NIEUW: Relatieweekend/APK/Periodiek Onderhoud

Tal van termen worden gebruikt om en weekend te duiden waarin stellen zich bezinnen op de kwaliteit van hun relatie. “Hoe staan we er voor”, vragen zij zich af. “Wat biedt onze toekomst elkaar?” “Hoe tevreden zijn wij of zitten we in een sleur?” “Zijn wij de enigen die zo met elkaar leven of zijn er ook anderen die van dag tot dag met elkaar leven?” “We lijken wel broer en zus!” “We zijn in relatietherapie geweest, maar is dit het nou?” En zo zijn er nog tig vragen en opmerkingen op te sommen.

  • De vraag

En op al die vragen kan worden gezocht naar een antwoord of een oplossing. In de afgelopen 8 jaar is mij met enige regelmaat de vraag gesteld of ik er niet voor voelde om iets te gaan organiseren dat aansloot aan de behoefte van veel stellen: Geen relatietherapie, want daarvoor is de relatie te goed, maar een gelegenheid waarin je een soort check-up, zeg maar APK, kunt doen, en waarin je met andere stellen je ervaringen uitwisselt. Een weekend met elkaar praten over wat ons bezig houdt in de relatie en waarover soms wordt getwijfeld. Een gelegenheid waarin je kunt ontdekken dat je (of jullie) niet de enige bent (zijn) die vraagtekens zet bij de kwaliteit van de relatie, waarin aandacht wordt besteed aan de onzekerheden hieromtrent. Even kijken hoe de relatie er voor staat en of er dingen voor verbetering of verandering vatbaar zijn. Een gelegenheid om de relatie weer op-te-spicen.

  • Weekendje Veluwe

Nu, ik heb goed nieuws, want vanaf 9 februari 2018 ga ik zulke weekenden organiseren. Weekenden die beginnen op de vrijdagavond en eindigen op de zondagavond, op een lokatie in het midden van het land. Omgeven door bossen in een ruime woning, voorzien van alle faciliteiten die een gezelschap van 12 volwassenen een aangenaam verblijf biedt. Samen met vier andere stellen kunnen jullie met elkaar aan de slag. Ontdekken dat jullie niet de enigen zijn die met al die vragen of twijfels over de relatie rondlopen. Ontdekken hoe anderen dit soort probleempjes oplossen. Ontdekken dat jullie het eigenlijk niet eens zo slecht doen of dat er misschien veel voor verbetering vatbaar is. Maar vooral ontdekken dat jullie er samen iets moois van willen en kunnen maken.

Het weekend begint meteen op vrijdagavond (rond 20.30 uur) met een rondje algemene kennismaking. In een ontspannen ambiance de kat uit de boom kijken. Op de zaterdag zullen er drie gespreksronden plaatsvinden en op de zondag nog eens twee. Elk stel krijgt de gelegenheid om met een eigen inbreng te komen. Maar misschien kiezen jullie met elkaar wel voor een centraal thema.

Naast jullie inbreng bied ik aanvullende informatie en tips-and-tricks om er weer helemaal tegenaan te kunnen. Ik help om jullie inzicht te laten krijgen in jullie mogelijkheden. Positief en toekomstgericht, niet door het verleden te negeren, maar door het te gebruiken voor een betere toekomst.

Naast de gesprekken is er beperkte tijd om iets voor jezelf te doen. Wanneer het weer het toelaat, en het onderwerp daar geschikt voor is, kan een sessie ook tijdens een boswandeling aan de orde komen.

’s Avonds kan de avond worden afgesloten met een hapje en een drankje. Zaterdag en zondag overdag zorgen we met elkaar voor de maaltijden. Zondagavond sluiten we het weekend af met een etentje in het restaurant.

  • De kosten

Deelname aan een weekend bedraagt €650,00, all-in. Daarvoor krijg je, naast de verblijfskosten, minimaal 10 uur coaching en training. Niet dat jullie al deze uren centraal staan, want dan worden er geen ervaringen gedeeld. Elk stel staat circa 2 uur centraal. Van en met elkaar lerend….

  • Aanmelden/info

Hebben jullie interesse, meld je dan aan. Februari heeft nog enkele plaatsen vrij.

Binnenkort komt er meer informate vrij op mijn website: http://www.concies.nl

Copyright©oncies 2017

Advertenties
Geplaatst in Affectieve relatie, Alledaags, Balans, Belangen, Bemiddeling, Bevrijding morele lasten, Bindingsangst, Boosheid, Christendom, Communicatie, Communicatiestoornis, Competenties, conflict, Dating, Depressiviteit, echtscheiding, Eenzaamheid, Ergernissen, Escalatie, Excursies, Expertise, Familie, Familieconflict, Familieleed, Familiemediation, Frustraties, Gebroken-hart syndroom, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, Geloofsovertuiging, Geregistreerd partnerschap, Gezin, Huiselijk geweld, Hulpmiddelen, Huntington, Huwelijk, Huwelijkse voorwaarden, Informatief, Inspanningsverplichting, Integriteit, Intimidatie, Intimiteit, Irritaties, kinderbelangen, Kinderen, Kwaliteit van leven, Kwaliteit van zorg, Lichamelijk lijden, Liefdesverdriet, Machtsmisbruik, Master in Mediation, Mediation, Menopauze, Narcisme, Normen en waarden, Obsessief gedrag, Onderhandelingen, Ontslag, Ontspanning, Onverwerkt verdriet, Ouderlijk gezag, Ouders, Overgang, Overtuigingen, Passief geweld, Pensioen, Persoonlijkheidsstoornis, Pijn, privacy, Psychologische ontwikkelijk, Psychosociale ontwikkeling, Pubers, Relatiebemiddeling, Relatieherstel, Relatieproblemen, Religie, Repressie, Respect, Respectloosheid, Rooms Katholieke Kerk, Rouwproces, Samengesteld gezin, samenlevingsovereenkomst, samenwonen, Scheiden, Schulden, Seks, Seksueel actief, Seksueel misbruik, Seksuele ervaring, Slapeloosheid, Sociaal Juridische Dienstverlening, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, stress, Therapie, Thuis, Toekomst, Trouwen, Uncategorized, Valentijnsdag, Vaststellingsovereenkomst, vechtscheiding, Veiligheid, Verlatingsangst, verlies, Verzoening, Volwassenheid, Voortplanting, vreemdgaan, Waarden en normen, zorg, Zorgplicht | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Als autisme nog tot clichébeelden leidt.

Op basis van een artikel van thinkstock: Dit clichébeeld associëren we doorgaans met autisme…tijd om ons spectrum te verbreden.

Dit dien je te weten over volwassenen met autisme als je er een oordeel over zou willen vellen.

De kans is groot dat je wel minstens één iemand kent met een autismespectrumstoornis, misschien zelfs zonder dat je het helemaal beseft. In een openhartig betoog op The Frisky deelt een vrouw met het syndroom van Asperger zonder schroom een aantal dingen die jij zou moeten weten over volwassenen met autisme.

  • De vrouw vertelt

“Ik herhaal mezelf heel vaak. Als een ruimte te druk wordt, maak ik mij zo snel mogelijk uit de voeten. Ik doe er langer over dan anderen om eender wat te doen, gewoon omdat ik tragere overgangen maak, maar ik ben grappig. Wij autisten zeggen misschien niet altijd dat we er eentje zijn, maar wat wil je? Het is niet bepaald de meest sexy mentale stoornis op de aardbol. Hier zijn een paar dingen die je zou moeten weten over ons.”

  • Oogcontact is toegestaan

“Sommige mensen met autisme maken van nature geen oogcontact, maar velen onder ons voelen er zich perfect comfortabel bij.”

En als sommige mensen met autisme geen oogcontact maken, dan blijven er een heleboel over die dat wel doen.

  • Ander perspectief

“We komen soms kinderachtig over omdat letterlijk alles een groot probleem lijkt voor ons. Net als mensen met bijvoorbeeld bipolaire stoornis, zien autisten alles vaak in extremen. Het grote verschil is dat er geen intense stemmingswisselingen spelen, maar wel moeite met het verbinden van daden en de achterliggende concepten. Daarom kijken we van alles op, zijn we ons hele leven lang verbaasd.”

Bij mensen met autisme speelt vooral mee dat ze uitspraken eenvoudigweg letterlijk nemen. Het is daarom raadzaam niet in beeldspraak of in overdrachtelijke zin te spreken. Grapjes worden daardoor zelden begrepen.

  • Hyperbewust

“We beseffen misschien niet onmiddellijk dat we iemand irriteren en we zeggen vervelende dingen zonder na te denken, maar meestal zijn we ons hyperbewust van sociale signalen omdat we overcompenseren voor het gebrek aan dat bewustzijn als kind.”

De hyperbewustzijn is ook te merken aan de overgevoeligheid voor prikkels. En die prikkels kunnen overal vandaan komen.

  • Liegebeest

“Hoewel ik er zelf moeite mee heb, zijn mensen met autisme vaak zeer goed in liegen. We verzinnen soms de meest waanzinnige verhalen, gewoon om het idee te wekken dat we ambitieus zijn. Onze motivatie is echter niet anders dan wanneer jij overdrijft of liegt.”

Daarbij dient te worden opgemerkt dat het liegen soms ook te maken heeft met het totaal anders verwerken van informatie. De perceptie van hetgeen wordt verstaan kan bijdragen bij het confabuleren en liegen.

  • Onzichtbaar

“Autisme is goed gecamoufleerd omdat het zoveel gelijkenissen kan hebben met andere gekende aandoeningen. We zijn afwezig net als mensen met ADD. We verheerlijken of demoniseren anderen alsof we borderline hebben. Paranoia is ons niet vreemd, zeker wanneer we het gevoel hebben dat mensen geen al te goede bedoelingen hebben. We kunnen kampen met een gigantische obsessie. Psychiaters schatten ons al decennia verkeerd in. Ze zijn er ofwel als bij wonder beter in geworden of het is ernstig gesteld met de menselijke genen, want de diagnoses van autisme zitten in de lift.”

De diagnose van autisme zit ‘m niet zo zeer in de toename van de expertise op dit gebied. Veel mensen met autisme zijn niet eerder opgemerkt of hebben zichzelf bewust buiten beeld gehouden. In mijn beleving is er eerder sprake van een beter maatschappelijk beeld (minder gestigmatiseerd) en meer mensen met autisme staan open voor het stellen van de diagnose.

  • Affectie

“Eén van de grootste misvattingen over autisme is toch wel dat we geen bal zouden geven om anderen. De waarheid is dat we iemand net zo graag kunnen zien als jij, alleen uiten we het vaak anders. Ik had ooit een lief dat werkte met mensen met autisme. Ik viel meteen door de mand omdat ik altijd de drang voelde om zijn ogen, oren en lippen aan te raken. Ik stond er lang niet bij stil, maar nu besef ik dat ik altijd al de neiging heb gehad om delicate delen van iemands gezicht te verkennen.”

Ik denk dat hier een veel voorkomend misverstand wordt verwoord. Mensen met autisme kunnen heel veel om anderen geven. Zoals gesteld is de wijze waarop hieraan uiting wordt gegeven vaak anders dan sociaal wenselijk is of wordt aanvaard. Het misverstand zit ‘m meer in de verwarring met empathisch vermogen. Iemand met autisme wil graag empathisch zijn, maar het natuurlijk vermogen hiertoe werkt niet altijd.

  • Geen excuses

“Leven met autisme is geen excuus voor wangedrag, maar tegelijkertijd zijn we jou geen verantwoording verschuldigd. Mensen verwijten me vaak dat ik gewoon op zoek ben naar aandacht of ze doen alsof ze al lang doorhadden dat ik een autist ben. Toch kijken ze op van elke gekke kronkel en herinneren ze mij er bij alles aan dat ik die dingen doe omdat ik een ‘Aspie’ (korter dan ‘iemand met het syndroom van Asperger’) ben.

Het ergste van al zijn mensen die boos worden omdat je ze niet onmiddellijk gewaarschuwd hebt, waardoor ze hun gedrag niet artificieel konden aanpassen. Ik ben niet trots op mijn stoornis, het is geen pretje. Jarenlang heb ik geprobeerd mezelf te forceren om “normaal” te zijn in onze hectische samenleving, maar ik ging eraan ten onder.

Als iemand met autisme zich comfortabel genoeg voelt bij jou om te delen wat hij of zij ervaart, doe dan gewoon waar wij ondertussen al razend goed in geworden zijn: luister.”

Hier dient u rekening te houden met een belangrijke hindernis. Mensen met autisme luisteren vaak uitstekend, maar verwerken de verkregen informatie hieruit op een heel eigen manier. En die verschilt per persoon. Maar laten we eerlijk blijven: daar hebben mensen zonder autisme ook vaak last van.

  • Harde tante

“Gemarginaliseerde groepen hebben vaak de neiging om ‘soortgenoten’ te verheerlijken die het dichtst aansluiten bij de norm. Wij zijn daarentegen vaak harder voor elkaar dan anderen voor ons zijn. We maken ruzie over wie zich het sociaalst gedraagt. Zo was er eens een jongen met autisme die geen date met me wou omdat ik zichtbaar autistischer was dan hij. Ik betrap me er zelf ook op dat ik anderen die het zwaarder hebben dan mij veroordeel voor een gebrek aan “normale” vrienden. Los van de positieve kanten van onze focus, intensiteit en eeuwige verwondering, willen we eigenlijk allemaal gewoon zijn zoals jij.”

Daar vakt echt niets aan toe te voegen.

  • Diversiteit

“Je wist dit wellicht al over ons, maar autisme manifesteert zich verschillend bij iedereen. Sommigen zijn hypersensitief, anderen eerder obsessief, nog anderen zijn slecht in het lezen van non-verbale communicatie. Niet elke autist heeft ook letterlijk alle autistische trekjes en ook onze doelen, interesses en waarden kunnen onwaarschijnlijk hard verschillen.

Vergeet nooit dat autisme een ontwikkelingsstoornis is. Dit is nu eenmaal hoe onze hersenen gevormd zijn, het is geen chemische storing die opgelost kan worden met een paar pilletjes. We kunnen nieuwe verbindingen in ons brein maken om vooruitgang te boeken naarmate we opgroeien, dus behandel ons gewoon zoals eender wie. Koester geen vooroordelen, maar heb wel geduld.

En hierin ligt de grootste kern van waarheid. Wanneer ik iemand tegenkom met autisme, en dat weet die persoon vaak nog niet -althans bewust-, dan ga ik niet anders doen. Ook in het proces naar de diagnose besteed ik er aandacht aan: Iemand met autisme is net zoveel mens als elk ander mens. Ook al is het denkproces vaak anders, dat maakt hen niet minder dan anderen. Hiermee rekening houden is ook aan de omgeving….

Ik merk dat veel mensen met autisme maar wat blij zijn met de diagnose. Het geeft niet alleen heel veel duidelijkheid, het geeft ook heel veel rust. Er is eindelijk een verklaring voor het onbegrepen gedrag en de misverstanden in de communicatie. En daar kunnen zij wat mee. Net als u….

Copyright©oncies 2017

Geplaatst in A-sociaal, Aannames, ADHD, Affectieve relatie, Agressie, Alledaags, Angst, Anti-sociaal, arbeidsconflict, Arbeidsmediation, Asperger, ASS, Autisme, Balans, Bedreiging, Belangen, Bemiddeling, Bindingsangst, Boosheid, Burenruzie, Buurtbemiddeling, Co-ouderschap, Collegialiteit, Communicatie, Communicatiestoornis, Compensatie, Competenties, Complexe scheiding, conflict, Depressief, Diagnose, Discriminatie, DSM-5, echtscheiding, echtscheidingsmediation, Ergernissen, Expertise, Familieconflict, Familieleed, Familiemediation, Frustraties, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, Geweld, Gezin, gezondheidszorg, Huiselijk geweld, Huwelijk, Informatief, Informatieplicht, Inspanningsverplichting, Integriteit, Intimidatie, Intimiteit, Irritaties, Jeugdzorg, kinderbelangen, Kinderen, Kindgebonden budget, Kwaliteit van leven, Kwaliteit van zorg, maatwerk, Mediation, Normen en waarden, Obsessief gedrag, Onderwijs, Ontspanning, Ouderlijk gezag, ouderschapsplan, overheidsbeleid, Overlast, Overtuigingen, Participatiesamenleving, Passief geweld, Pensioen, Persoonlijkheidsstoornis, Persoonsgebonden budget, Principieel onderhandelen, Psychologie, Pubers, Puberteit, Relatiebemiddeling, Relatieherstel, Relatieproblemen, Relatietherapie, Repressie, Respect, Rouwproces, Rugzakje, Samengesteld gezin, samenlevingsovereenkomst, samenwonen, Scheiden, scheiding, Scholing, Schoolresultaten, Seks, Seksueel actief, Slaapritme, Slapen, Sociaal Juridische Dienstverlening, Sociaal lijden, Sociale media, Softporno, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, Sterven, stress, Teleurstelling, Therapie, Toekomst, Trouwen, Uncategorized, Vakantie, vechtscheiding, vereniging, Verlatingsangst, verlies, Verzoening, Volwassenheid, Voortplanting, vreemdgaan, Vrouwenrechten, Waarden en normen, Wanbeleid, Wanprestatie, Werkeloos, Werkgever, Werknemer, Wet Bescherming Persoonsgegevens, Wraak, Zekerheid, zorg, Zorgplicht, Zorgwet | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

U2? Ja….#metoo!!

Is het niet een beetje bizar? Heeft de wereld geen boter op z’n hoofd? Schieten we niet ietwat te ver door? Zijn we niet bezig met een heksenjacht? Waar ligt de grens? Hoelang gaat dit nog door?

Afgelopen week was ik aanwezig op een symposium en ik wilde in de zaal plaatsnemen op de derde stel in een rij. Op de eerste stoel zat een man. Op de tweede een vrouw. Zij zat met haar benen over elkaar, waardoor de doorgang voor mij werd geblokkeerd. De vrouw zat ontspannen wat om zich heen te kijken, behalve in mijn richting. “Wat te doen”, dacht ik en ik besloot even te wachten. Normaal gesproken loop ik dan zo’n rij in en ga ik er van uit dat ik vanzelf wordt doorgelaten. Maar ja, dat zou tegenwoordig kunnen worden opgevat als een vorm van intimidatie en daar zit ik niet op te wachten.

De dag ervoor stond ik voor eenzelfde dilemma. Ik was aanwezig op een regionale netwerkbijeenkomst en raakte in gesprek met een collega mediator, een vrouw. Aanvankelijk ging het nog over algemene zaken, maar op een gegeven moment werd de vrouw wat persoonlijker. Met name over de teleurstelling en de frustraties die het opstarten van haar mediationpraktijk de afgelopen jaren met zich had meegebracht. Op een gegeven moment barstte zij in tranen uit. “Wat te doen”, dacht ik ook toen. “Troost ik deze vrouw door haar even troostend bij haar schouder vast te houden of houd ik mijn poten thuis?” Normaal gesproken zou ik, zonder daarover enig moment te twijfelen, de vrouw troostend hebben aangeraakt. En ook nu heb ik dat gedaan.

Maar met beide vrouwen ben ik daarna het gesprek aangegaan over dit onderwerp. Wat kan iemand nog doen om niet op Twitter te worden neergezet als dader van een #metoo-daad? Hoe voorkom je dat een natuurlijk proces in de alledaagse omgang wordt vertaald in de idioterie van deze tijd? En dat is geen onzinnige gedachte. Ik heb het meegemaakt dat iemand werd beschuldigd van seksuele intimidatie, omdat hij een troostende arm had geboden (waarover niemand zich druk zou hebben gemaakt als dit door een vrouw was gedaan). In een andere situatie werd een grap gemaakt (in de zin van een mop getapt), waarom iemand uit een hele groep (bijna 30 personen) niet kon lachen en daarop een klacht indiende vanwege ongewenst gedrag. In een andere situatie had een vrouw op de buik van haar gezette collega geslagen (tikje op gegeven) met de mededeling dat hij maar eens aan afvallen moest gaan denken. Waarop de man deze vrouw een vergelijkbaar tikje op haar billen (zeer stevige) had gegeven met de opmerking: “Hoor wie het zegt.” Een andere, minstens zo gezette collega, had daar aanstoot aan genomen en hierover een klacht wegens ongewenst en intimiderend gedrag ingediend. En in alle drie de voorbeelden kwam het tot een schorsing en een publiekelijk aan de schandpaal nagelen binnen de werkorganisaties waar zich dit afspeelde. In een zaak is er zelfs een rechter aan te pas gekomen.

En dan doen we nu zo spastisch. De spontaniteit verdwijnt en maakt plaats voor een soort van aanraakfobie. Een censuur op wat er nog kan worden gezegd en gedaan, want de ander kan zich daardoor negatief geraakt voelen. Natuurlijk mogen we onze ogen niet sluiten voor de echte foute mannen én vrouwen. Maar we meten wel met twee maten bij hen.

Harvey Weinstein, Kevin Spacey, Job Gosschalk en Gijs van Dam worden, zonder dat daar een formele aangifte tegen is gedaan, publiekelijk schuldig verklaart. De media storten zich massaal op deze mensen. Hun levens worden verruïneerd. En dat terwijl er geen rechter aan te pas is gekomen die de verdachte ook daadwerkelijk schuldig heeft verklaard. De internationale samenleving pleegt eigenrichting, treedt op als rechter. Ook al hebben deze lieden fout gehandeld, ze verdienen niet op deze manier te gronde te worden gericht.

Tja, en dan een gevoelig aspect. Vooraf wil ik bij deze alinea al zeggen dat het voorbeeld geen afbreuk mag doen voor al die gevallen waarin het incident niet door vrouwen wordt veroorzaakt, maar jaren geleden was ik zelf getuige van dit voorval. Een situatie waarbij een jonge vrouw, in een zeer kort rokje, opzichtig met haar benen uit elkaar op een terras zat. Duidelijk met het doel om een bepaalde man te lokken. Maar er reageerde een andere man. De vrouw reageerde met veel ophef en schold de man de huid vol, waar het hele terras getuige van was. Hij werd vernederd en zij deed haar beklag bij het personeel. Had de juiste man gereageerd, dan had ik kunnen verzekeren dat zij ergens achter de kerk in de bosjes, ze had thuis niet gehaald, had liggen ketsen. En dat maakt het alleen maar triester.

Net als de hele heisa in de filmwereld. Zolang ik mij kan herinneren, en dan heb ik het toch al gauw over ruim 50 jaar, gaan er de verhalen over het maken van een carrière in Hollywood via het bed. Deze acteurs en actrices houden (wijselijk) nu hun mond. Je moet er toch niet aan denken dat ook zij hierover gaan vertellen. Dat zij vertellen dat zij hun succes te danken hebben aan het feit dat zij hun seksuele diensten hebben aangeboden voor hun eerste rolletjes op het witte doek of in de successerie op TV?

Maarrrrr, het wordt nog bizarder. Er loopt namelijk een heel machtige man rond op deze aardkloot. Een man waarvan bekend is dat hij het de gewoonste zaak van de wereld vindt om vrouwen in hun kruis te grijpen, graaien noemde hij het zelf. De enige juiste manier om een vrouw te behandelen, naar zijn mening. Een man die intimiderend is naar vrouwen (en mannen), maar die ondertussen gewoon het ambt mag bekleden van het presidentschap van de Verenigde Staten. Een man die openbaar laakbaar gedrag vertoont en ermee wegkomt vanwege zijn ambt? Die niet wordt geroyeerd door zijn partij, die niet weggeknipt wordt in opnames van bijeenkomsten, die niet het zwijgen wordt opgelegd in openbare gelegenheden? Sterker nog, de man wordt gefinancierd om door te gaan!

(De tape: https://youtu.be/tl5HJBnPitU)

Ik wil absoluut het foute gedrag van Weinstein, Spacey, Gosschalk en mogelijk Van Dam niet goedpraten, maar ik zou wel de voorkeur willen geven aan een rechtmatige benadering en behandeling. Een einde aan de heksenjacht en de massale fobie. En van mij mogen alle praatprogramma’s hierover ophouden. Of beperk het tot één programma. Je kunt geen DWDD, Pauw, Koffietijd, 5uur Live, Max Vandaag, Goedemorgen Nederland, RTL Late Night of wat dan ook meer opzetten of het gaat hier wel over. En wat doen we met het homofobe gedrag en het quasi-seksueelverlegen gedrag van Mathijs van Nieuwkerk of de reputatie (stel dat zijn exen plotseling klachtwaardige uitspraken in zijn richting doen) en het geile gedrag van Jeroen Pauw of het geile gekir van Humberto Tan als zij mooie vrouwen zien? En wat te denken van Gordon of Gerard Joling? En dan de dames uit Koffietijd en Goedemorgen Nederland, ja zelfs uit Max Vandaag. Ook in Nederland kunnen we er wat van….en is het maar wat gewoon om onze mening te ventileren over de seksuele aantrekkelijkheid van het andere (of ons eigen) geslacht.

En ik? Ik heb vast ook wel eens iets niet goed gedaan, maar hier, hier word ik zóóóó moe van….

Copyright©oncies 2017

Geplaatst in A-sociaal, Aannames, Affectieve relatie, Agressie, Alledaags, Angst, Anti-sociaal, Arbitrage, Balans, Bedreiging, Belangen, Bemiddeling, Bevrijding morele lasten, Bezorgdheid, Boosheid, Christendom, Collegialiteit, Communicatie, Compensatie, conflict, Depressief, Discriminatie, Ergernissen, Escalatie, Expertise, Extremisme, Familie, Familieleed, Frustraties, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, Geloofsovertuiging, Geregistreerd partnerschap, Geweld, Gezin, Herstel, Huiselijk geweld, Huwelijk, Informatief, Integriteit, Intimidatie, Intimiteit, Irritaties, Jeugdbescherming, Juridisch, kinderbelangen, Kindermisbruik, Kinderporno, Kwaliteit van leven, Lichamelijk lijden, Liefdesverdriet, lijfstraffen, Maagdelijkheid, Machtsmisbruik, Martelen, Mediation, Narcisme, Normen en waarden, Obsessief gedrag, Overlast, Overtuigingen, Pacifisme, Passief geweld, Pedofilie, Persoonlijkheidsstoornis, Pijn, politiek, privacy, Psychologie, Psychologische ontwikkelijk, Psychosociale ontwikkeling, publicaties, Rechtsstaat, Relatiebemiddeling, Relatieherstel, Relatieproblemen, Relatietherapie, Religie, Repressie, Respect, Respectloosheid, Rouwen, Rugzakje, samenwonen, Scheiden, Scheidsrechter, Schrikbewind, Seks, Seksueel misbruik, Seksverslaving, Sociaal Juridische Dienstverlening, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, stress, Teleurstelling, Therapie, Toekomst, Uncategorized, Valsheid in geschrifte, Verzoening, Volwassenheid, vreemdgaan, Vrijheid van meningsuiting, Vrouwenrechten, Waanzin, Waarden en normen, Wanbeleid, Wraak, Zorgplicht | Tags: , , , , | 1 reactie

Mindfulness? U doet het misschien al vanuit uzelf!

Lisa en Shirah schrijven voor Metro. Zo schreven zij over Mindfulness en hun artikel heb ik gebruikt in dit blog. “Mindfulness, dat is toch met je volle aandacht een rozijn eten? Je uiterste best doen om meer in het moment te leven? En een hippe manier om je meer zen te voelen?”, maar dit vertelt niemand je over mindfulness. Mindfulness betekent oefenen, oefenen en nog eens oefenen…

Het ene moment ben je volledig gefocust op je ademhaling, het andere moment denk je aan dat ene mailtje dat je nog moet beantwoorden. Net zoals je niet van de één op andere dag een volleerd chirurg bent, vraagt mindfulness oefening. Mindfulness- en meditatie-experts noemen ons brein daarom ook wel de ‘monkey mind’; een soort aapje in je hoofd dat je constant afleidt. Het aapje trainen om zich op één ding te concentreren kost tijd en loont op den duur.

  • De meest gewone dingen kun je mindful doen

Eten, wachten op de trein, lopen, ademen, de was opvouwen. Wil je mindfulness toepassen in je dagelijks leven, dan hoef je echt niet meteen een wekenlange cursus voor te volgen. De kunst is het juist zo simpel mogelijk te houden. Begin bijvoorbeeld met een paar keer diep in- en uitademen met je volle aandacht. Of wees bewust van elke stap die je zet als je naar de trein loopt. Dat alleen kan al heel mindful zijn.

In het dagelijks leven ben je mogelijk al regelmatig mindful, maar ben je je daarvan niet bewust. En daar gaat het bij mindfulness nu net om: de bewustwording. Het welbewust handelen en stilstaan bij wat je allemaal doet. In het hier en nu zijn.

  • Je voelt beter aan wat je lichaam nodig heeft

Je lichaam is altijd in het hier en nu. Met de bodyscan, één van de meest bekendste mindfulnessoefeningen, scan je in gedachten je lichaam van top tot teen. Maar ook zonder er meteen een oefening van te maken, kun je gedurende de dag af en toe stilstaan bij hoe je je voelt. Door bewuster te worden van je lichaam, voel je beter aan waar je behoefte aan hebt. Zo merk je het sneller op als je gespannen bent of wanneer je trek hebt.

Een voorbeeld waarvan je waarschijnlijk zegt dat je dit af en toe al doet, maar niet dagelijks. En daar zit ‘m nou het verschil in. Doe je dit dagelijks, dan ben je mindful bezig.

  • Het helpt je beter omgaan met pijn

Lopen op hete kolen of in een ijskoud bad gaan liggen. Er zijn mensen die dit zonder enige moeite doen. De manier waarop je omgaat met pijn speelt een belangrijke rol in hoeveel pijn je ervaart. Door je aandacht ergens anders op te richten, kun je minder pijn voelen. Aan de andere kant kun je ook juist inzoomen op de pijn. Mindfulness helpt vervelende sensaties van een afstandje te bekijken en te ontspannen ondanks de pijn.

Pijn is wat dat betreft een van de moeilijker te beheersen aspecten in het leven. Niet in de laatste plaats omdat pijn niet alleen een fysieke factor heeft. Lichamelijke pijn onderscheidt zich heftig van mentale, geestelijke, pijn. Pijnprikkels kunnen onderdrukt worden, maar om dat adequaat te kunnen bij mentale pijn is een kunst op zich en is heel veel oefening en training nodig.

  • Je kunt je beter concentreren

Veel onderzoeken wijzen al jaren uit dat meditatie je aandacht/concentratie verbetert. Daar hoef je niet drie maanden voor op retraite, 5 dagen achter elkaar elke dag 20 minuten mediteren zorgt al voor veranderingen in je hersenen. Zo leert mindfulness je dat je altijd een keuze hebt en je dus zelf kunt kiezen hoe je met een situatie of emotie omgaat. Het blijkt zelfs dat Tibetaanse boeddhistische monniken, die urenlang mediteren, een heel ander brein hebben dan de gemiddelde mens.

  • Mindfulness tijdens mediation en relatietherapie

Mindfulness in het dagelijks leven en als levensstijl is in dit blog aangehaald uit het artikel van Lisa en Shirah. Maar, wat heb ik met mindfulness?

Ik ben er jaren geleden achter gekomen dat ik in mijn basishouding al mindful ben. Ik leef in het hier en nu, ben mij bewust van mijzelf, van mijn denken en mijn fysiek. Ik ervaar mijzelf in de breedste zin van mijn bestaan.

Tijdens mijn werk maak ik, zonder dat ik mij daarvan bewust ben, gebruik van elementen uit mindfulness. Tijdens mediation richt ik mij op de belevingswereld van partijen (de mentale beleving) in het hier en nu, toekomstgericht, en gefocust op gewenste veranderingen.

Het leed dat wordt ervaren noem ik pijn. Met deze vorm van -mentale en soms zelfs fysieke- pijn omgaan laat ik bewustworden. Waar komt deze pijn vandaan, hoe wordt die verwerkt en waar leidt dit toe? Hierdoor wordt het mogelijk de pijn een plek te geven. Ik richt mij niet op het laten verdwijnen van de pijn. Ik richt mij op het gebruiken van de ervaring met de pijn ten gunste van de toekomst.

Ik vraag partijen om zich om te keren. Van hun lichaam gericht op het verleden, naar een lichaam dat naar de toekomst is gedraaid. Niet dat daarmee het verleden wordt verlaten of ontkend. Het verleden verdwijnt niet. Het verleden kan ook worden gebruikt om met de pijn in de toekomst om te kunnen gaan. Het lichaam naar voren gedraaid wil nog niet zeggen dat er niet over de schouder naar het verleden kan worden gekeken. Door te kijken naar de pijn uit het verleden kan ervoor gezorgd worden dat deze in de toekomst kan worden voorkomen of gehanteerd en daarvoor kunnen maatregelen worden genomen in het hier en nu.

Tijdens mediations en relatiebemiddeling (zoals ik relatietherapie label) laat ik dit hier en nu centraal staan. Geconcentreerd op het heden, gericht op de toekomst, door terug te kijken naar het verleden, met het lichaam gericht naar voren. En dat valt niet mee voor de partners. Technisch gezien zijn zij partijen, maar om samen te kunnen werken aan het gewenste resultaat zullen zij partners moeten zijn.

Mindfulness, een modeverschijnsel of een nieuwe tak aan de boom van yoga? Het maakt niet uit of je mee wilt doen aan dit gebeuren. De kans is immers groot dat je dit onbewust al doet.

Ik doe niet aan mindfulness, maar ik handel zoals het voelt om aangenaam te kunnen werken én resultaten te laten bereiken bij mijn cliënten. Het levert mij een vrij stressloos leven op en mijn cliënten zijn, op misschien een enkeling na, heel tevreden.En die tevredenheid komt voort uit het positieve proces waaraan zij deelnemen. Bewust met het lichaam naar de toekomst gericht.

Copyright©oncies 2017

Geplaatst in Aannames, ADHD, Affectieve relatie, Afscheid, Agressie, Alledaags, Angst, arbeidsconflict, Arbeidsmediation, Asperger, Autisme, Balans, Bedreiging, Bekwaam, Belangen, Bemiddeling, Bindingsangst, Boosheid, Buitenlanders, Burenruzie, Buurtbemiddeling, Carcinoom, Christendom, Chronisch zieken, Co-ouderschap, Collegialiteit, Communicatie, Communicatiestoornis, Competenties, Complexe echtscheiding, Complexe scheiding, conflict, convenant, Dementie, Depressief, Depressiviteit, Discriminatie, dood, echtscheiding, echtscheidingsmediation, Eenoudergezin, Eenzaamheid, Ergernissen, Escalatie, Expertise, Familie, Familieconflict, Familieleed, Familiemediation, Frustraties, Gebroken-hart syndroom, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, Geregistreerd partnerschap, Geweldloos, Gezin, Herstel, Homoseksualiteit, Huiselijk geweld, Hulpmiddelen, Huntington, Huwelijk, Informatieplicht, Inspanningsverplichting, Integriteit, Intimidatie, Intimiteit, Irritaties, Kanker, Ketenbepaling, kinderbelangen, Kwaliteit van leven, Kwaliteit van zorg, Lichamelijk lijden, Liefdesverdriet, Mantelzorg, Mediation, Narcisme, Normen en waarden, Obsessief gedrag, Onderhouden, Ontspanning, Onverwerkt verdriet, Ouderlijk gezag, Ouders, ouderschapsplan, Overlijden, Passief geweld, Persoonlijkheidsstoornis, Pijn, Principieel onderhandelen, Psychologie, Puberteit, Relatiebemiddeling, Relatieprobleem, Relatietherapie, Respect, Rouwen, Samengesteld gezin, samenlevingsovereenkomst, samenwonen, Scheiden, scheiding, Seksueel actief, Seksueel misbruik, Seksuele ervaring, Slapen, Sociaal Juridische Dienstverlening, Sociaal lijden, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, Sterven, stress, Therapie, Toekomst, Trouwen, Uncategorized, Valentijnsdag, vechtscheiding, Verlatingsangst, Volwassenheid, vreemdgaan, Waarden en normen, Wraak, Zorgplicht | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Controversieel: #metoo is een uiting van….

Op 20 oktober jl. publiceerde ik een blog over (seksuele) mishandeling van mannen door vrouwen. Een onderwerp dat m.i. nog meer onder de druk van een taboe lijdt dan de (seksuele) mishandeling van vrouwen. Niet dat ik het seksuele geweld tegen vrouwen zou willen ontkennen of bagatelliseren, maar ik zou het probleem van beschadigen van medemensen graag breder trekken. En toen kreeg ik reacties dat dit onderwerp ongepast was vanwege de #metoo-hype. Mij werd verweten het onderwerp van de seksuele mishandeling en het seksuele misbruik van vrouwen uit de schijnwerpers te halen. Tja….ik kan geen praatprogramma meer opzetten of er wordt hoofdzakelijk gesproken over lopende én nieuwe seksschandalen van mannen tegen vrouwen.

De indruk wordt gewekt dat vrouwen altijd en alleen ongelijkwaardig worden behandeld door mannen. Dat vrouwen nog altijd het enige slachtoffer zijn van met name kwaadwillende mannen. En voor een deel klopt dit. De islam heeft wereldwijd meer dan een 1,6 miljard aanhangers en in deze religie zitten vrouwen in de hierboven beschreven posities. Maar, en dat wil ik echt met nadruk zeggen, in de rest van de wereld is dat niet erger dan dat dit mannen overkomt. Natuurlijk zijn er voorbeelden van excessen en dat valt ten zeerste te betreuren, maar dat wil nog niet zeggen dat het in het algemeen van toepassing is. Vrouwen én mannen zijn slachtoffer van (seksueel) geweld, en daar gaat het mij uiteindelijk om.

Ik, en het overgrote deel van de westerse mannen, respecteer vrouwen. Ik stel ze gelijk aan mijzelf en behandel hen zoals ik zelf door anderen wens te worden behandeld. De uitzondering op mij (en deze groep) zijn de conservatieven. Vaak streng gristelijk en gevangen in een net van normen en waarden die niet meer van deze tijd zijn. Zoals de mannelijke moslims hun superioriteit ten opzichte van vrouwen ontlenen aan hun interpretatie van de koran, zo onttrekken christenlijke mannen deze bizarre gedachtengang aan de bijbel. Mannen die niet (meer) tot deze groepen behoren en vrouwen niet meer minderwaardig behandelen, hebben wel vaak hun wortels daar.

Voor alle duidelijkheid: Ik wil hetgeen zich nu afspeelt in de samenleving met betrekking tot de ongelijke behandeling en seksuele intimidatie van vrouwen niet bagatelliseren. Het feit dat er mannen zijn die vrouwen minderwaardig behandelen en misbruiken, al dan niet door intimidatie, verdient altijd aandacht. Maar dat wil niet zeggen dat de andere kant van deze medialle van ongelijkheid en seksueel geweld niet mag worden laten gezien. Ook deze slachtoffers hebben recht op aandacht. Ook zij verdienen de verontwaardiging die nu populistisch wordt gebruikt.

En hiermee bedoel ik de trend dat tegenwoordig heel Nederland rouwt of feest viert, daar waar velen daar niet aan meedoen, maar het klinkt zo saamhorig. Doet iemand hier openlijk niet aan mee, dan wordt hij of zij aan de schandpaal genageld. Ikzelf heb dreigmails ontvangen toen ik het aanhoudende gerouw om de ramp met de MH17 rationaliseerde en in het perspectief van de verwerking van vele voorgaande rampen plaatste. En dat gebeurde dan ook nog eens door vrouwen, net als de verwijten nu, trouwens. Op zich al opmerkelijk, want deze houding laat precies zien dat de verontwaardiging, waarover heel Nederland het heeft, slechts beschikt over een heel dun scheidslijntje. En dat maakt het dat we het eerder zouden moeten hebben over de noodzaak om onze normen en waarden eens tegen het licht te houden. De mishandeling van- en intimidatie naar onze medemens kan alleen aangepakt worden als we daar iets aan zouden gaan doen.

De massahysterie die een pandemisch karakter begint te krijgen vindt zijn voeding in de wijze waarop iedereen tegenwoordig de normen en waarden van fatsoen en respect meent te mogen overtreden. En dan wordt er steevast een beroep gedaan op het wetsartikel waarin de vrijheid van meningsuiting wordt gewaarborgd. En ondertussen lopen we massaal voorbij aan het feit dat het heel goed mogelijk is om een mening te ventileren zonder dat hierbij het respect verloren gaat. Echt, een mening over iets uiten kan prima zonder dat het respect voor of over datgene uit het oog wordt verloren. Ik respecteer mijn medemens, ook zij die hun steun en levensdoel menen te vinden in hun religie. Maar dat wil niet zeggen dat ik daarover geen mening zou mogen hebben. Religie staat immers aan de wieg van heel veel menselijk leed. En dat keur ik af. Daarnaast geloof ik niet dat er een god of een allah, of wat dan ook, bestaat. Maar dat geeft mijn religieuze medemensen nog niet het recht om mij vanwege die levensovertuiging anders te behandelen of te doden. En toch gebeurt dat.

Mensen als Weinstein, Dutroux en zijn vrouw, Michael P., Hans van Z., Holleeder, Nixon, Wilders, Rutte, Moszkowicz, prins Bernhard, ik, en velen met ons zullen besmet zijn met handelingen die anderen hebben geschaad. Iedereen heeft wel eens iets gedaan wat schadelijk was voor een ander. De een heeft wat meer slechts gedaan dan de ander. En ook de schade die zij anderen hebben aangedaan is verschillend. Maar is het dan noodzakelijk dat daardoor een heksenjacht ontstaat en iedereen die ook maar iets verkeerd heeft gedaan, al dan niet bewust of onder vermeende positieve omstandigheden, op de brandstapel te zetten.

Het zou wenselijk zijn om ons af te vragen wat wij als samenleving kunnen veranderen aan de heersende moraliteit? Het zou wenselijk zijn om ons af te vragen in hoeverre wij in onze opvoeding meer aandacht zouden kunnen schenken aan de waarden en normen die wij als samenleving in onze culturele context belangrijk achten als het gaat om onze sociaal-maatschappelijke uitgangspunten. Willen wij iets veranderen, dan dienen wij dit bij de wortels aan te pakken, ongeacht onze achtergrond. Wij zullen, met z’n allen, moeten bepalen wat wel en wat niet kan in onze samenleving.

Copyright©oncies 2017

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Praten met kinderen tijdens een echtscheiding van hun ouders

Enige tijd geleden ontving ik een reactie, in mijn gastenboek op mijn website, van een voormalige cliënt.
Deze cliënt schreef over het gesprek dat ik met de kinderen had gevoerd en waarin ik met hen zou hebben gesproken over hun goedkeuring van de echtscheiding.
Blijkbaar is dit het beeld dat van dit gesprek is achtergebleven, want daar ging het gesprek niet over.

In deze casus ging het om één jongmeerderjarig kind en één kind dat binnen een half jaar ook jongmeerderjarig zou worden. Zij hadden, voorafgaand aan de echtscheidingsmediation, al met hun ouders besproken behoefte te hebben aan een omgangsregeling, omdat zij beiden nog thuiswonend waren en met beide ouders een goede en eerlijk verdeelde omgang wensten.

  • Hoe zit dit dan?

In de huidige rechtsgang bij scheidingen, hoort de rechter de kinderen die ouder zijn dan 12 jaar. Dat wil zeggen de rechter wil van hen weten of en hoe zij betrokken zijn geweest bij het tot stand komen van het ouderschapsplan.
Dit ouderschapsplan omvat uiteindelijk de afspraken die de beide ouders met elkaar hebben gemaakt over de uit hun huwelijk voortgekomen kinderen, betreffende zaken als opvoeding en levensonderhoud, en omgang met beide ouders.
Deze afspraken horen gebaseerd te zijn op de belangen van deze kinderen en dienen als leidraad voor de verdere toekomst van hen.

  • De praktijk

Als mediator ben ik, zeven jaar geleden, begonnen om met de kinderen, na instemming van beide ouders én instemming van deze kinderen, korte gesprekken te voeren. Niet over de vraag of de kinderen achter de scheiding staan van hun ouders, maar over de vraag of en hoe zij betrokken zijn (geweest) bij het tot stand komen van het ouderschapsplan. Nog vaker gaat het gesprek over hun alledaagse dingen en hoe zij naar hun toekomst kijken. Over wat ze later willen worden en hoe zij die plannen denken te kunnen realiseren. Daarbij sta ik wel stil met hoe zij denken dat hun ouders hen hierin ondersteunen.

In deze casus heb ik in de eerste plaats met hen over de vraag gesproken of zij door hun ouders betrokken zijn bij het afwegen en maken van de beslissingen over de afspraken die in dit ouderschapsplan (zijn) komen te staan. Of zij zich kunnen vinden in de afspraken die hun ouders uiteindelijk in dit plan hebben opgenomen. En als zij het daar niet mee eens zijn, of zij dit hebben kunnen motiveren en kenbaar maken naar hun ouders.
Meer komt er niet aan de orde in het gesprek.

Vervolgens heb ik aan deze kinderen gevraagd om dit, ten behoeve van de echtscheidingsprocedure bij de rechter, ter schrift te stellen en ik voeg deze persoonlijke verklaringen toe aan het dossier dat naar de advocaat gaat om te worden aangebracht bij de rechtbank.
Ik ben niet betrokken bij het opstellen van deze verklaringen door de kinderen. Bij uitzondering lees ik wel eens een verklaring voordat het kind deze aan mij overhandigt, omdat dit kind dan wil dat ik de inhoud ken of wil weten of de verklaring goed is opgesteld (en dat is deze altijd, omdat het de verklaring van het kind is).

Waarom dan al zo jong, vanaf 5 jaar, met hen in gesprek?
Simpel, omdat de rechter hierom kan vragen.

Over de inhoud van deze gesprekken vertel ik niets aan de ouders. Het gesprek met de kinderen valt onder dezelfde vertrouwelijkheid als de gesprekken met de ouders. Het is aan de kinderen of zij hierover iets wensen te vertellen aan hun ouders

Door de kinderen individuele verklaringen te laten opstellen over of en hoe zij zijn betrokken geweest bij het tot stand komen van het ouderschapsplan, voorkom ik onnodige vertragingen.
De rechter heeft mij, voordat ik hiermee begon, eenmaal verzocht om zo’n verklaring van de kinderen en sindsdien zorg ik ervoor dat deze verklaringen op voorhand beschikbaar zijn.

De verklaringen van deze kinderen hebben bijgedragen aan een snelle en efficiënte afhandeling van de echtscheiding, bij zowel de advocaat als bij de rechtbank.

Mijn ervaringen met kindgesprekken zijn uitermate positief. Naast de informatie die ik van de kinderen krijg, uitsluitend bedoeld om het ouderschapsplan zo optimaal als maar mogelijk is in het belang van de kinderen op te stellen, biedt het gesprek de kinderen zelf steun en zekerheid naar een goede afwikkeling van de scheiding van de ouders. Het geeft de kinderen rust.

Copyright©oncies 2017

Geplaatst in Alledaags, echtscheiding, Informatief, Juridisch, kinderbelangen, Mediation, scheiding, Spraakmakend, Uncategorized, vechtscheiding | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

27 oktober 1995…..2017

Een vader vertelt:

“27 oktober 1995, ik herinner het mij deze dag nog als de dag van gisteren. Ik zou naar Amsterdam gaan voor een etentje, maar het leek mij verstandiger om dat maar af te zeggen. Mijn vrouw voelde onrustig. Ik had het gevoel dat het elk moment kon gebeuren. Dus ook maar even opvang regelen voor onze zoon, toen ruim een jaar. Ik herinner mij het verbaasde lachen van de achterbuurvrouw. Ze dacht dat het zo’n vaart niet zou lopen. Maar goed, ik moest maar een seintje geven, dan kwam haar dochter wel oppassen. Zelf moesten zij en haar man even weg.

Ik zie het nog voor mij. Ik stapte door de achterdeur naar binnen en hoorde mijn vrouw een kreet slaken. Ze schrok, want de vliezen braken en ze zat net op de wc. Ik rende de trap op en zag de schedel van mijn dochter al tevoorschijn komen. Daar stonden we dan. Samen in de badkamer. Ik grapte nog: ‘Als je maar niet denkt dat ik je naar het bed draag’. Met mijn hand tegen de schedel van mijn dochter, begeleidde ik haar naar haar bed. Ze ging liggen en meteen volgde de eerste echte perswee. En dat was ook de enige. Binnen enkele seconden was daar onze dochter. Met tranen in mijn ogen belde ik naar de achterbuurvrouw. Of ze haar dochter wilde sturen, want we waren net ouders geworden van een prachtige dochter.”

Zo begon vanmorgen een man zijn verhaal. Het verhaal over zijn dochter en hem.

“Ik heb heus wel dingen fout gedaan. Zeker toen de scheiding ontaardde in een vechtscheiding. God, wat ben ik toen boos geworden op mijn ex. Ze gebruikte de kinderen om haar teleurstelling van het gestrande huwelijk te botvieren. En dat terwijl zij zelf vaak had aangegeven te willen scheiden. Oké, ik heb uiteindelijk de knoop doorgehakt en daar was ze niet blij mee. De scheiding zelf verliep redelijk, maar daarna is er iets misgegaan. Toen maakte ze er een gevecht van. Ik denk, en dat is natuurlijk mijn interpretatie, om mij terug te pakken. Maar dan via de kinderen. Ja, toen ben ik, ook waar de kinderen bij waren, bijna elke keer als ze weer wat flikte flink tekeer gegaan. Dat was niet goed, maar ik voelde mij zo machteloos. En, wat was dat fout. Toen is ze al begonnen met de kinderen bij mij vandaan te houden. Kwamen ze aanvankelijk uit school bij mij (en mijn latere/huidige vriendin). Van de ene op de andere dag bleven ze weg en waren ze uit school alleen en zonder toezicht bij haar thuis. Ze waren toen 8 en 9 jaar oud.

Aan de andere kant: Ik kan mij niet voorstellen dat er vaders of moeders zijn die geen fouten hebben gemaakt in de opvoeding van- en de omgang met hun kinderen. Maar, ik heb geen fouten gemaakt die het gedrag van mijn dochter nu al bijna 8 jaar rechtvaardigen.”

De man vertelde hoe zijn dochter, in december 2009, door zijn ex betrokken werd in een conflikt tussen hem en haar. Een conflikt dat het dieptepunt zou gaan vormen in de vechtscheiding die na een redelijk tot goed verlopen echtscheiding was ontstaan. Zijn dochter was toen boos vertrokken en hij had haar boos van alles naar haar hoofd geslingerd. Geen scheldpartij, maar wel opmerkingen die haar kunnen hebben gekrenkt. Hij was haar nog achterna gegaan om met haar te praten en het weer goed te maken. Maar in plaats daarvan had zijn ex de politie op hem afgestuurd en zou later blijken dat de breuk met zijn dochter definitief was.

“Ik heb haar sindsdien hooguit een keer of zes-zeven gezien. De eerste jaren helemaal niet. Toen een keer of drie-vier achter de kassa van de Albert Heijn en drie keer bij een diploma-uitreiking. Niet dat ik daarvoor was uitgenodigd. Ik had dat steeds zelf uitgezocht en ben elke keer stiekem de zaal ingeslopen. Maakte de ceremonie mee en sloop weer weg.”

“En vandaag wordt ze alweer 22. Vandaag denk ik, net als alle andere dagen van het jaar, aan haar. Vandaag denk ik aan haar geboorte. Hoe haar moeder en ik haar samen op de wereld hebben gezet. Aan de jaren dat ik nog vader voor haar mocht zijn. Aan de tijden dat we zoveel plezier hebben beleefd. Maar ook aan de keren dat ik mijn verantwoordelijkheden diende te nemen en haar diende op te voeden. Haar grenzen leerde kennen om zich bewust te worden van algemene normen en waarden. Aan hoe ik mij nog altijd haar vader voel. Maar ook ervaar ik vandaag extra hoeveel pijn het mij doet dat ik haar niet meer zie en dat ik door haar ben afgeschreven als vader. Ik wil hier niet het slachtoffer uithangen. Dat gaat te ver. Ik vertel het je, omdat ik mijn pijn met je wil delen. Ik heb onlangs je blog over vaderverstoting gelezen. Daarin zat zoveel herkenning voor mij. Ik merk dat het verdriet niet weg gaat. Sterker nog, het lijkt wel alsof het steeds groter wordt. Net als het gevoel van machteloosheid. Ik heb, tot drie jaar terug alles geprobeerd om het contact te herstellen. Elke poging werd genegeerd. Het werd een strijd. Ik vocht ervoor en dat voelde niet goed. Ik ben er toen mee gestopt. Ik huil in stilte als ik vaders met dochters zie. Het maakt niet uit of dat op straat is of in een film op tv. Ik huil keer op keer in stilte, ook als ik van mijn werk naar huis rijd of spullen zie die mij aan haar doen denken. Vandaag denk ik extra aan haar. Vandaag 22 jaar geleden, het onvergetelijke moment dat zij in mijn leven kwam. En als ik eerlijk ben: Van mij mag het 28 oktober zijn.”

Wat zouden ouders zich meer bewust moeten zijn van hun gedrag…..

Op mijn vraag of hij er wel eens aan had gedacht om via mediation tot een oplossing te komen met zijn dochter, antwoordde hij bevestigend, maar zijn dochter was niet op zijn voorstel ingegaan. Ze had het genegeerd.

Copyright©oncies 2017

Geplaatst in Aannames, Affectieve relatie, Afscheid, Agressie, Algehele gemeenschap van goederen, Alimentatie, Alledaags, Angst, Balans, Bedreiging, Bekwaam, Belangen, Belangenbehartiging, Bemiddeling, Bezorgdheid, Boosheid, Co-ouderschap, Communicatie, Communicatiestoornis, Competenties, Complexe echtscheiding, Complexe scheiding, conflict, convenant, Depressief, Depressiviteit, Discriminatie, echtscheiding, echtscheidingsmediation, Eenoudergezin, Eenzaamheid, Ergernissen, Expertise, Familie, Familieconflict, Familieleed, Familiemediation, Familierecht, Familiezaken, Feest, Feestdagen, Frustraties, Gebroken-hart syndroom, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, Gezin, Herstel, Huiselijk geweld, Informatief, Informatieplicht, Inspanningsverplichting, Integratie, Integriteit, Intimidatie, Intimiteit, Irritaties, Jeugdbescherming, Jeugdzorg, kinderbelangen, Kinderbelangen, Kinderen, Kwaliteit van leven, Kwaliteit van zorg, Lichamelijk lijden, Liefdesverdriet, Machtsmisbruik, Mediation, Nieuwjaaesfeest, Nieuwjaarswens, Normen en waarden, Onderhouden, Onttrekken aan ouderlijk gezag, Onverwerkt verdriet, Ouderlijk gezag, Ouders, ouderschapsplan, overheidsbeleid, Overtuigingen, Passief geweld, Pijn, Politie, Principieel onderhandelen, Psychologie, Psychologische ontwikkelijk, Psychosociale ontwikkeling, Puberen, Pubers, Puberteit, Relatiebemiddeling, Relatiebemiddelingen, Relatieherstel, Relatieprobleem, Relatieproblemen, Relatietherapie, Relatietherapieën, Repressie, Respect, Rouwen, Rouwproces, Rouwverwerking, Samengesteld gezin, Samengestelde gezinnen, Scheiden, scheiding, Slapeloosheid, Sociaal Juridische Dienstverlening, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, stress, Teleurstelling, Therapie, Thuis, Toekomst, Trouwen, Uncategorized, Vakantie, vechtscheiding, Verlatingsangst, verlies, Verzoendag, Verzoening, Volwassenheid, Vrede, Waarden en normen, Wraak, zorg, Zorgplicht | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen