Hoe veilig is het vaccinatieprogramma (voor onder meer uw privacy)?

Sinds een paar weken wordt er in Nederland tegen SARS cov-2 gevaccineerd. Dat heeft even op zich laten wachten. De belangrijkste reden voor minister Hugo de Jonge? Het dient nauwkeurig te gebeuren. En dan heeft de minister het niet over de prik zetten zelf, maar over de administratie er omheen. Opnieuw wordt een muur aan bureaucratie opgeworpen, zoals dat al jaren een belemmering is in de zorg in het algemeen. En dan is het nog maar de vraag of deze zogenaamde nauwkeurigheid ook daadwerkelijk zo goed is als dat de minister het wil doen laten lijken. Het is immers al bekend dat er uit de databases van de GGD gegevens zijn gestolen en verkocht aan criminelen. Ach, wie zegt dat dit ook niet kan gebeuren bij de vaccinaties?

NRC heeft een heel artikel besteed aan het vaccinatiegebeuren. Daar waar ik het zinvol vind om een kritische noot te plaatsen, heb ik dat in een cursieve tekst toegevoegd.

[BEGIN CITAAT]

Auteurs: Niki Korteweg en Rik Wassens (NRC-Nieuwsbrief)

Vaccinatie Nederland is begonnen met de vaccinatie tegen Covid-19. Welke vaccins zijn goedgekeurd? Wie is er het eerste aan de beurt? Hoe worden alle gegevens bijgehouden? En beschermen ze tegen de nieuwe virusvarianten? Dit vragenstuk wordt regelmatig geactualiseerd. Het is voor het laatst aangepast op 21 januari.

Welke vaccins zijn tot nu toe goedgekeurd?

In Europa zijn de vaccins van Pfizer/BioNTech en van de Amerikaanse farmaceut Moderna door toezichthouder EMA en de Europese Commissie voorwaardelijk goedgekeurd, op respectievelijk 21 december en op 6 januari. Beide zijn mRNA-vaccins. Het vaccin van farmaceut AstraZeneca en de Universiteit van Oxford is onder meer in het Verenigd Koninkrijk al goedgekeurd voor noodgebruik. Dat ‘Oxford-vaccin’ bestaat uit een aangepast, onschuldig chimpanseeverkoudheidsvirus. Op 12 januari is de EMA de goedkeuringsprocedure van dat vaccin gestart.

Op 21 februari werd nog eens bekend gemaakt dat vier andere, niet bij naam genoemde vaccins, wachten op goedkeuring door de EMA.

Waarom krijgt de ene groep 60-plussers het Moderna-vaccin en de andere het vaccin van BioNTech/Pfizer?

De vaccinatie van de groep ouderen 60-plussers buiten de verzorgingshuizen moet in maart starten. Niet-mobiele 60-plussers en ouderen (75-plussers) kunnen maar lastig naar de centrale vaccinatieposten van de GGD komen of zijn daarvoor te kwetsbaar, stelt minister De Jonge. Zij krijgen daarom niet het vaccin van Pfizer, maar het vaccin van Moderna.

Dat vaccin is geschikter om op kleine schaal toe te laten dienen door huisartsen. Het hoeft niet bij zeventig graden onder nul bewaard te worden. Thuiswonende 60- tot 75-jarigen kunnen naar verwachting wel naar de centrale locaties komen, en zullen daar het vaccin van Pfizer krijgen. In de uitnodigingsbrief die zij van het RIVM ontvangen, staat uitgelegd hoe zij eventueel ondersteuning kunnen krijgen bij het regelen van vervoer.

Het OMT en de Gezondheidsraad zijn kritisch op het opknippen van deze groep ouderen, omdat „dat onvoldoende zekerheid biedt op een tijdige uitvoering in de hoogste risicogroepen”. In een gezamenlijk advies roepen zij het kabinet op iedere 60-plusser uit te laten nodigen door de GGD’s „waarbij degenen die echt niet naar de GGD-vaccinatielocatie kunnen komen, een nieuwe uitnodiging voor vaccinatie bij de huisarts krijgen”.

Hoe wordt binnen de groepen de volgorde bepaald?

Als laatste, vanaf april, wordt gestart met het vaccineren van de grote groep 18- tot 60-jarigen die geen medische problemen hebben – zo’n 7,1 miljoen mensen. Tegen het einde van het derde kwartaal moet iedereen uitgenodigd kunnen zijn, hoopt De Jonge.

Binnen die groep zijn de oudste leeftijdsgroepen het eerste aan de beurt. Hoe ouder mensen zijn, hoe groter het risico op overlijden en ziekenhuisopname. Vooral de groep 75-plussers moet daarom volgens de Gezondheidsraad snel aan de beurt komen.

De Jonge heeft wel aan het OMT en de Gezondheidsraad gevraagd of er reden is om af te wijken van dit voorschrift – bijvoorbeeld vanwege de mutaties van het virus. Vooralsnog blijft het advies om de oudste groep prioriteit te geven en te starten met de 75-plussers, klonk het antwoord. „Dit is vooral van belang, omdat de totale groep van mensen ouder dan 60 jaar erg groot is, en hoe hoger de leeftijd, hoe kleiner de groep en des te groter de gezondheidswinst bij vaccinatie. Ook wordt de belasting van de zorg uiteindelijk groter naarmate mensen ouder zijn en Covid-19 krijgen. Dit geldt voor de gehele zorgketen zoals huisartsenzorg, de ziekenhuiszorg, de thuiszorg en de verpleeghuiszorg.”

Wat gebeurt er met mijn gegevens?

Het is belangrijk dat gegevens over iedere vaccinatie in een centraal register bijgehouden worden. Zeker als de komende maanden zes verschillende vaccins naast elkaar gebruikt gaan worden is een centraal overzicht essentieel om uitspraken te doen over de bescherming die de vaccins bieden, eventuele bijwerkingen en de vaccinatiegraad.

Iedere toediener van de vaccins – de GGD’s, huisartsen, ziekenhuizen en bijvoorbeeld verpleeghuizen – moet daarom gegevens over de vaccinatie vastleggen en doorgeven aan het RIVM. Dat verzamelt die informatie in het speciale ‘Covid-19 vaccinatie informatie- en monitoringssysteem’ (CIMS). Het gaat om gegevens over wie het vaccin kreeg, waarom, waar, wanneer en welk vaccin toegediend werd. Ook het batchnummer van het vaccin wordt vastgelegd. Het is veel informatie, maar niet meer dan nodig, stelt De Jonge. Hij heeft na de hack op de EMA extra onderzoek laten doen naar de veiligheid van het systeem.

Burgers moeten wel toestemming verlenen voordat de gegevens over hun vaccinatie in het CIMS terechtkomen. Om betrouwbare uitspraken te doen, moet zeker 95 procent hun gegevens door laten geven aan het RIVM. Als te weinig mensen toestemming verlenen, dan kan alleen met „een aparte wettelijke grondslag” het doorgeven van de data geautomatiseerd worden, schrijft De Jonge.

En hier zit het addertje onder het gras. De databases van de GGD zijn onvoldoende beveiligd. Daarnaast speelt de AVG (privacywet) een belangrijke rol. En wat ‘zien we’? Minister De Jonge zal dit alles gaan omzeilen door de volgende noodwet door de Eerste- en Tweede Kamer te jassen, zoals dat ook is gebeurd met de noodwet die het handhaven van de avondklok mogelijk maakte.

• Maakt het uit welk vaccin u krijgt?

Nee. De tot nu toe goedgekeurde vaccins zijn allebei mRNA vaccins, en bieden een hoge bescherming tegen de ziekte: rond 95 procent. Van deze vaccins is niet genoeg voorraad om er iedereen op korte termijn mee te vaccineren. Daarom zijn ook effectieve vaccins van andere producenten nodig, zelfs als daarvan de effectiviteit iets lager ligt, zoals dat van AstraZeneca. Als heel veel mensen zijn ingeënt met een vaccin dat bijvoorbeeld 70% beschermt, wordt de ziekte geremd en hopelijk ook de verspreiding van het virus.

Er zijn verschillende typen kandidaatvaccins in de maak. Elk vaccintype heeft zijn eigen voor- en nadelen. Het voordeel van mRNA-vaccins is dat ze snel te maken zijn in een reactievaatje. Voor vaccins op basis van een onschuldig dragervirus, zoals dat van AstraZeneca en van Janssen, zijn bijvoorbeeld levende cellen nodig om het op te kweken. Daarvoor zijn meer zuiveringsstappen nodig, en moet antibiotica worden gebruikt. De mRNA vaccins bevatten geen antibioticaresten en geen conserveringsmiddelen zoals aluminium of formaldehyde.

De informatie die hier wordt verstrekt is onjuist. Niet alle vaccins bieden een hoge beschermingsgraad. Sterker nog: NIET ÉÉN VACCIN BIEDT DIT. Er zijn nog onvoldoende wetenschappelijke bewijzen voor de stellingname dat de vaccins voor 95% bescherming bieden.

• Wat zijn de bijwerkingen van mRNA-vaccins?

De kortdurende, direct optredende bijwerkingen zijn in studies tot nu toe goed duidelijk geworden. Het vaakst rapporteerden proefpersonen pijn op de injectieplek, daarnaast kwamen vermoeidheid en hoofdpijn en spierpijn vaak voor, een dag of twee na de prik. Koorts, rillingen of gewrichtspijn werden ook gemeld. Gemiddeld waren deze bijwerkingen na een dag over, en met een simpele pijnstiller goed te doen. De bijwerkingen waren iets heviger na de tweede dosis, en ouderen (mensen boven 55 jaar) hadden er minder last van. De aard van de bijwerkingen verschilde niet tussen de vaccins van Moderna en Pfizer. Bij dat van Moderna meldden proefpersonen ze wel iets vaker.

In zeldzame gevallen kan iemand een ernstige allergische reactie krijgen na de vaccinatie. Iedereen die een vaccinatie heeft gekregen, moet daarom 15 minuten op de priklocatie blijven. Op die locaties staat een koffertje met een adrenaline-injectie klaar om de hevige reactie te stoppen. Mensen die weten dat ze allergisch zijn voor een van de bestanddelen van de vaccins, moeten het niet krijgen. Wie al eens eerder een ernstige allergische reactie kreeg na een vaccinatie, moet vooraf eerst overleggen met de arts op de priklocatie, adviseert het RIVM.

Tot nu toe zijn 4 mensen overleden na de vaccinatieprik. Dat kan gebeuren. Niet alleen bij dit vaccin, ook bij andere. Percentueel gezien is dit aantal verwaarloosbaar en kunnen de vaccins als voldoende veilig worden beschouwd. Wel jammer dat het RIVM en NRC deze informatie hier niet vermelden.

• En wat zijn de bijwerkingen op lange termijn?

Enkele tienduizenden mensen hebben tot nu toe de twee doses van deze vaccins gekregen en zijn twee tot vier maanden gevolgd. Zeer zeldzame bijwerkingen zullen pas aan het licht komen als het vaccin aan grotere en gevarieerdere groepen mensen wordt gegeven, en na langere tijd. Fabrikanten moeten bijwerkingen na de toelating voor hun eigen vaccin in de gaten blijven houden, en op Europees niveau zullen alle vaccins samen worden bewaakt. Het scherpst wordt gelet op ‘vaccin-geassocieerde versterkte ziekte’ (VAED is de Engelse afkorting). Daarbij wordt iemand die ingeënt is en die daarna besmet wordt met die ziekteverwekker, in zeldzame gevallen onbedoeld juist érger ziek. De antilichamen die het vaccin opwekt, remmen dan het virus niet, maar helpen het juist om cellen nog beter te infecteren. Dat gebeurde in 2017 bij een vaccin tegen dengue (knokkelkoorts), en in de jaren 1960 bij een vaccin tegen het RS-virus. Die vaccins zijn gemaakt met andere technieken, niet vergelijkbaar met die van een mRNA vaccin.

Bij geen van de kandidaatvaccins tegen Covid-19 is dit fenomeen tot nu toe gezien. Maar bij proefdieren is het weleens voorgekomen met experimentele vaccins tegen SARS1 en MERS, twee andere gevaarlijke ziekten door coronavirussen. Voor de zekerheid stelt de FDA daarom specifieke eisen aan de immuunreactie die de nieuwe coronavaccins opwekken. Er moeten onder meer voldoende aantallen aanwezig zijn van een bepaald type immuuncellen (T-helper 1 cellen).

Met andere woorden: Hier valt nog niets over te zeggen. Bij eerdere farmaceutische producten werden de langetermijngevolgen ook pas heel veel later zichtbaar en bekend.

• Welke zeldzame bijwerkingen zijn er in het verleden aan het licht gekomen na vaccinaties?

Fabrikanten moeten na de toelating voor hun eigen vaccin in de gaten blijven houden of er zeldzame bijwerkingen optreden. Daarnaast zal dat voor alle vaccins samen ook op Europees niveau worden bewaakt. Daarvoor is alvast in kaart gebracht hoe vaak 38 verschillende ziektebeelden nu voorkomen die mogelijk zouden kunnen optreden na vaccinatie, die door Covid-19 zelf kunnen optreden, en complicaties die kunnen optreden bij de zwangerschap. Zo kunnen ze snel vaststellen of deze aandoeningen na de vaccinaties opvallend toenemen.

Zeven aandoeningen op die lijst zijn in zeldzame gevallen wel eens opgetreden na bepaalde vaccinaties, zoals een ernstige allergische reactie, koortsstuipen, of een acute ontsteking van hersenen, zenuwen of bloedvaten, en een plotseling tekort aan bloedplaatjes.

• Veranderen mRNA-vaccins uw DNA?

Nee. Dna zit in de celkern, en het mRNA uit vaccins komt daar niet. Het belandt tussen de tienduizenden mRNA moleculen die een cel van zichzelf al bevat, en alleen in de cellen rondom de prikplek. De kans dat mRNA teruggekopieerd wordt naar dna is al erg klein. De kans dat dit stukje dna vervolgens wordt ingebouwd op een cruciale plek in het erfelijk materiaal in de celkern is ook verwaarloosbaar. Als dat al gebeurt, is dat geen probleem: de meeste cellen delen zich maar een paar keer en gaan dan dood. Bovendien bestaat 98,5 procent van ons dna uit zogeheten ‘junk-dna’: het heeft geen functie. Slechts 1,5 procent van ons dna bevat de belangrijke genen. De kans dat het onverhoopt daarin terechtkomt, is dus verwaarloosbaar.

Er bestaan wel rna-virussen die zich in je dna nestelen en die zich vanuit daar laten kopiëren: dat zijn retrovirussen, zoals bijvoorbeeld hiv. Maar die slepen daarvoor een hele moleculaire gereedschapskist mee de celkern in. Die gereedschapskist hebben coronavirussen niet, het is een compleet ander virustype.

Ook dit is een bewering waarvoor nog geen wetenschappelijk bewijs bestaat. Het is dus nog even afwachten wat er gaat gebeuren.

• U bent al besmet geweest met het coronavirus, moet u dan alsnog een vaccin krijgen?

Ja. Niet iedereen maakt voldoende antistoffen aan na een eerder doorgemaakte infectie, en het is niet duidelijk hoe lang iemand na een eerdere infectie beschermd is tegen de ziekte. Daarom adviseert de Gezondheidsraad om ook mensen die al eens besmet waren te vaccineren.

Iemand moet wel hersteld zijn van Covid-19 voordat er gevaccineerd wordt. Je kunt de prik pas tenminste vier weken na de positieve testuitslag of de start van de symptomen krijgen. Zo blijft duidelijk wat de oorzaak is als er na de inenting eventueel ziekteklachten ontstaan. En wie besmet is of klachten heeft die op Covid-19 kunnen wijzen, moet natuurlijk niet naar de priklocatie komen.

Sterker nog, uw afweersysteem kan door de vaccinatie een boost krijgen. Hierdoor bent u nog beter voorbereid op een eventuele besmetting en de gevolgen daarvan.

• U bent zwanger, kunt u dan een vaccin krijgen?

In studies bij zwangere ratten zijn geen nadelige effecten gezien met de vaccins van Pfizer en van Moderna, en onderzoekers verwachten die ook niet bij dit type vaccin. Maar de entstoffen zijn nog niet goed onderzocht bij zwangere vrouwen. Er zijn dus nog te weinig gegevens over de werkzaamheid en de veiligheid. Daarom adviseert de Gezondheidsraad voor de zekerheid om de vaccins niet te gebruiken bij vrouwen die in verwachting zijn, tot daarover meer bekend is. Vrouwen die in verwachting zijn lopen wel iets meer risico op een ernstiger verloop van een Covid-19 infectie. Voor sommige zwangeren kan het daarom toch verstandig zijn om zich wel te laten inenten, in overleg met de behandelend arts.

Zwangere vrouwen die gevaccineerd zijn, of bij wie achteraf is gebleken dat zij ten tijde van vaccinatie in verwachting waren, worden goed in de gaten gehouden door Bijwerkingencentrum Lareb. Vrouwen die zwanger willen worden, kunnen de prik wel krijgen. De Gezondheidsraad ziet ook geen reden om een inenting met deze vaccins bij vrouwen die borstvoeding geven af te raden, omdat op basis van de kennis en ervaring met andere entstoffen. Het is aannemelijk dat deze vaccins niet in de moedermelk terecht komen.

Het vaccin krijgen is niet zozeer het probleem, het probleem zit ‘m meer in de onbekendheid van de effecten op langere termijn. Daar tegenover staat echter ook dat het onbekend is wat het virus, als u ziek wordt door het coronavirus, met het nog ongeboren kind doet. Het is aan u om de afweging te maken en wat u veiliger acht.

• Waarom worden kinderen niet gevaccineerd?

Er zijn nog geen studies met deze vaccins gedaan bij kinderen (mensen onder de 16 of 18 jaar), die zullen nog worden gedaan. Kinderen worden ook vrijwel nooit ernstig ziek van een infectie met het coronavirus, en ze lijken een kleine rol te spelen bij het doorgeven van het virus.

Terecht wordt hier geschreven ‘lijken een kleine rol te spelen’. Het is nog steeds de vraag of deze bewering juist is. Dragers van het virus, die niet ziek worden, kunnen het virus wel degelijk doorgeven aan anderen. Waarom zouden kinderen hierop een uitzondering zijn?

• Waarom moeten gevaccineerden zich nog aan de coronaregels houden?

Direct na de eerste prik is de beschermende afweerrespons nog niet opgebouwd. Het duurt zo’n vier weken tot die goed ontwikkeld is. Bij de vaccins van Pfizer en van Moderna is na drie tot vier weken een tweede prik nodig om de immuunrespons nog beter aan te zwengelen. Die tweede ontwikkelingsslag heeft ook weer tijd nodig.

Daarnaast zijn de vaccins nu goedgekeurd omdat ze de gevaccineerde beschermen tegen het krijgen van de ziekte Covid-19. Uit de onderzoeken tot nu toe is nog niet duidelijk of ze ook voorkomen dat iemand ongemerkt geïnfecteerd raakt met het virus, en het zo toch kan doorgeven aan anderen. Ook is nog niet bekend hoe lang de opgewekte immuunrespons sterk genoeg blijft om bescherming te bieden. Daarom blijft het voorlopig nodig om anderhalve meter afstand te houden, de handen regelmatig te wassen, samenkomsten in grote groepen of in kleine ruimtes te vermijden, en een mondkapje te dragen waar geen afstand gehouden kan worden.

Vaccineren helpt tegen het ziek worden, niet tegen het besmet raken. Iemand die gevaccineerd is en besmet is met het virus is dus besmettelijk voor anderen. Daarom heeft het afgeven van een vaccinatiebewijs ook geen enkele toegevoegde waarde. En daarom is het zo belangrijk dat iedereen (100% van de bevolking) wordt gevaccineerd.

• Krijgt u, als u gevaccineerd bent, een positieve uitslag bij een PCR-test of een negatieve antigeen-sneltest?

Nee. De vaccinatie heeft geen invloed op de uitslag van die testen.

• Beschermen deze vaccins ook tegen de variant die recent opdook in Groot-Brittannië?

Het virus verandert in de loop van de tijd steeds een klein beetje, dat is het afgelopen jaar al veelvuldig gebeurd. Dat zijn steeds maar kleine veranderingen. Tot nu toe zijn er nog geen duidelijke aanwijzingen dat deze vaccins veel minder goed beschermen tegen deze varianten, maar wetenschappers houden dit nauwlettend in de gaten.

De vaccins die nu gebruikt worden, wekken een brede afweerreactie op, met een grote hoeveelheid verschillende antistoffen tegen het zogeheten spike-eiwit: het uitsteeksel aan de buitenkant van het virus, waarmee het onze cellen binnendringt. Dat eiwit bestaat uit 1250 bouwstenen (aminozuren), en de veranderingen betreffen vaak maar enkele van die bouwsteentjes. Dan blijven er naar verwachting voldoende antistoffen over die de spike kunnen herkennen. Omdat de huidige vaccins 95 procent effectief zijn, zou een lichte daling van die bescherming ook nog geen probleem hoeven zijn. Maar er is nog wel vervolgonderzoek nodig om de effectiviteit van vaccins tegen de recent ontstane varianten vast te stellen.

De kans is groot dat iedereen, of mensen uit bepaalde risicogroepen, net als bij het Influenza-virus, jaarlijks preventief moeten worden gevaccineerd.

• Zijn de vaccins snel aan te passen aan de nieuwe virusvarianten als dat nodig is?

Genetische vaccins zoals die van Pfizer en Moderna zijn makkelijk aan te passen aan een nieuwe virusvariant: het is een kwestie van dezelfde kleine veranderingen in de genetische code van het corona-mRNA in het vaccin inbouwen. Een dergelijke aanpassing in een al goedgekeurd vaccin vergt wel een nieuwe beoordeling door geneesmiddelenautoriteiten, maar dat kan sneller gaan dan de goedkeuring van een geheel nieuw vaccin. Hoeveel extra onderzoeksgegevens vaccinmakers dan moeten aanleveren hangt af van de aard en het aantal van de wijzigingen. Er moet in elk geval weer onderbouwd worden dat het aanpaste vaccin een goede afweerreactie opwekt tegen de nieuwe én de oorspronkelijke variant, en dat het veilig is. Het is vergelijkbaar met het proces voor griepvaccins, die moeten ook ieder jaar opnieuw worden aangepast aan de nieuwe stam.

• Met welke medische indicaties krijgt u voorrang?

Binnen de groep 18 tot 60-jarigen wordt onderscheid gemaakt tussen mensen met en zonder medische indicatie.

De groep 60-minners mét medische problemen – 1,8 miljoen mensen – wordt volgens de planning van het kabinet vanaf half februari ingeënt. De groep komt overeen met mensen die normaliter de griepprik ontvangen. Het gaat volgens de Gezondheidsraad om „mensen met ernstige aandoeningen aan hart of luchtwegen”, diabetes, nierproblemen, een afweerstoornis en mensen die vatbaarder zijn voor luchtweginfecties.

Net als de griepprik zullen zij de inenting via de huisarts ontvangen. Minister Hugo de Jonge (Volksgezondheid, CDA) hoopt half februari te kunnen starten met het vaccineren van deze groep, zodra het vaccin van AstraZeneca goedgekeurd is. Maar juist over de effecten van dit vaccin bestaat door een fout in de testfase verwarring. Eén groep kreeg bij de eerste inenting een halve dosis van het vaccin.

60-minners zonder medische indicatie – 7,1 miljoen mensen – worden vanaf maart, april gevaccineerd. Zij krijgen een van de vier nog goed te keuren vaccins – naast AstraZeneca, heeft Nederland afspraken gemaakt met de farmaceuten Sanofi, CureVac en Janssen.

Bij zestigplussers wordt geen onderscheid gemaakt op medische indicatie. Oudere mensen lopen een hoger risico om ernstig ziek te worden of te overlijden aan het coronavirus, laat een woordvoerder van het ministerie van Volksgezondheid weten. „Vandaar dat ervoor is gekozen in deze groep dit onderscheid los te laten. In de groep 18 tot 60-jarigen is dit onderscheid wel relevant.”

[EINDE CITAAT]

Vanavond (22-02-2021) besteedt RADAR aandacht aan de gevolgen van het innemen van groeiafremmende medicijnen bij meisjes. En wat blijkt? De farmaceutische industrie wist nog niets over de gevolgen op langere termijn. En wat waren deze gevolgen? Op latere leeftijd bleken de vrouwen verminderd vruchtbaar te zijn. En daarom is het zo belangrijk dat iedereen waakzaam is en vooral ook blijft.

Copyright©️oncies 2021

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation & relatietherapie.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Ik laat mij wekelijks (PCR-)testen. Niet alleen omdat ik elke week bij cliënten over de vloer ben geweest, maar ook om nieuwe cliënten te beschermen voor het geval dat ik onverhoeds toch ben besmet geraakt.

Geplaatst in corona, coronacrisis, coronamaatregelen, Coronatest, Coronateststraat, Coronavaccin, Coronavaccinatie, coronavirus, COVID19, Kees van Lunsen, SARS cov-2, vaccin, vaccinatie, vaccineren | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

De gemeenten willen af van de kosten die het gevolg zijn van een vechtscheiding.

Uit gegevens van de VNG (Vereniging Nederlandse Gemeenten) blijkt dat het accent bij een vechtscheiding op de financiële gevolgen voor de lokale overheden rust. En daar willen deze overheden, de gemeenten, een einde maken.

De vraag is of deze stellingname terecht is? Want wat zijn de financiële gevolgen voor gemeenten wanneer stellen in een vechtscheiding belanden? Het antwoord op deze tweede vraag luidt: Gemeenten dragen de kosten voor de inzet van Jeugdzorg, met name de inzet van de gezinsvoogd of een gezinscoach. De kosten hiervoor liggen jaarlijks tussen de ca. €9.000,00 en €11.000,00. Deze kosten komen niet voor rekening van de ouders en daarin dient verandering te komen, vinden de gemeenten. Ouders die hun taken jegens hun kinderen verzaken dienen zelf voor de kosten op te draaien.

Er valt iets voor deze stellingname te zeggen, maar het is de vraag of de kinderen hiermee gebaat zijn. Het is niet voor niets dat Jeugdzorg (of de Raad voor de Kinderbescherming) wordt ingeschakeld. Deze komt alleen in beeld wanneer het conflict tussen de beide ouders ten koste gaat van de opvoeding en het levensonderhoud én het algeheel welzijn van de kinderen in het geding is.

En daar zit het addertje onder het gras. Enerzijds vlat het te begrijpen dat de kosten die nu door de gemeenten dienen te worden voldaan door de ouders worden voldaan. Maar….is er ook gekeken naar wat de gevolgen kunnen zijn voor de kinderen? Zijn de risico’s voldoende geïnventariseerd? En vooral: Zouden de kinderen niet het slachtoffer kunnen worden en nog slechter af zijn, omdat de ouders, die zich toch al niet echt om hun kinderen bekommeren, de frustraties die dit met zich meebrengt, op hun kinderen afreageren? En wordt de inzet van de gezinscoach er niet door ondermijnd? De ouders kunnen dan het standpunt innemen van: “Ik betaal jou, dus jij hebt maar te doen wat ik he opdraag.”

Nog daargelaten dat de kinderen in een situatie terecht zijn gekomen waarvoor ze zelf niet hebben gekozen. Zij hebben hun ouders niet gevraagd om hen te verwekken. Zij hebben hun ouders ook niet gevraagd om een einde te maken aan hun relatie. Zij hebben hen ook niet gevraagd om de scheiding te laten escaleren tot een vechtscheiding. Maar ze zijn wel het slachtoffer van wat hun ouders onderling hebben uit te vechten.

Ik kom ook stellen tegen, in scheidingsmediations, die elkaars bloed wel kunnen drinken. Om die reden begin ik ook altijd met het ouderschapsplan. En de start is vrijwel altijd met de volgende mededeling: “Gedurende het overleg over het ouderschapsplan zit ik op de stoel van de kinderen. Ik ben dan min of meer partijdig ten gunste van de kinderen. In de zin van belangenbehartiging. Ik waak voor hen over hetgeen jullie in hún belang met elkaar bespreekt en overeenkomt. Niet dat ik een oordeel hierover uitspreek, wel dat ik ernaar vraag. Dus of jullie in het belang van de kinderen denken, handelen en afspreken.”

Om ervoor te kunnen zorgen dat ik inderdaad de belangen van de kinderen in het oog houd, heb ik met de kinderen, wanneer ze ouder dan vijf jaar zijn, het zogenaamde kindgesprek. Dit gesprek is totaal niet belastend voor het kind. ik verzamel mijn informatie heel erg spelenderwijs. Soms letterlijk door ze te laten spelen. Het zijn altijd heel vrolijke gebeurtenissen en de kinderen vinden het doorgaans ook leuk. Soms is de invloed van de ouders merkbaar. Dat merk ik aan het gedrag van de kinderen. Zodra ze hiervan lis zijn gemaakt, wordt het alsnog een vrolijke boel.

Terug naar de vechtscheiding, want daar kan wel degelijk iets aan gedaan worden. En dat kan uitgerekend tijdens de gesprekken over het ouderschapsplan. Doorgaans reset is de ouders in hun rol van ouders. Daarbij wijs ik hen er op dat zij niet voor niets hun koters op deze aardkloot hebben gezet. Bovendien houdt hun ouderlijke verantwoordelijkheid niet op nadat ze uit elkaar zijn. Sterker nog: Er wordt een groter appèl op hun gezamenlijke inzet voor de kinderen gedaan. Van mij mogen ze elkaar haten, maar dan wel buiten hun gemeenschappelijke taak om als ouders op te treden voor hun kinderen.

Hoewel ik mij er van bewust ben dat het bovenstaande wel heel kort en eenvoudig is beschreven, kan ik wel zeggen dat het werkt. Sterker nog, in zo’n 95% van de situaties dat de scheiding dreigt te escaleren naar een vechtscheiding, verandert de setting. De beide kemphanen leggen de strijdbijl neer en deze blijft daarna ook buiten beeld als de gesprekken verder gaan en over het convenant gaan. De scherpe kantjes zijn ervan af en de sfeer is gemoedelijker. En dat nemen de ouders ook waar bij hun kinderen. Bij hen wordt de angst minder en komt er meer rust in hun bestaan.

Zouden gemeenten de lasten voor de gezinsvoogd/gezinscoach afwenden op de ouders, dan zal daarmee het risico worden genomen dat dit zijn weerslag zal hebben op het welzijn van de kinderen. En dat gaat dan weer ten koste van hun ouder-kind-relatie in het algemeen. Beter zou zijn om de kosten gedeeltelijk op de ouders te verhalen. Wanneer, bijvoorbeeld, na zes maanden de ouders hun taken ten opzichte van de opvoeding en het levensonderhoud én het welzijn van hun kinderen nog niet hebben opgepakt, dan dienen zij voor 50% bij te dragen in de kosten van de gezinsvoogd/gezinscoach. Verandert er dan nog niets, dan zouden ze, na één kalenderjaar, de volledige kosten moeten gaan dragen. Voor de kinderen zal dan extra toezicht worden ingesteld vanuit de Raad voor de Kinderbescherming.

Het is maar een gedachtengang. Vooral gekozen vanuit het perspectief van de kinderen. Geen enkel kind zit te wachten op de inzet van Jeugdzorg of de Raad voor de Kinderbescherming. Want, ook al zijn de bedoelingen van deze organisatie goed en in het belang van kinderen, ze dragen niet bij in het welzijn van het kind en de verwerking daarvan in de rest van hun levens.

Copyright©️oncies 2021

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation & relatietherapie.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Ik laat mij wekelijks (PCR-)testen. Niet alleen omdat ik elke week bij cliënten over de vloer ben geweest, maar ook om nieuwe cliënten te beschermen voor het geval dat ik onverhoeds toch ben besmet geraakt.

Geplaatst in Affectieve relatie, Afscheid, Agressie, Alimentatie, Alledaags, Angst, Bedreiging, Bekwaam, Belangen, Bemiddeling, bijstand, Co-ouderschap, Communicatie, Communicatiestoornis, Competenties, Complexe echtscheiding, Complexe scheiding, conflict, convenant, echtscheiding, echtscheidingsmediation, Eigen woning, Ergernissen, Escalatie, escaleren, Expertise, Familie, Familieconflict, Familieleed, Familiemediation, Familierecht, Familiezaken, Frustraties, Gebroken-hart syndroom, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, gemeentebeleid, Geregistreerd partnerschap, Geweld, Gezin, gezinscoach, gezinsvoogd, GGD, Herstel, Huiselijk geweld, Huwelijk, Huwelijkse voorwaarden, informatie, Informatief, Informatieplicht, Inspanningsverplichting, Intimidatie, Intimiteit, Irritaties, Jeugdbescherming, Jeugdzorg, Juridisch, kinderbelangen, Kinderen, Koopwoning, Levensopvatting, Levensovertuiging, Lichamelijk lijden, Liefdesverdriet, lijfstraffen, Maatschappelijk Werk, Machtsmisbruik, Master in Mediation, Mediation, Narcisme, Normen en waarden, Obsessief gedrag, Onderhandelingen, onrechtmatig handelen, Ontspanning, Onttrekken aan ouderlijk gezag, Onverwerkt verdriet, Ouderlijk gezag, Ouders, ouderschapsplan, overheidsbeleid, Overtuigingen, Passief geweld, Principieel onderhandelen, Psychologische ontwikkelijk, Psychosociale ontwikkeling, Pubers, Puberteit, Relatiebemiddeling, Relatietherapie, Repressie, Respect, Respectloosheid, Rouwproces, Samengesteld gezin, samenwonen, Scheiden, scheiding, scheidingsmediator, Schrikbewind, Schulden, Seks, Seksueel misbruik, Seksverslaving, Slapeloosheid, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, stress, Teleurstelling, Terreur, Therapie, Thuis, Toekomst, Trouwen, Uncategorized, Vakbekwaam, Vaststellingsovereenkomst, vechtscheiding, Verlatingsangst, verlies, Verslaving, Verzoening, Volwassenheid, vreemdgaan, Vrouwenrechten, Waarden en normen, Wanprestatie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Even wat anders….

Heb jij ‘m al gezien?
Het schijnt dat hij vooral rondwaart tussen 21.00 en 4.30 uur.
Jaha, je gelooft het niet, hè?
Maar volgens de overheid is het toch echt zo.
Dat komt doordat hij geen Nederlands verstaat. Hij spreekt alleen Engels.
Hij….Oeps, ik keek net naar buiten en verdomd daar ging hij….
Hij zweefde net boven de sneeuwlaag. Bang voor koude tentakeltjes, zeker? Want voor de rest heeft hij schijt aan de kou.
Misschien moeten wij wat barmhartiger zijn en hem warm onthalen en in huis laten?
Maar ja, dan bieden wij de volgende exoot een thuis. Net als dat we dat hebben gedaan met het rivierkreeftje, de halsbandparkiet en de berenklauw. Die raken we ook nooit meer kwijt.
Die worden nu zelfs beschermd door natuurbeschermers en voorstanders van biodiversiteit.
Dus laten we hem maar mooi buiten houden en blijven we zelf binnen. Dan weten we zeker dat dit micro-organisme niet, net als een teek in een plooi van onze kleding, toch stiekem mee naar binnen lift.

Copyright©️oncies 2021

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatiebemiddeling | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Ik laat mij wekelijks (PCR-)testen. Niet alleen omdat ik elke week bij cliënten over de vloer ben geweest, maar ook om nieuwe cliënten te beschermen voor het geval dat ik onverhoeds toch ben besmet geraakt.

Geplaatst in avondklok, corona, coronacrisis, coronamaatregelen, Coronatest, Coronateststraat, Coronavaccin, Coronavaccinatie, coronavirus, COVID19, Kees van Lunsen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Ouders met kinderen in jeugdzorg voelen zich niet gehoord: ‘Neem ons serieus’

Als we de media moeten geloven, dan is het bar slecht gesteld met de psychische zorg in Nederland. En helaas is dat ook het geval, zeker nu de zorg verder is afgeschaald vanwege de coronacrisis. Eerst verdwenen de psychiatrische klinieken in ons land en nu stroomt de ambulante zorg zo het riool in via het afvoerputje van de lokale overheden. Verwarde mensen zorgen voor overlast op straat, suïcidale kinderen sluiten zich op in hun slaapkamertjes. En op 28 januari 2021 stelde de staatssecretaris het samenwerkingsverband tegen suïcide onder met name jongeren in werking. De overheid, GGZ, het COC, ProRail, Jeugdzorg, schuldhulpverlening, gerechtsdeurwaarders, het UWV en 113-Suïcidepreventie gaan samenwerken volgens de Agenda Suïcidepreventie. Hiervoor wordt een schamele 24 miljoen euro beschikbaar gesteld. De bedoeling is dat mensen met suïcideneigingen eerder in beeld komen en worden geholpen. Dat dit bittere noodzaak is bewijst onder meer onderstaande artikel.

*

Ouders met kinderen in de jeugdzorg voelen zich nauwelijks gehoord. Zo werden ze tot hun verbazing niet betrokken bij een recent onderzoek naar de tekortkomingen van het decentraal aangestuurde model zoals dat in 2015 werd ingevoerd in veel gemeentes. Omdat ook de politiek zich doof houdt, doen zes van hen hun verhaal tegen De Volkskrant. De Rode draad in al hun verhalen: ‘Neem ons serieus en zorg voor meer deskundigheid bij de sociale wijkteams.’ En dat is niets nieuws wanneer u de afgelopen jaren mijn blogs over het falende beleid van de zorgverlening, in het algemeen en die van de jeugdzorg in het bijzonder, in Nederland een beetje hebt gevolgd. En mijn blogs behandelen niet alleen het lokale falende beleid. Ze besteden ook aandacht aan de belangrijkste veroorzaker van dit falen: Het besluit van de centrale overheid om de gezondheidszorg te decentraliseren en te privatiseren, waardoor de zorg juist meer is gaan kosten dan minder, doordat de verzekeringsmaatschappijen er een winstgevende business van hebben weten te maken. Winsten die jaarlijks oplopen tot in de miljarden. Miljarden die de overheid vervolgens dient aan te vullen op de tekorten die onder meer voorkomen in de jeugdzorg, omdat budgetten bewust laag worden gehouden vanwege het winstkenmerk van de commerciële zorgverzekeraars.

En er verandert niets, zoals u in onderstaand artikel uit De Volkskrant online kunt lezen.

*

[BEGIN GEREDIGEERD ARTIKEL]

Het gesprek heeft plaats op een zachte juniavond in de weelderige tuin van een van de ouders. Ze zitten er vaker, om steun te zoeken bij elkaar en om de krachten te bundelen in de moeizame strijd voor meer begrip van de instanties. Er is koffie en thee en voor straks een wijntje. Er wordt druk gepraat en soms zelfs gelachen, maar de ondertoon is er een van ongerustheid en frustratie.

Neem de jonge vader Mark uit Amersfoort, wiens 3-jarige dochter lijdt aan een zeldzame aangeboren hersenafwijking. Het meisje ligt fysiek behoorlijk achter op haar leeftijdsgenootjes. Lopen kan ze nog niet en overdag moet ze vaker naar bed om op krachten te komen. Met een paar uur thuiszorg per dag zouden Mark en zijn vrouw, die nóg een kind met een beperking hebben, enorm zijn geholpen.

Die hulp komt er niet, kregen ze te horen van het sociale wijkteam, omdat het meisje inmiddels meer dan 12 kilo weegt. ,,Boven die grens mag thuiszorgpersoneel, of het nou om een apparaat of een kind gaat, niet tillen, zo luidde de boodschap. Dat was zó formalistisch. De thuiszorg komt pas als er een traplift is geïnstalleerd. Ik klaag niet hoor, want in onze situatie heb je het in veel landen stukken slechter, maar tjonge jonge, waar is de menselijkheid op zo’n moment?’’

Aan de tuintafel klinken kreten van bijval en herkenning. Ze hebben allemaal zo hun ervaringen met de stroeve machinerie van jeugdzorg en maatschappelijke ondersteuning (Wmo) sinds de omzetting van rijk naar gemeenten in 2015. Ook al verschillen de omstandigheden sterk van elkaar. Zo wil Peter, vader van vier, zijn situatie absoluut niet vergelijken met die van zijn plaatsgenoot Mark. ,,Dan denk ik: waar hebben wij het over met een kind dat stil staat in haar ontwikkeling en achterop raakt op school? Buiten dat zitten we er wel behoorlijk mee. Er is een vacuüm ontstaan, doordat school geen extra ondersteuning meer wil geven aan onze dochter en jeugdzorg vooralsnog niet over de brug komt met begeleiding. Ze schuiven het op elkaar af. Ik heb erbij gezeten. Heel frustrerend.’’

Carla, moeder van zes, keerde met haar gezin terug uit het buitenland in de hoop op betere hulp voor haar aan softdrugs verslaafde tienerzoon. ,,En die is er gekomen. Wat dat betreft niets dan lof. Hij is drie maanden opgenomen geweest in een verslavingskliniek. Sinds die tijd gaat het goed met hem. Ik zeg er wel nadrukkelijk bij dat we zelf een gericht plan hadden. Je moet als ouders echt aan de knoppen staan, anders verlies je de regie en moet je maar afwachten of het gebeurt.’’

Als jeugdwelzijnswerkster kent Monique, moeder van een inmiddels volwassen dochter, genoeg voorbeelden van opvoeders die geen regie kunnen of willen voeren. ,,We zitten hier aan tafel met mondige mensen, maar niet iedereen heeft die bagage. Er zijn genoeg ouders die in de verste verte niet weten wat ze aan moeten met de problemen van hun kind. Als de hulpverlening dan ook nog haar eigen koers vaart, krijgt zo’n kind niet wat het nodig heeft.’’

Zelf kwam ze jaren terug ook vast te zitten in het zorgmoeras. Een eetstoornis bij haar dochter werd verkeerd ingeschat en behandeld. Als moeder was ze volgens de instanties bovendien overbezorgd en een deel van het probleem. Bij jeugdzorg moest ze kortom niet zijn. ,,Het heeft me vreselijk geraakt. Mijn dochter heeft haar ziekte uiteindelijk overwonnen, maar beslist niet dankzij jeugdzorg.’’

Ook Fleur, moeder van drie meisjes, werkt in de zorg en loopt desondanks tegen muren op. Haar middelste dochter van acht gedraagt zich op school als een modelkind, maar is thuis compleet onhandelbaar. ,,Dan moet je denken aan schelden, smijten met spullen. Ze gaat compleet door het lint en we weten niet waarom. School kan ons niet helpen, want daar gaat alles goed. Er moet een diagnose worden gesteld, maar ik probeer jeugdzorg er buiten te houden. Ik ben oprecht bang om de regie te verliezen en haar kwijt te raken. Het voelt niet goed. Ik heb geen vertrouwen in de mensen die zich erover buigen.’’

Als de noodkreet van Fleur voor íemand herkenbaar is, dan is het voor Anne. De Amersfoortse, die drie zonen heeft met een zorgvraag, zag meer dan vijftig hulpverleners aan zich voorbijtrekken. Tot de juiste begeleiding voor haar jongens en het bescheiden pgb van 200 euro per maand waar ze om vroeg –werken kan ze niet vanwege de zorg voor de kinderen– is het desondanks nooit gekomen. ,,Laat ik er dit over zeggen: op een zeker moment vertrouw je niemand meer. Dan zijn er zoveel beloftes niet nagekomen, dan heb je zoveel mensen vruchteloos gesproken, dat het geloof weg is. Als ik het heb over het falen van de jeugdzorg, dan heb ik het vooral daarover.’’

Carla: ,,Er zijn te veel wisselingen in de wijkteams. Ik heb er pas een half jaar mee te maken, maar ben al aan de vierde contactpersoon toe. Wat ik hoor, is dat veel medewerkers uitvallen vanwege de hoge werkdruk. Het zet de kwaliteit van de jeugdzorg onder druk en maakt het onrustig voor ouders en kinderen die op de teams zijn aangewezen. Het helpt niet als je voor je gevoel iedere keer opnieuw moet beginnen. De gemeente zou daar iets aan moeten doen.’’

Volgens Mark speelt willekeur een te grote rol in de jeugdzorg en maatschappelijke ondersteuning. Het is maar net wie je treft, is zijn ervaring. ,,En dat moet natuurlijk niet zo zijn. Persoonlijk hebben we geluk gehad met de logopediste en de fysiotherapeut van onze oudste. Die hebben zich echt over ons ontfermd. Want je weet niks als ouder van een gehandicapt kind en je moet het allemaal zelf uitzoeken. Ik weet niet hoe dat vóór de zorgtransitie was, maar zo is het nu in elk geval.’’

Anne: ,,Ik heb kennissen in een andere Utrechtse gemeente die zonder mankeren een joekel van een pgb-uitkering kregen voor de zorg voor hun kind. En ik maar sjorren en trekken en helemaal niks voor elkaar krijgen in drie jaar. Ik kan je zeggen dat de problematiek hier bepaald niet lichter is en dat dan maal drie. Kan iemand mij uitleggen waar die verschillen vandaan komen?’’

Mark: ,,Er klopt weinig van. Of je krijgt niks óf er rolt een veel te royale pgb uit, lijkt het wel. Ik voel me weleens bezwaard. Onze dochter gaat bijvoorbeeld naar een medisch kinderdagverblijf waarvoor we nul procent eigen bijdrage betalen. Dat is oneerlijk naar andere ouders. Wij willen die bijdrage best betalen, maar het mag dus niet.’’

Monique: ,,Andersom gebeurt ook hoor. Neem dat maar van mij aan. Onlangs nog heb ik voor twee gezinnen dubbele kinderbijslag proberen te regelen vanwege de hoge kosten die ze maken voor hun kind. Het werd afgewezen, omdat de problemen niet concreet genoeg waren. Dat is hard, want er speelde echt wel wat.’’

Het gebrek aan deskundigheid in de wijkteams – Amersfoort telt er zestien – is een ander punt, vinden de ouders. ,,Er is, al dan niet terecht, vaker angst om jeugdzorg in te schakelen. Als ouder heb je het gevoel dat je constant op je hoede moet zijn. De mensen die we als ouders van een zorgbehoevend kind over de vloer krijgen, moeten in staat zijn de thuissituatie goed in te schatten. Vervolgens moet de juiste persoon op het juiste gezin gezet worden. Zorg er nou voor dat je de medewerkers met specifieke kennis over bijvoorbeeld verslaving of autisme – want die zijn er – óveral in je gemeente kunt inzetten. Laat het niet van toevalligheden afhangen. Op dat punt kan Amersfoort nog veel winst boeken’’, zo verwoordt Carla het collectieve ongenoegen.

Peter bespeurt bij de wijkteams de neiging zich te verschuilen achter het apparaat. ,,Je krijgt telkens te horen wat er allemaal níet past in het systeem. De focus in de gesprekken met ouders ligt te weinig op de kansen, op wat er wel kan. Je belandt snel in een strijd met de instanties. Het gevoel van een gedeeld belang – het kind – ontbreekt dan.’’

Anne: ,,Ja. Breng het terug naar de kern. Neem ons ouders serieus en laat de reserves eens varen als je erin stapt. Ik heb altijd maar het gevoel dat ik me moet verdedigen, terwijl ik alleen maar het beste wil voor mijn kinderen.’’

Zoals alle gemeenten is ook Amersfoort sinds 2015 verantwoordelijk voor jeugdzorg en maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Zestien sociale wijkteams fungeren daarbij als maatschappelijke antenne en als eerste filter bij aanvragen voor hulp.

De transitie (omzetting) van de zorgtaken van het rijk naar de lokale overheden moest met name bij jeugdzorg zorgen voor een lagere drempel. Het kabinet wilde de zorg voor kinderen tot 18 jaar toegankelijker maken en lijkt in die opzet te slagen. Landelijk groeide het aantal kinderen met een vorm van jeugdzorg sinds de omzetting met 10 procent. In Amersfoort was sprake van een stijging van 11,5 procent. In cijfers uitgedrukt: van 4077 naar 4706 minderjarigen met een vorm van jeugdzorg.

De groei maakt de lokaal aangestuurde jeugdzorg en Wmo niet automatisch tot een succes. Praktisch alle gemeenten komen geld te kort in het zogeheten sociaal domein, omdat het kabinet tegelijk met de omzetting van rijk naar gemeenten fors in de zorgbudgetten sneed. De gestegen vraag naar intensieve, duurdere hulp voor kinderen brengt de gemeenten nog eens extra in de problemen.

In Amersfoort bedroeg het tekort in het sociaal domein in 2018 4 miljoen euro op een begroting van 33 miljoen euro. De vooruitzichten zijn ook allesbehalve rooskleurig. De gemeente houdt rekening met een verlies dat oploopt naar tenminste 5 miljoen euro in 2022. Amersfoort heeft niet alleen bovengemiddeld veel kinderen die hulp krijgen, maar ontvangt ook minder geld vanwege de relatief gunstige bevolkingsopbouw

De Amersfoortse rekenkamer rapporteerde in april 2019 dat jeugdigen nog niet altijd de best denkbare hulp krijgen, omdat huisartsen en de sociale wijkteams verschillend opereren. De huisartsen verwijzen vooral door naar ggz-instellingen, de teams overwegend naar ambulante hulp. Eerder constateerde de rekenkamer al dat de wijkteams met name laaggeletterden en inwoners met een migratieachtergrond onvoldoende in beeld zouden hebben. 

[EINDE GEREDIGEERD ARTIKEL]

Vorig jaar zijn er burgerinitiatieven opgestart om iets te ondernemen tegen de falende jeugdzorg. Alleen al het gegeven dat sommige kinderen tot wel negentig keer hun verhaal, en daarmee hun hulpvraag, dienen te vertellen, vanwege de steeds weer wisselende hulpverleners, maakt het voor deze (aan psychische problemen leidende) kinderen onmogelijk om nog in adequate hulp te kunnen geloven. Daar bovenop is dan nu de coronacrisis nog eens gekomen. Kinderen kunnen nagenoeg geen gebruik meer maken van de hulp die toch al zoveel tekortkomingen laat zien.

Maar ook het voorbeeld van de ouders die werden verrast in de show van Linda de Mol vorig jaar, zijn een voorbeeld van de miskleunen die plaatsvinden in de jeugdzorg anno 2020 en ook in 2021 nog steeds voorkomen. Ouders die hun inkomen zien dalen, omdat een van hen een baan moeten opzeggen om voor hun kind te kunnen zorgen. Ouders die zich afvragen of er nog voldoende middelen zijn om daarmee voor hun zieke kind te kunnen zorgen.

Ouders die met de handen in de haren zitten, omdat eerst wel wordt vastgesteld dat hun 11-jarige dochter autisme heeft en vervolgens buiten in de kou worden gezet, omdat er verder geen begeleiding of ondersteuning wordt geboden om dit kind, met ernstig acting-out-gedrag, thuis te kunnen opvoeden. Mede omdat er geen ander alternatief beschikbaar is en de wachttijden voor hun dochter kunnen oplopen tot vijfenhalf jaar. Hun dochter zit al volop in de pre-puberteit en schopt, knijpt, krast, slaat, gooit en smijt er al lustig op los.

*

In een eerder blog heb ik al mijn kritische kanttekening gezet bij het decentraliseren van de (semi-)ambulante zorg. Dat is de zorg die buiten instellingen plaatsvindt en welke is ondergebracht bij uw gemeente. Ondanks alle kritiek en ondanks dat het nu al jaren fout gaat, is er nog steeds niets aan gedaan. De verantwoordelijke bewindslieden (staatssecretaris Blokhuis en minister Bruins) zijn ook geen uitzonderingen in dit verhaal. Noch de ambtenaren in uw gemeentehuis noch deze regeerders zijn voldoende deskundig om de problemen, niu lees maar gerust wantoestanden, in de gezondheidszorg adequaat aan te pakken. Laat staan op te lossen. En dan heb ik het niet alleen over de jeugdzorg en de GGZ.

*

Het is dus niet vreemd dat er onvrede heerst onder de ouders én verzorgers van kinderen die zijn aangewezen op een open- en toegankelijk gezondheidszorgsysteem voor kinderen die ernstig lijden onder de psychische last die op hun schouders rust. Maar ja, zolang er geen veranderingen komen in het systeem van aanpak bij jongeren die lijden onder hun psychische problemen, zal en niet gebeuren.

Overheid: Maak ook in deze coronatijd financiële middelen vrij voor de jeugdzorg. OORMERK deze financiering van de (jeugd-)zorg, dan kunnen gemeenten deze financiële middelen niet meer gebruiken voor andere doeleinden en komt het geld bij hen terecht waarvoor het is bedoeld.

*

Copyright©️oncies 2021

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatiebemiddeling | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Ik laat mij wekelijks (PCR-)testen. Niet alleen omdat ik elke week bij cliënten over de vloer ben geweest, maar ook om nieuwe cliënten te beschermen voor het geval dat ik onverhoeds toch ben besmet geraakt.

Geplaatst in A-sociaal, AADD, ADHD, adoptie, Affectieve relatie, Agressie, Alcoholproblemen, Alledaags, Angst, Anti-sociaal, Asperger, ASS, Autisme, Bedplassen, Belangen, Boosheid, Chronisch zieken, Communicatie, Communicatiestoornis, Competenties, conflict, corona, coronacrisis, coronamaatregelen, coronavirus, COVID19, Criminaliteit, Depressief, Depressiviteit, Discriminatie, echtscheiding, Examens, Expertise, Familieleed, Frustraties, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, gemeentebeleid, geslachtsveranderende operatie, geslachtsverandering, Geweld, Gezin, gezondheidszorg, Herstel, Homoseksualiteit, Huiselijk geweld, Informatief, Informatieplicht, Inkomensafhankelijk toeslag, Inspanningsverplichting, Integriteit, Internetgeneratie, Intimidatie, Intimiteit, Irritaties, Jeugdbescherming, Jeugdzorg, Kinderbelangen, Kinderen, Kindermisbruik, Kinderombudsman, Kinderprono, Kindgebonden budget, Kwaliteit van leven, Kwaliteit van zorg, Levensopvatting, Lichamelijk lijden, Liefdesverdriet, lijfstraffen, Maatschappelijk Werk, maatwerk, Machtsmisbruik, Magisch denken, Mantelzorg, Mensenhandel, Mensensmokkel, Moord, Muziek, Narcisme, Normen en waarden, Obsessief gedrag, onderwijs, onrechtmatig handelen, Ontslag, Onttrekken aan ouderlijk gezag, Onverwerkt verdriet, Oorlogsgeweld, opvoeden, Ouderlijk gezag, Ouders, ouderschapsplan, overheidsbeleid, Overlijden, Participatiesamenleving, Passief geweld, PDD-NOS, Pedofilie, Persoonlijkheidsstoornis, Persoonsgebonden budget, pesten, Pijn, Politie, privacy, Psychologie, Psychosociale ontwikkeling, Puberen, Pubers, Puberteit, quarantaine, Racisme, Radicalisering, recessie, Rechtsstaat, Relatieproblemen, Relatietherapeut, Relatietherapie, Religie, Repressie, Respect, Respectloosheid, Rugzakje, Samengesteld gezin, Scheiden, scheiding, Schoolreisjes, Schoolresultaten, Seks, Seksueel misbruik, Slapeloosheid, Sociaal Juridische Dienstverlening, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, Sterven, stress, Teleurstelling, Therapie, Thuis, Thuiszorg, Toekomst, transgender, Twitter, Uitkeringen, Uncategorized, vaccinatie, vechtscheiding, Verlatingsangst, verlies, Verslaving, Verzoening, Volwassenheid, Voortplanting, Vrede, Vreemdelingen, vreemdgaan, Vrijheid, Vrijwilligerswerk, Vrouwenrechten, Waarden en normen, Wajong, Wanprestatie, Wet Bescherming Persoonsgegevens, Wmo, woekerpolis, zelfdoding, zelfmoord, zorg, Zorgverzekeraar, zorgverzekering, Zorgwet, zorgzaam | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Corona gooit roet in het eten, want nu staat de scheiding of de relatietherapie in de wachtkamer?

Op 17 maart 2020 publiceerde ik onderstaand blog naar aanleiding van de eerst intelligente lockdown, waarin ik de effecten daarvan op relaties bespreek. Zowel in positieve als in negatieve zin. Anno januari 2021 is dit blog nog even actueel. Zeker nu er naast de lockdown ook een avondklok is ingesteld.

In de media wordt er alleen aandacht besteed aan de stellen die hun bruiloft moeten uitstellen, omdat bijeenkomsten met veel mensen niet meer zijn toegestaan. Hun feestjes kunnen niet doorgaan, omdat de horeca gesloten is. Maanden, soms jaren, van voorbereiding stroomt zo weg via het rioolputje. Maar niemand die ook maar een woord rept over al die stellen die juist uit elkaar willen gaan. Maar het is ook mogelijk dat deze periode er voor zorgt dat jullie tot de ontdekking komen dat jullie juist wél samen verder willen, maar weten jullie niet hoe de steeds weer terugkerende problemen kunnen worden opgelost? En jullie behoren tot deze twee vergeten groepen? En er zullen stellen zijn waarbij in deze periode tot meer irritaties, ergernissen en frustraties leidt. Hoe moet dat verder?

De stellen die willen scheiden kunnen zelfs dubbel worden getroffen. Niet alleen het scheiden op zich is onmogelijk, de rechtbanken behandelen hun echtscheidingsverzoeken niet meer, ook het verplicht bij elkaar in huis moeten blijven vanwege de quarantainemaatregelen, doet een flink beroep op het incasseringsvermogen van de beide partners. Samen onder één dak moeten blijven, terwijl je het liefst zo ver als maar kan bij de ander vandaan wil zijn. Maar is het dan onmogelijk om een en ander alvast in gang te zetten, zodat straks, als de strenge coronamaatregelen worden versoepeld, de scheiding meteen kan worden voorgelegd aan de rechter?

Natuurlijk kan dat. U hoeft namelijk niet naar mijn kantoor te komen, ik kom naar u toe. En dat kan ook in de avonduren. Naast mijn aantrekkelijke uurtarief, hanteer ik ook beperkte tot geen kosten voor het reizen. Daarnaast ben ik al immuun voor het virus, kan het dus ook niet meer overbrengen op anderen, en toch hanteer ik zorgvuldig de hygiënische voorschriften.

Jullie gaan dan alvast met mij om tafel om het ouderschapsplan (als er kinderen in het spel zijn) en het scheidingsconvenant op te stellen. Jullie gaan, onder mijn leiding en begeleiding, met elkaar praten over jullie onderlinge regelingen met betrekking tot de opvoeding en het levensonderhoud van de kinderen. Jullie gaan afspraken maken voor (dus niet over) de toekomst van jullie kinderen. Dat gebeurt heel zorgvuldig en in het belang van jullie kinderen. En jullie gaan met elkaar praten, opnieuw onder mijn leiding en begeleiding, over de andere, meer materialistische, zaken als de eventuele koopwoning, geld en de verdeling van de goederen.

Mogelijk brengt de coronacrisis ook iets positiefs met zich mee. Het feit dat we in deze periode vooral op elkaar zijn aangewezen kan ook een positief effect hebben. Namelijk dat jullie er achter komen dat het toch wel heel erg jammer zou zijn als jullie uit elkaar zouden gaan. Denk nu niet dat dit bij jullie een gepasseerd station is, want dit komt vaker voor dan jullie denken. Ik heb dat al meerdere keren meegemaakt. Hoe dan ook, als jullie besluiten om bij elkaar te blijven, dan is het toch wel raadzaam om er een relatietherapeut bij te halen. Jullie hebben al de ervaring dat het maken van afspraken steeds weer een tijdelijke oplossing biedt, dus nu is het echt de hoogste tijd om een relatietherapeut in de arm te nemen. En dan niet zo’n therapeut die volgens het boekje werkt, en dus niets voor jullie kan betekenen als er niets over te vinden is in een van de boekjes, maar een therapeut die expliciet ingaat op wat zich voordoet in jullie relatie en daar dan ook doelgericht en op een heel praktische manier met jullie aan de slag gaat. Geen halfbakken daden, maar concrete aanpak van het probleem (of de problemen).

Het kan ook voorkomen dat jullie in deze periode juist tot de ontdekking komen dat het niet goed gaat tussen jullie. Dat de verbinding is verdwenen, dat jullie geen verbondenheid niet meer voelen. En dat gevoel, meer leven als broer en zus, leidt in veel gevallen ook tot het wegvallen van de intimiteit in de relatie. Irritaties, ergernissen en frustraties voeren de boventoon en de communicatie, het met elkaar praten, heeft plaatsgemaakt voor discussies en oplopende en escalerende gesprekken. Jullie willen hierin veranderingen en relatietherapie is daarvoor een aangewezen middel.

En als jullie dan nu toch thuiszitten, waarom dan niet meteen de koe bij de horens vatten en samen aan de slag gaan. Door tijdens de mediation of de relatietherapie, want dat kom ik dan met jullie doen, aandacht te besteden aan jullie onderlinge relatie, noodzakelijk voor de toekomst, wordt het samen in huis verblijven minder zwaar. Gaan jullie scheiden, dan is er ruimte voor het delen van het verdriet dat de scheiding met zich meebrengt. Jullie moesten eens weten hoeveel opluchting een goed begeleide scheiding met zich mee kan brengen. Alleen al doordat de spanning er van af wordt gehaald en jullie samenwerken om op een fatsoenlijke manier aan het leven na de scheiding te werken. Natuurlijk kan er boosheid zijn. De teleurstelling om het leed, wat de ander jullie samen aandoet door te willen scheiden, wordt er niet minder door. Het falen in de relatie. En wat valt er wel niet allemaal te zeggen over wat het betekent voor de kinderen wanneer hun papa en mama hen in de steek laat. Althans voor wat betreft het in stand houden van de zo gewenste situatie: een thuis waarbij beide ouders samen beschikbaar voor hen zijn. Jullie kinderen zullen het als prettig ervaren als ze zien hoe jullie samen werken aan een nette scheiding én een goede regeling voor hen.

En is het dan niet mooi als jullie samen een regeling treffen waarin alles, zo goed als maar mogelijk is, voor de kinderen is geregeld. Waarbij afspraken zijn gemaakt én op papier gezet, waarin de belangen van hen voorop zijn gesteld. Zodat zij niet nog meer lasten krijgen te dragen dan dat ze nu al hebben moeten doen, omdat jullie relatie ontspoort is en bol staat van de spanningen en emoties. Rust in de tent, ruimte voor verdriet, maar ook gezamenlijke liefde voor de kinderen die dat verdienen en van jullie samen moeten kunnen krijgen. Hoe boos of teleurgesteld jullie ook in elkaar mogen zijn, zij verdienen jullie gezamenlijke liefde.

Het om de tafel gaan zitten kan ook worden gedaan in het kader van de relatietherapie, hoewel ik er de voorkeur aan geef om jullie samen op de bank te laten zitten. Om zo op een ontspannen manier met elkaar bezig zijn om de onderlinge verbinding te herstellen, de communicatie te verbeteren en het gevoel van intimiteit weer terug te krijgen.

Het mag duidelijk zijn dat u hierover contact met mij mag opnemen. Ook al heb ik geen lege agenda, er is nog ruimte voor jullie. Zodat jullie, ook al houdt het coronavirus Nederland nog maanden in zijn greep, toch al stappen kunnen zetten om te kunnen scheiden of juist bij elkaar kunnen blijven. Quarantaine of geen quarantaine, uw wereld staat al op zijn kop en dient zo snel als mogelijk in een rustiger vaarwater terecht te komen.

Zolang de overheid geen lockdown instelt en het contact mogelijk is, omdat het voor mij als werk wordt aangemerkt, kunnen we aan de slag gaan. Gepaste afstand, geen handen geven, de handen conform de richtlijnen die in de zorg worden gehanteerd wassen zijn de basisrichtlijnen. Ik ben alweer een week (sinds 16 maart) koorts- en klachtenvrij.

Ga voor meer informatie naar mijn website: http://www.concies.nl en lees er wat u van mij kunt verwachten. Schroom niet om mij daarna een email te sturen. Bellen mag ook, maar ik neem niet op als ik aan het werk ben. Ik reis al jaren door het land om stellen bij te staan in het afronden of in stand houden van hun relaties. Laat de coronacrisis uw toch al verstoorde leven niet nog meer op de proef stellen, maar stel uw gezondheid er niet voor in de waagschaal. Als u het niet vertrouwd om te beginnen, vanwege het coronavirus, wacht dan totdat u zich wat zekerder voelt. Uitstel is nog geen afstel.

Copyright©️oncies 2020/2021

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Ik laat mij wekelijks (PCR-)testen. Niet alleen omdat ik elke week bij cliënten over de vloer ben geweest, maar ook om nieuwe cliënten te beschermen voor het geval dat ik onverhoeds toch ben besmet geraakt.

Geplaatst in Affectieve relatie, Afscheid, Algehele gemeenschap van goederen, Algemene voorwaarden, Alimentatie, Alledaags, Belangen, Bemiddeling, Boosheid, Co-ouderschap, Communicatie, Complexe echtscheiding, Complexe scheiding, conflict, convenant, coronacrisis, coronamaatregelen, coronavirus, echtscheiding, echtscheidingsmediation, Eenoudergezin, Eigen woning, Ergernissen, Escalatie, Expertise, Familie, Familieconflict, Familieleed, Familiemediation, Familierecht, Familiezaken, Financieel advies, Frustraties, Gebroken-hart syndroom, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, Geloofsovertuiging, Geregistreerd partnerschap, Gezin, Herstel, Huiselijk geweld, Huntington, Huwelijk, Huwelijkse voorwaarden, Hygiëne, Hygiënisch handelen, Informatief, Inspanningsverplichting, Integriteit, Intimiteit, Jeugdzorg, Juridisch, kinderbelangen, Kinderen, Kwaliteit van leven, Kwaliteit van zorg, Lichamelijk lijden, Liefdesverdriet, maatwerk, Mediation, Moslims, Narcisme, Normen en waarden, Ontspanning, opvoeden, Ouderlijk gezag, Ouders, ouderschapsplan, Pandemie, Passief geweld, PDD-NOS, Persoonlijkheidsstoornis, Persoonsgebonden budget, pesten, Pijn, Principieel onderhandelen, Psychologie, Pubers, quarantaine, Relatieherstel, Relatieproblemen, Relatietherapie, Religie, Respect, Rouwen, Rouwproces, Rugzakje, Samengesteld gezin, samenlevingsovereenkomst, samenwonen, Scheiden, scheiding, Schulden, Seks, Slapeloosheid, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, stress, Teleurstelling, Toekomst, Trouwen, Uncategorized, Vaststellingsovereenkomst, vechtscheiding, Verlatingsangst, Verzoening, Volwassenheid, Vrede, vreemdgaan, Waarden en normen, Wraak, Zekerheid, Zorgplicht | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blue Monday, de (on-)zin rondom deze dag

Ieder jaar horen we hetzelfde verhaal; het is weer Blue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar! Op deze dag, de maandag van de laatste volle week van januari, voelt bijna iedereen zich miserabel, somber of weemoedig. De winter is nog maar net begonnen, de dagen zijn nog donker, en al je goede voornemens zijn alweer in de prullenbak beland, schrijft Linda Bolier van het Trimbos-instituut.

Dit jaar valt deze verschrikkelijke dag op vandaag: maandag 18 januari. Help. Sla deze dag over. Blijf in je bed en kom er de hele dag niet meer uit. Of… valt het allemaal wel mee?

  • Blue Monday kreeg een pseudo-wetenschappelijk tintje doordat het is gekoppeld aan een ingewikkelde formule. Deze formule snijdt geen hout en is door een psycholoog in opdracht gemaakt van een reisorganisatie die hiermee mensen aan wilde sporen tot het boeken van een vakantie. Een reclamestunt dus.

  • Gelukkige en ongelukkige dagen kun je niet berekenen met een formule. We hebben allemaal gelukkige en minder gelukkige dagen. Nederlanders behoren tot de gelukkigste mensen van de wereld, gemiddeld geven we ons leven een 7,2 (6e plaats op de lijst van ‘gelukkigste landen in de wereld’). Maar hoe erg is het als je vandaag een keer een 5je of 6je geeft? Is dat per se een Blue Monday? En hoe kijken mensen in minder gelukkige landen hier tegenaan? Misschien zouden zij hun gelukkigste dag graag willen ruilen met onze Blue Monday. Blue Monday is een uitvinding voor Westerse gelukkige landen.

  • Ondertussen zijn er veel mensen die wel degelijk een ernstige depressie hebben en daaronder lijden. Of het nou Blue Monday is of niet. Een gedachte: zou een dag als Blue Monday kunnen bijdragen aan de inflatie van het begrip depressie? Het is net alsof iedereen een beetje depressief is. Maar een depressie is een serieuze aandoening, net als andere stoornissen en ziekten dat zijn.

  • Inmiddels heeft de betreffende psycholoog die zich voor het karretje liet spannen van de reisorganisatie (en ook al eerder een formule bedacht voor een ijsjesfabrikant, maar dat terzijde) ‘spijt’ gekregen, en leende zich voor de #stopbluemonday campagne. Die, hoe ironisch, is bedacht door het toerismebureau van de Canarische eilanden met als doel mensen naar het eiland te trekken. Deze man kent blijkbaar geen grenzen.

  • Hoe dan ook heeft Blue Monday een vaste plek weten te veroveren in het rijtje aan speciale dagen (bijna iedere aandoening, situatie of mensenrecht heeft zijn eigen dag). Volgens journalisten misbruiken gezondheidsorganisaties Blue Monday voor hun eigen boodschap.

  • Hoe erg is het dat we ieder jaar weer stilstaan bij Blue Monday? Misschien is het bij uitstek wel een dag die mensen een aanleiding geeft om naar hun eigen mentale fitheid te kijken. Of kan zo’n speciale dag voor bewustzijn zorgen voor mensen met psychische klachten? Helaas wordt er dit jaar geen groot Depressiegala op Blue Monday gehouden vanwege de coronamaatregelen, waarin normaal gesproken cabaretiers, auteurs en deskundigen aandacht vragen voor depressie. Een vrolijke avond als tegenwicht tegen Blue Monday waarin bewustzijn en begrip voor mensen met een depressie wordt gekweekt. Daar zullen we nog even op moeten wachten.

Laat het er niet bij zitten

Zelf een andere draai geven aan deze dag? Trimbos werkt aan het verminderen van het aantal mensen voor wie 18 januari écht een depressieve dag is. Gebruik Blue Monday om je kennis over depressiepreventie te vergroten.

Copyright©oncies 2021

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation & relatietherapie

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Wordt het nu scheiden of toch….?

Het komt regelmatig voor dat ik door stellen of echtparen word gevraagd om te komen voor een scheidingsmediation. Het stel of echtpaar wil dan, samen met mij, de scheiding netjes regelen en de relatie op een aangename manier afronden. Maar soms verloopt het mediationproces heel anders en is het resultaat onverwacht.

  • Een casus

Het is alweer ruim elf geleden dat ik werd gebeld door een vrouw met de vraag of ik haar en haar man kon bijstaan in hun echtscheiding. Het paar had twee kinderen (toen 6 en 8 jaar oud) en zij vonden het belangrijk dat voor hen de toekomst goed zou zijn geregeld. Een echtpaar dat zich zeer bewust was van hun verantwoordelijkheden naar hun kinderen.

  • De scheidingsmelding

Ik start elke scheidingsmediation met de scheidingsmelding. Dit is een absolute voorwaarde voor ik met de volgende fase begin. De partner die wil scheiden, en er is altijd een partner die als eerste dit onderwerp ter sprake heeft gebracht, laat weten dat de scheiding een feit is en dat het een onomkeerbare situatie is.

Zo ook bij dit echtpaar. Ook dit echtpaar diende de scheidingsmelding te doen. “Tja”, sprak de vrouw terwijl zij in de ogen van haar man keek: “Ik wil beginnen met te zeggen dat ik ontzettend veel van je hou en dat ik je een geweldige man vind. Goed voor de kinderen. Misschien wat minder aandacht voor mij -we slapen niet voor niets al zo’n jaar of vier apart- maar ach….het maakt je niet minder en ik hou van jou.” Waarop de man terugreageerde met: “Ik hou ook heel veel van jou. Ik vind het ook heel erg dat je van mij wilt scheiden. En ik begrijp het ook niet helemaal.” Waarop zich vervolgens een gesprek tussen beide echtlieden ontwikkelde waarin de ene na de andere liefdesverklaring werd gedaan. Totdat ik de vraag stelde die mij vanaf het eerste moment van deze scheidingsmelding op de lippen brandde: “Wat heeft ertoe geleid dat jij, Hanneke, mij belde om mij te vragen jullie te helpen bij jullie echtscheiding?” Hanneke keek mij aan en antwoordde: “Tja….ik denk dat we uit elkaar gegroeid zijn….ofzo?” De vragende toon waarin zij deze zin uitsprak zorgde ervoor dat ik opmerkte: “Wat let jullie dan om voor de ofzo te gaan?”

  • De omslag

Het gesprek kreeg een volledig andere wending. Het ging niet meer over de gewenste echtscheiding, maar over het in stand houden van het huwelijk. Een wederzijdse wens van beide echtlieden. Maar ook over wat er allemaal mis ging in de relatie en wat beiden misten in elkaar. Uiteindelijk werd besloten om de echtscheidingsmediation te stoppen en om de gesprekken voort te zetten in een relatietherapie. Ondanks mijn aanbod om voor hen een relatietherapeut te zoeken, omdat ik wilde voorkomen dat er sprake zou kunnen zijn van belangenverstrengeling, stond het stel er op dat ik hen verder zou helpen en werd de relatietherapie in gang gezet.

  • De volgende omslag

Aanvankelijk verliep de relatietherapie voorspoedig, maar geleidelijk aan kwamen er steeds meer spoken uit de kast. Zo bleek dat een van de partners veelvuldig was vreemd gegaan en dat een erfenis, een nalatenschap van enkele honderdduizenden euro’s, door de andere partner was opgemaakt aan allerlei fun-dingetjes. Waarbij ook nog eens bleek dat er nog andere rechthebbenden op de erfenis waren en dat deze hun erfdeel al hadden opgeëist. Het geld was al op en er zouden nu schulden komen om de anderen uit te kunnen betalen. En zo kwamen er nog wat zaken aan de orde.
“Ik trek het niet meer, Kees. Wat er nu allemaal blijkt te zijn gebeurd, daar kan ik niet mee leven. Mijn leven is verruïneerd. Ik kan wel inpakken. Alleen al die tweeëneenhalve ton….ik stop hiermee, ik wil toch scheiden.”
En dus werd de scheidingsmediation weer opgestart, met beider instemming.

  • De uiteindelijke afronding

Het echtpaar stelde het ouderschapsplan op, waarin alles voor de kinderen werd geregeld. En daarbij hadden beide ouders uitsluitend oog voor de belangen van hun kinderen. Dat gebeurde ook bij het opstellen van het scheidingsconvenant. Ook hierin werd alles zodanig geregeld en verdeeld dat dit uiteindelijk vooral gunstig en goed geregeld was voor de kinderen.
Het was dan ook niet vreemd dat de ouders mij, toen ik hen belde om tot ondertekening van de stukken over te gaan, aankondigden dat zij “morgen samen met de kinderen nog 3 weken op vakantie” gingen, omdat ze dat een mooie afsluiting vonden van de tijd die zij gezamenlijk hadden gehad.

Ruim 6 weken later (ook ik had nog 3 weken vakantie in de planning) werd ik ’s avonds om even over half twaalf gebeld: “Sorry Kees dat ik je op dit late uur nog lastig moet vallen, maar we hebben besloten om morgen maar niet te tekenen. We hebben in de gesprekken met jou, en dan met name tijdens de relatietherapie, zoveel geleerd en de kans gekregen om over onszelf in de relatie na te denken, dat we dat gaan gebruiken om er samen toch nog iets moois van te maken….” En zo was een scheidingsmediation gewijzigd in relatietherapie, om vervolgens toch nog een scheidingsmediation te worden, die eindigde in en niet-scheiding.

  • Anno 2021

In augustus 2009 besloot het echtpaar om de scheiding niet door te zetten. En tot op de dag van vandaag leven ze op hun roze wolk. Toen ik ze enige tijd geleden tegen het lijf liep, antwoordden ze op mijn opmerking of het niet eens tijd werd om van die roze wolk af te stappen: “Kees, je hebt ons destijds geleerd om juist op die wolk te blijven. En daar zullen we nooit mee ophouden.” Tussen hen in stonden hun twee jong volwassen kinderen. De kinderen van toen waren inmiddels boven hun ouders uitgegroeid. Maar, mentaal waren hun ouders nu groter en sterker en genoten zij nog elke dag van hun besluit in augustus 2009.

Na dit echtpaar heb ik nog zeker 15 van dit soort gebeurtenissen meegemaakt. Huwelijken en relaties die beginnen als scheidingsmediation en uitmonden in relatietherapie. In twee situaties had ik te maken met relatietherapiën die werden omgezet in een scheidingstraject.
Mijn cliënten zijn tot nu toe steeds tevreden. Op een enkele (3) uitzondering na. In één van die casussen betrof het een relatietherapie waaraan de man deelnam om zijn vrouw een plezier te doen, maar waarin hij steeds bleef herhalen dat hij wilde scheiden. Toen hij dit voor de zoveelste keer uitsprak -we waren toen in het vierde gesprek- heb ik hem gevraagd hierover een besluit te nemen en dit in de volgende gespreksronde bekend te maken. De man gaf aan daar niet voor te hoeven nadenken tot de volgende keer en zegde zijn vrouw de wacht aan. Zijn vrouw werd toen boos: “Je bent bij mij in dienst, Kees, en je doet wat ik zeg dat je moet doen. Ik wil van hem niet nog een keer horen dat hij bij mij weg wil. Dat verbied ik hem en jij vraagt hem niet meer wat hij wil. Ik betaal je daarvoor. Zeg tegen hem dat hij niet van mij mag scheiden.” Ik heb daarop mijn werkzaamheden voor dit stel beëindigd, omdat ik zoiets niet kan en mag doen. Bovendien stelt het mijn positie van neutraliteit en onpartijdigheid ter discussie, als ik wel op de vrouw haar verzoek was ingegaan. Nog daargelaten dat de man voor zichzelf mag beslissen over zijn eigen toekomst.

Echter, zolang cliënten uit het verleden mij aanprijzen bij vrienden of bekenden ben ik tevreden. Een telefoontje van een oud-cliënt zegt voldoende: “Kees, je hebt mijn relatie gered. Kan je dat ook doen voor een maat van mij?” Waarop ik alleen maar kan antwoorden: “Nee, ik kan wel hen dat zelf laten doen.” Ik kan niets garanderen. Ik kan wel mijn best doen om het gewenste resultaat te bereiken.

Als ik ergens kom voor een mediation, dan kom ik voor de mediation. Wordt mijn inzet gevraagd voor een relatietherapie, dan staat de relatietherapie centraal in mijn werk voor het stel dat mij hiervoor heeft gevraagd.
In beide situaties ben ik onafhankelijk, neutraal en onpartijdig. Ik bepaal hoe het proces verloopt, partijen zijn verantwoordelijk voor de inhoud. Dat wil zeggen: Ik zorg ervoor dat de lijnen die dienen te worden gevolgd om tot het gewenste resultaat te komen ook gevolgd worden. Inhoudelijk heb ik minder in te brengen -bij relatietherapie is mijn inhoudelijke betrokkenheid overigens groter dan bij mediation-.
Maar, als zij toch wensen dat ik van pet wissel, en ik dan hen er nadrukkelijk op heb gewezen dat zij hiervoor een andere professional kunnen kiezen, dan wissel ik met een gerust hart van pet. Uiteindelijk gaat het om het resultaat dat mijn cliënten wensen te bereiken en daarvoor hebben zij mij ingehuurd.

Copyright©oncies 2021

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation & relatietherapie

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Ik laat mij wekelijks (PCR-)testen. Niet alleen omdat ik bij veel cliënten over de vloer ben geweest, maar ook om nieuwe cliënten te beschermen voor het geval dat ik onverhoeds toch ben besmet geraakt.​

Geplaatst in Affectieve relatie, Afscheid, Algehele gemeenschap van goederen, Alimentatie, Alledaags, Belangen, Bemiddeling, Boosheid, Camping, Co-ouderschap, Communicatie, Communicatiestoornis, Complexe scheiding, conflict, convenant, echtscheiding, echtscheidingsmediation, Eigen woning, Ergernissen, Escalatie, Expertise, Familie, Familieleed, Familierecht, Familiezaken, Feest, Financieel advies, Fraude, Frustraties, Gedragsproblemen, Geregistreerd partnerschap, Gezin, Herstel, Huwelijk, Huwelijkse voorwaarden, Hypotheken, Informatief, Informatieplicht, Inspanningsverplichting, Integriteit, Intimiteit, Irritaties, Jeugdzorg, kinderbelangen, Kinderen, Koopwoning, Lichamelijk lijden, Liefdesverdriet, Machtsmisbruik, Mantelzorg, Mediation, Medisch handelen, Normen en waarden, Obsessief gedrag, Onderhandelingen, Onverwerkt verdriet, Ouderlijk gezag, Ouders, ouderschapsplan, Overtuigingen, Passief geweld, Pijn, Principieel onderhandelen, Psychologie, Psychologische ontwikkelijk, Psychosociale ontwikkeling, Pubers, Relatiebemiddeling, Relatieherstel, Relatieproblemen, Relatietherapie, Respect, Rouwen, Rouwverwerking, samenlevingsovereenkomst, samenwonen, Scheiden, scheiding, Schulden, Seks, Seksueel actief, Seksverslaving, Slapeloosheid, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, stress, Teleurstelling, Therapie, Thuis, Toekomst, Trouwen, Uncategorized, Vakantie, Valentijnsdag, vechtscheiding, Verlatingsangst, Verzoening, Volwassenheid, Voortplanting, vreemdgaan, Waarden en normen, Zorgplicht | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Uw gelukkige relatie staat op het spel?

Als relatietherapeut heb ik bijna altijd te maken met partners die niet meer gelukkig zijn in de relatie waarin zij zitten. Soms gaat dat gevoel zelfs zover dat een van hen twijfels heeft over de voortgang van de relatie en wil onderzoeken of deze nog een toekomst heeft.
In alle situaties is de intimiteit aangetast of verdwenen. En dan heb ik het niet over de lichamelijke intimiteit, de seks, maar vooral over de geestelijke intimiteit, het delen van de meest persoonlijke gedachten, het voelen van de verbondenheid. Het ontbreken daarvan is fnuikend voor de relatie.

Hoe intiem is uw relatie?

Intimiteit bepaalt feitelijk hoe goed een relatie is. Zonder intimiteit geen relatie. En daarom is het van belang stil te staan bij een aantal beïnvloedende factoren. Dick Barelds noemt vijf factoren die een indicatie geven over de geluksfactoren binnen een ralatie.

  • Onafhankelijkheid

Van elkaar afhankelijk zijn is fataal voor een relatie. Bieden partners elkaar voldoende ruimte om apart van elkaar dingen te ondernemen, dan ontstaat er een gevoel van vrijheid binnen de verbondenheid. Wanneer de behoefte groot is om altijd bij en met elkaar te zijn, dan ontstaat er ook vaak de behoefte om de partner te veranderen. Unisex in kleding en andere goederen is daar het mooiste voorbeeld van. Een van de partners dient zich daarin aan te passen, niet zelden onder bezwaar. Dit aanpassen aan elkaar is een vorm van veranderen die niet leidt tot minder geluk.

Een ander voorbeeld van aantasting van de persoonlijke onafhankelijkheid komt naar voren bij stellen waarbij een van de partners continu kritiek heeft op wat de andere partner doet. Of het nu goed is of fout, de kritiek wordt toch wel gegeven. Continu is er wel iets om een opmerking over te verwachten, zelden in de positieve zin.

“Het maakt bij ons niet uit of ik iets zeg, ergens over vertel, vragen al dan niet beantwoord, ze wordt altijd boos op mij. En met altijd bedoel ik ook altijd. Dus ik hou mijn mond maar of geef het gewenste antwoord. Het maakt immers niet uit. Ze wordt toch wel boos op mij. Ik kijk wel uit voordat ik mijn gevoelens met haar deel”, vertelde de man mij en zijn vrouw. Waarop deze boos reageerde en hem van alles begon te verwijten. Hetgeen ik aangreep om beide partners naar elkaar te laten kijken.

  • Emotionele saamhorigheid

De emotionele saamhorigheid is wat ik bedoel met mentale of geestelijke intimiteit. Geef je aan hoeveel je van die ander houdt. Wat je met die ander verbindt waardoor je het gevoel hebt dat je, samen met die ander, ook daadwerkelijk een koppel bent. Deel je dat gevoel, en deel je ook je onzekerheden, angsten, vreugde en verdriet met die ander. Maakt dit delen jullie uniek als stel en bieden jullie elkaar de ruimte om dit met elkaar te delen. Dat speciale gevoel van jullie samen.

En in mijn werk geef ik dan aan dat deze vorm van intimiteit bepalend is voor de relatie. Seks is belangrijk, maar mentaal/geestelijk met elkaar verbonden zijn is crusiaal. Een relatie kan gemakkelijk zonder seks, een relatie is ten dode opgeschreven wanneer de emotionele verbondenheid ontbreekt. Verbondenheid is de exclusiviteit in de relatie.

  • Seksualiteit

Na de emotionele saamhorigheid waarin ik onderscheid heb gemaakt tussen fysieke en mentale/geestelijke intimiteit, is nu de fysieke intimiteit aan de orde. Bij seksualiteit gaat het dan ook om de lichamelijke saamhorigheid. En dan heb ik het dus niet over het samen naar de sportschool gaan, maar om de verbondenheid in de seksuele ervaringen die je samen beleeft. Is een ieder tevreden over hoe de seksualiteit tot uiting komt. Delen de partners de seksuele gevoelens én wensen met elkaar. Erkennen de partners elkaars grenzen en behoeften. En hoe zit het met jaloezie? Welke bedreigingen ervaren partners, angst voor vreemdgaan of verlies van de partner omdat deze meer ziet in een ander? Onderwerpen die erg gevoelig liggen. Zeker wanneer blijkt dat men er niet of nauwelijks over praat met elkaar.
Maar, hoe kun je anders van elkaar weten wat gewenst is, wat fijn wordt gevonden of waar de behoeftes liggen?

“Onze seksuele relatie is wel goed, denk ik. Wel dien ik er het juiste emotionele gevoel bij hebben. Het gevoel dat ik het met de juiste man doe en dat deze mij dat gevoel kan geven”, sprak de vrouw. Waarna de man haar aanvulde met: “Dat heb ik ook. Alleen gebeurt het nog vaak dat we een gezellige avond hebben en dat ik dan verwacht dat deze in bed leuk wordt afgesloten. En dan zegt ze opeens dat ze naar bed gaat om te slapen. Dat voelt zo als een afwijzing.” Zulke opmerkingen lenen zich bij uitstek om samen eens te praten over verwachtingen en het gevoel wanneer een van beide partijen niet in de stemming voor seks is.

  • De persoonlijke identiteit

Tijdens het kennismakingsgesprek dat ik voorafgaand aan de relatietherapie houd, vraag ik de partners mij te vertellen wie zij zijn. Ik vraag hen hun persoonlijke identiteit vrij te geven. Vaak krijg ik dan een opsomming van allerlei levensgebeurtenissen alsof ik naar het lijstje van Facebook heb gevraagd. Het is dan nodig om nogmaals de vraag te stellen en dan het accent te leggen op het zijn. Wie bén jij?
Pas dan komen de persoonlijke aspecten aan de orde, het zelfbeeld, de zelfwaardering, het gevoel iets te bieden hebben aan de ander.
De persoonlijke identiteit geeft vaak aan welke positie de ene partner inneemt ten aanzien van de andere en speelt een belangrijke rol in de kwaliteit van de onderlinge verhoudingen.

Niet zelden komen dan ook de verhalen op tafel waarin de ene partner de pleaser voor de andere partner is. “Ik heb hem nu eenmaal een belofte gedaan en daar wil ik mij aan houden”, vertelde de homoseksuele man mij toen hem duidelijk werd dat zijn relatie hem niet de liefde opleverde die hij in zijn partner meende te hebben gevonden. “Ik blijf bij hem en maak de jaren vol zodat hij hier een toekomst kan opbouwen.”

  • Conflicthantering

Ik word met enige regelmaat gevraagd om in de media op te treden als deskundige. En vaak wordt mij dan gevraagd wat ik van ruziemaken vind. En dan vertel ik dat ik een voorstander ben van ruzie, omdat je doorgaans alleen ruzie maakt met hen om wie je wat geeft. Er zijn maar weinig mensen die ruzie maken met de cassière of de slager. Men neemt de volgende keer gewoon een andere kassa of gaat naar een andere slager.
Nee, bij conflicthantering binnen een relatie gaat het om heel andere dimensies. Dan gaat het om de kwaliteit van het communiceren en de wijze waarop de ruzie, het conflict, uiteindelijk wordt uitgepraat.

Een onderwerp dat in elke relatietherapie aan de orde komt. Ik maak de communicatiepatronen eerst zichtbaar en daarna inzichtelijk, zodat men in de toekomst anders zal omgaan met conflicten. Het voorkomen van escalatie staat centraal, zonder dat er een verbod komt op escalatie. Want het mag soms nog best wel eens even flink knetteren.

Met elkaar praten over deze vijf geluksfactoren is medebepalend voor de kwaliteit van de relatie. Het zijn de vijf peilers voor een stabiele relatie. Het zijn ook de vijf meest voorkomende oorzaken van steeds weer terugkerende ruzies en de vijf meest voorkomende redenen om een relatie uiteindelijk te beëindigen.
Wanneer partners er samen niet meer uitkomen is relatietherapie vaak het laatste redmiddel. En dat terwijl ik relatietherapie juist zie als de eerste gezamenlijke stap naar een nieuwe gezamenlijke toekomst.

Copyright©oncies 2021

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation & relatietherapie

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Ik laat mij wekelijks (PCR-)testen. Niet alleen omdat ik bij veel cliënten over de vloer ben geweest, maar ook om nieuwe cliënten te beschermen voor het geval dat ik onverhoeds toch ben besmet geraakt.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Alcoholabstinentie werkt? IkPas (Dry January) staat weer voor de deur.

Aan IkPas, de Nederlandse versie van Dry January, deden afgelopen jaar ruim 40.000 mensen mee. Zij probeerden een maand lang geen alcohol te drinken. Inmiddels zijn in het hele land de voorbereidingen volop in gang gezet om de jaarwisseling te vieren. Opnieuw zullen honderden Nederlanders zich voornemen om in het nieuwe jaar te minderen of te stoppen met het nuttigen van alcoholische drankjes. Maar wat doet alcohol eigenlijk met je lichaam?

*

“Het kan zo zijn dat je leverwaarden aan het eind van de maand beter zijn”, stelt leverarts Joep de Bruijne van het Universitair Medisch Centrum Utrecht (UMCU). “Maar met name merk je kortetermijneffecten, zoals beter slapen, mentaal en fysiek fitter zijn en mogelijk ook gewichtsverlies.”

“Het is goed om je lichaam een maandje rust te geven, dan kan je lever herstellen”, vertelt preventiewerker Tom Bart van verslavingsinstelling Jellinek, die samenwerkt met IkPas.

En ook Carina Verstraete, verpleegkundig specialist leverziekten bij het UMCU, heeft het vooral over de voordelen: “Je bouwt je alcoholtolerantie af, waardoor je in februari minder alcohol hoeft te drinken om dezelfde effecten als eerder te ervaren. Maar als je op dezelfde voet verdergaat als voor januari, dan is dit effect ook zo weer weg.”

IkPas kan aan de andere kant ook tot vervelende klachten leiden, zegt Bart. Mensen die gewend zijn om een paar glazen per dag te drinken, zullen in het begin misschien wel last krijgen van ontwenningsverschijnselen, zoals slapeloosheid, onrust en een slecht humeur. “Dat is vervelend, maar niet gevaarlijk.”

Sinds twee jaar is alcohol volledig uit de Schijf van Vijf van het Voedingscentrum geschrapt, omdat drank niet in een gezond voedingspatroon past. Alcohol kan volgens De Bruijne ook veel gezondheidsproblemen veroorzaken. “Als je meer dan tien glazen per week drinkt, dan neemt de kans op vroegtijdige sterfte beduidend toe. Alcohol kan leiden tot leverschade, leverkanker en vroegtijdig overlijden. Het gaat echt over járen.”

Deze wetenschap is volgens Verstraete de reden dat zoveel mensen in januari een maand stoppen met het drinken van alcohol. Mensen zijn zich volgens haar veel meer bewust van wat drank met het lichaam doet en willen hun vastgeroeste gewoontes doorbreken.

“Ze willen aan den lijve ondervinden wat het met je lichaam doet om geen alcohol meer te drinken. Ik denk wel dat dit goed is, want het kan ervoor zorgen dat je na die tijd ook echt anders met alcohol omgaat.”

Volgens cijfers van IkPas is dat ook zo: 65 procent van de deelnemers drinkt na de actie nog steeds 36 procent minder dan daarvoor. En dat is helemaal voordelig, legt De Bruijne uit. “Een maand geen alcohol zorgt voor verbetering van kortetermijneffecten, maar als je dit langer volhoudt, dan krijg je ook effecten voor de langere duur, zoals verminderde angstklachten, een beter geheugen, minder kans op depressie en bepaalde kankersoorten.”

  • • Zo heeft niet drinken zijn voordelen:
  • Leverwaarden kunnen beter worden;
  • Beter slapen;
  • Mentaal en fysiek fitter;
  • Gewichtsverlies;
  • Afgebouwde alcoholtolerantie.
  • • En heeft het zijn nadelen; de ontwenningsverschijnselen:
  • Slecht humeur;
  • Onrust;
  • Slapeloosheid.

Veel Nederlanders zijn 2019 onder meer dankzij de Ik Pas-campagne begonnen met een maand zonder alcohol. Maar stel dat u besluit om op een ander moment te stoppen, veel mensen nemen zich dit bijvoorbeeld tijdens een vakantie voor, een maand lang geen alcohol te drinken of om sowieso minder te gaan drinken, wat is dan handig om te doen?

Ik bespreek in dit blog 7 tips met u van IkPas-campagneleider en -bedenker Martijn Planken, Tom Bart van verslavingsinstelling Jellinek en Jacqueline van Lieshout van de site en het boek Ontwijnen. Van Lieshout stopte een aantal jaar geleden zelf met drinken.

*

> Tip 1: Besef waarom je het doet.

Van Lieshout: “De term alcoholist is beladen, dan denken mensen toch aan iemand met een winkelwagentje vol flessen en een rood gezicht. Maar er zijn ook de ‘grijzegebiedsdrinkers’  die zichzelf geen alcoholist vinden en zeggen dat ze ‘zo kunnen stoppen’. Maar dat kunnen ze niet. De meeste drinkers zijn zware drinkers, die verknocht zijn aan een zwaar verslavend middel en het drinken van dat middel als het hoogtepunt van de week, of dag, zien. En als je het dan toch zwaar valt om ermee te stoppen, zou dat je al aan het denken moeten zetten.”

Het is goed om te weten wanneer u gezien wordt als alcoholist. In de verslavingszorg is het nuttigen van 2 units alcohol per dag de norm om u te bestempelen als alcoholist. Dan bent u nog geen alcoholverslaafde, alleen nog maar alcoholist.

Bart: “Misschien gaan de meeste mensen na een maand drinken, maar ze zijn dan wel bewuster en drinken vervolgens misschien ook minder. Dan pas merken ze hoeveel ze gewend zijn om te drinken.”

Planken: “Als je al met het idee loopt om te minderen of te stoppen, dan heb je dat idee niet zomaar. Ik noem dat het ‘iets niet pluis-gevoel’. Je vindt jezelf geen alcoholist maar het kan minder. Schrijf op wat je wil bereiken en maak het concreet.”

> Tip 2: Doe het niet alleen

Bart: “Het is voor veel mensen het beste om samen met een goede bekende of familielid te stoppen. Je hebt steun nodig om dit te doen. Je kunt het misschien ook alleen, maar samen is het wat makkelijker.”

Planken: “Hou het niet voor jezelf dat je bent gestopt met drinken. Wees er open over. Je weet toch al waarom je het doet. Misschien zijn er mensen die je niet serieus nemen, maar daar moet je je niets van aantrekken. Ik denk dat het juist respect afdwingt als je stopt met drinken. Als mensen het knap van je vinden, krijg je juist de bevestiging dat je goed bezig bent.”

> Tip 3: Bedenk welke gelegenheden je aandoet en vermijd die je verleiden om te drinken

Van Lieshout: “Toen ik was gestopt met drinken ben ik andere dingen gaan doen op andere tijdstippen met de mensen met wie ik normaal dronk. Maar er waren mensen die me niet meer belden. Ik heb daarvan geleerd dat ik het initiatief moest nemen.Ik ben vriendschappen kwijtgeraakt en er zijn mensen bij wie ik niet meer ga eten. Er waren mensen die zeiden dat ze ‘met zichzelf werden geconfronteerd’ als ze bij mij zaten, omdat ik niet dronk en zij wel.”

Bart: “Het kan zeker in het begin helpen om bepaalde gelegenheden te vermijden waar gedronken wordt. Alleen op de lange termijn heb je er niets aan. Je moet ook aanleren om daar wel te komen en het dan voor jezelf normaal te vinden dat je niet drinkt.”

Planken: “Je kunt in Nederland de drank niet ontlopen. De drank is overal. Ik wil geen kluizenaars van mensen maken, je hoeft je niet een maand op te sluiten. Maar er is dit weekend een zuipfeestje in Tilburg en daar ga ik niet naartoe. Iedereen zit daar in de alcoholroes en daar ben je geen onderdeel van. Maar je moet wel sociaal blijven functioneren. Als je vrienden hebt die je niet steunen in wat je doet, zijn het geen vrienden.”

> Tip 4: Bedenk wat je dan wel gaat drinken

Van Lieshout: “Blijf in ieder geval niet in het drankritueel zitten. Ga bijvoorbeeld geen cassis drinken omdat het op wijn lijkt. Je voelt je dan zielig. Je moet je vaste drankje niet koste wat kost willen vervangen. Je verwacht hetzelfde resultaat, maar dat komt niet.”

Bart: “Hier verschillen de meningen over. Als je echt afhankelijk bent van bijvoorbeeld bier kan alcoholvrij bier de trek in normaal bier creëren en is de stap kleiner. Maar als je niet verslaafd bent, kan het een goed alternatief zijn. Zolang het maar niet leidt tot weer ‘gewoon’ gaan drinken.”

Planken: “Bedenk ook wat je gaat drinken als je naar een feestje gaat waar je normaal wel alcohol zou drinken. Dan kun je ook tegen de gastvrouw- of heer kordaat zeggen wat je wil. En als je ook niets wil drinken wat je doet denken aan alcoholische drank, is water altijd een optie. Je kunt echt van alles doen met water.”

Zelf ben ik beduidend minder gaan drinken in 1984. Ik had de jaarwisseling behoorlijk gedronken en had op nieuwjaarsdag een forse kater. Dat was meteen de laatste keer dat ik dronken was en tegenwoordig drink ik hooguit 4 units alcohol per maand. Natuurlijk drink ik bij gelegenheden soms wat meer (dat zijn er dan 2), maar dat zijn uitzonderingen. Iedereen is gewend dat ik de voorkeur geef aan een glas water of heel soms een glaasje frisdrank. Nieuwe mensen respecteren mijn gewoonte om geen alcohol te drinken. Bovendien rij ik altijd en dan drink ik 0,0 alcohol, ook als ik nog lang niet naar huis ga.

> Tip 5: Zorg dat je het niet in huis hebt

Bart: “Als je thuisdrinker bent en je wil het jezelf makkelijker maken om te stoppen, is het wel zo verstandig om het niet in huis te hebben.”

Van Lieshout: “Het kan natuurlijk zo zijn dat je andere gasten thuis wel een alcoholische drank wil aanbieden, maar als je merkt dat je dat niet trekt, moet je het niet doen.”

Planken: “Thuisdrinkers hebben het nog moeilijker. Je huis kun je niet vermijden. Je zit op bank en voelt onrust opkomen. Je lichaam anticipeert altijd op gewoontegedrag. Je lichaam gaat erom vragen. Ga dan eens wat anders doen. Een activiteit die je normaal nooit deed. Je onderbreekt daarmee het gewoontepatroon. Je prikkelt je lichaam daarmee tot nieuwe impulsen.”

Voor de goede orde: Ik heb volop drank in huis. De discipline om niet te drinken zit in mijzelf. Ik heb flessen whiskey in huis die tussen de 10 en 20 jaar oud zijn. Ik geniet des te meer van dat ene glaasje bij een speciale gelegenheid en bied mijn gasten toch de gelegenheid om een drankje te nemen.

> Tip 6: Beloon jezelf

Van Lieshout: “Toen mijn man en ik stopten met drinken, hebben we berekend dat we per jaar ongeveer 8.000 euro overhielden. Met dat geld doen we nu andere leuke dingen.”

Planken: “Als je iets wil bereiken dat uit jezelf moet komen, is het altijd goed om jezelf daarna te belonen.”

Bart: “Je houdt als het goed is geld over. Koop daar iets leuks van.”

Van mijn zwager kreeg ik jl. juli nog een prachtig whiskey. Hij zit nog steeds in zijn doos en is nog niet open gemaakt. Mijn vrouw zei dit weekend nog “Goh, verwen jezelf eens en neem een glaasje van het cadeau van mijn broer”, maar ik heb geen alcohol nodig om mijzelf een keertje te verwennen.

> Tip 7: Waardeer de voordelen

Mensen die stoppen met het drinken van alcohol hebben daar met name lichamelijk en geestelijk veel voordelen van. We zetten de belangrijkste op een rij.

  • Verbeterde nachtrust;
  • Betere lichamelijke conditie en gewichtsverlies;
  • Minder kans op ziektes als kanker en hart- en vaatziekten;
  • Beter presteren op werk of tijdens studie;
  • Afname van sombere of angstige gevoelens.

Gaat u met de meute meedoen en Past-u in januari als er alcohol in het spel komt en ziet u daar een beetje tegen op? Meld u dan aan op de site van Ik Pas, want dan weet u dat u er niet alleen voor staat.

Heel veel succes en maak er een gezond 2020 van.

*

Copyright©oncies 2021

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatiebemiddeling | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Ik laat mij wekelijks (PCR-)testen. Niet alleen omdat ik bij veel cliënten over de vloer ben geweest, maar ook om nieuwe cliënten te beschermen voor het geval dat ik onverhoeds toch ben besmet geraakt.​

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , | 1 reactie

Vrouw met bijstand moet €7039,65 terugbetalen en dat is terecht

De media besteedde er veel aandacht aan. Net als dat de populistisch ingestelde politici dat deden. In de gemeente Wijdemeren moest een vrouw zo’n €7000 aan onterecht ontvangen bijstandsuitkering terugbetalen. Niet dat dit nieuw was, want de kwestie had al gediend bij de rechtbank en deze had in oktober 2019 de gemeente al in het gelijk gesteld. Maar ja, de Belastingdienst was hierbij betrokken en deze dienst stond al in de schijnwerpers vanwege de Kindertoeslagenaffaire. Maar was deze ophef nu wel nodig?

Het AD schreef op haar website er het volgende over: In de Tweede Kamer en daarbuiten is met verbijstering gereageerd op een conflict rond een vrouw met een bijstandsuitkering uit de gemeente Wijdemeren (Noord-Holland). Ze moet ruim 7000 euro terugbetalen omdat haar moeder af en toe boodschappen voor haar deed. De vrouw schond volgens de gemeente de inlichtingenplicht door dit niet te melden waardoor de waarde van de boodschappen in mindering werd gebracht op de bijstandsnorm. De wethouder Sociaal Domein spreekt van een landelijk probleem en wil dit geval opnieuw bekijken.

De vrouw was het niet eens met de terugvordering en stapte in oktober 2019 naar de rechter, maar die verklaarde haar beroep ongegrond. De uitspraak, deze maand gepubliceerd op rechtspraak.nl, leidt tot grote verontwaardiging, ook in de Tweede Kamer. ‘Dit is zo verdrietig. toeslagenaffaire all over again‘, twittert Kamerlid Femke Merel van Kooten. PVV-leider Geert Wilders stelt dat Nederland ‘ziek’ is. ‘Als een moeder niet meer af en toe boodschappen mag doen voor een dochter in de bijstand, dan leven we in een asociale dictatuur!’.

Tweede Kamerlid Jasper van Dijk (SP) diende gisteravond naar aanleiding van berichtgeving in de media Kamervragen in, liet hij aan deze site weten. Van Dijk pleit voor een humaner beleid en stelt dat de huidige aanpak ‘compleet is doorgeschoten’.

De anonieme vrouw kreeg sinds eind 2015 een bijstandsuitkering, omdat ze moeite heeft om rond te komen, onder andere door haar hoge vaste lasten. Om haar te ondersteunen deed haar moeder één keer in de week boodschappen voor hen allebei. ‘Ik krijg aardig wat boodschappen van mijn moeder per week: twee broden, drie zakken sla, een doos met acht stukjes vlees, twee dozen eieren, wc-papier, koffie. Dat is omdat ik haar altijd help met van alles’, valt te lezen in het vonnis. ‘Mijn moeder doet al 46 jaar de boodschappen voor mij. Ze gaat één keer per week naar de Lidl, dan is zij ongeveer 50 euro kwijt. Ik geef zelf nauwelijks geld uit aan boodschappen. Ik denk maximaal 10 euro per week. Ik ben bijna mijn hele uitkering kwijt aan vaste lasten’.

De gemeente ontdekte dat de vrouw de boodschappen cadeau kreeg door een signaal van het Inlichtingenbureau. Dat bureau van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid onderzoekt of mensen met een uitkering daar wel wettelijk recht op hebben. Uit een verklaring van de vrouw blijkt dat ze bezoek kreeg van een afgevaardigde van het bureau. ,,U zegt dat het u verbaasde dat u tijdens het huisbezoek voornamelijk middelen van de Albert Heijn heeft aangetroffen. U vraagt mij te vertellen hoe dit zit. Mijn moeder gaat eerst naar de Lidl en daarna gaat zij naar de Albert Heijn”, verklaarde de vrouw.

Of de boodschappen nu van de Albert Heijn of van de Lidl afkomstig zijn: de vrouw had het moeten melden, vindt de gemeente. Door dat niet te doen, schond ze de zogeheten inlichtingenplicht. De rechter is het daarmee eens. De wekelijkse verstrekking van boodschappen door haar moeder levert de vrouw een op geld waardeerbaar voordeel op dat voor de hoogte van de uitkering van belang kan zijn, klinkt het.

De gemeente berekende op basis van de zogeheten Nibudnorm voor dagelijkse boodschappen, dat de vrouw over bijna drie jaar 7039,65 euro moet terugbetalen. Zij was het hier niet mee eens en ging in beroep, maar tevergeefs. Volgens de rechter zijn de verklaringen die de vrouw heeft afgelegd ‘onjuist en onvolledig’. ‘Zij stelt dat zij de verklaringen wellicht heeft ondertekend, maar dat zij dit heeft gedaan zonder te lezen en zonder hiermee akkoord te zijn vanwege een gevoel van druk en intimidatie’, staat in het vonnis. ‘De rechtbank is van oordeel dat deze handelwijze in strijd is met de goede procesorde’.

De vrouw ontkent dat zij de inlichtingenplicht heeft geschonden. Dat zij enkele keren boodschappen heeft ontvangen van haar moeder, betekent niet dat zij niet bijstandbehoevend is. Maar de rechter stelt dat de waarde van de ontvangen boodschappen wel degelijk op de bijstandsnorm in mindering moet worden gebracht. Dringende redenen om van terugvordering af te zien ziet de rechter niet. ,,Het moet dan gaan om incidentele gevallen, waarin iets bijzonders en uitzonderlijks aan de hand is en waarin een individuele afweging van alle relevante omstandigheden plaatsvindt. In wat eiseres heeft aangevoerd liggen geen dringende redenen besloten als hiervoor bedoeld.”

Het moeten terugbetalen van bijstand na het ontvangen van giften is volgens wethouder Rosalie van Rijn (Sociaal Domein) van de gemeente Wijdemeren een landelijk probleem. ,,Er zijn honderden vergelijkbare gevallen in Nederland.” Ze hoopt dat door de regering en de Tweede Kamer van de gelegenheid gebruik wordt gemaakt om de regels te herzien. ,,Het is mooi dat er nu Kamervragen worden gesteld en dat er aandacht voor is. Gemeenten en inwoners lopen hier al langer tegenaan.”

Gemeenten zijn verplicht om geld terug te vorderen als mensen in de bijstand structurele giften krijgen of geld ontvangen voor werk. ,,De rechter heeft ook gezegd dat we naar de wet hebben gehandeld, maar niet alles wat rechtmatig is, is rechtvaardig”, aldus de wethouder. Ze heeft toegezegd dit individuele geval opnieuw te bekijken.

Voor alle uitkering-trekkers is het goed om te weten dat er regels zijn verbonden aan het ontvangen van een uitkering. En dat begint al met het begrip dat wordt gehanteerd: uitkering. Een uitkering is fundamenteel iets anders dan een toeslag of een subsidie, zoals dat het geval is bij de kinderopvang, het pgb of bijvoorbeeld de huursubsidie. In deze casus is er sprake van een bijstandsuitkering. Niets meer, maar zeker ook niets minder.

De Rijksoverheid schrijft hierover het volgende op haar website:

• Regels voor bijstand

De bijstand is ‘het vangnet’ van de sociale zekerheid. Heeft u niet genoeg inkomen of vermogen om in uw levensonderhoud te voorzien? En heeft u geen recht op een andere uitkering of voorziening? Dan komt u mogelijk in aanmerking voor algemene of bijzondere bijstand.

De bijstand vult uw inkomen aan tot de bijstandsnorm die voor u geldt. De gemeente beoordeelt het recht op bijstand en de hoogte van de uitkering. Als dat nodig is kan de gemeente u ook ondersteunen bij het vinden van een baan. Bij een bijstandsuitkering hoort namelijk een arbeidsplicht.

(…)

• Voorwaarden bijstand

U heeft recht op algemene bijstand als u voldoet aan de volgende voorwaarden:

  • u bent Nederlander of u woont rechtmatig in Nederland;
  • u bent 18 jaar of ouder;
  • u heeft niet genoeg inkomen of eigen vermogen om in uw levensonderhoud te voorzien;
  • u kunt geen beroep doen op een andere voorziening of uitkering, waarmee u in uw levensonderhoud kunt voorzien;
  • u zit niet in de gevangenis of een huis van bewaring.

(…)

-> Rechten bij een bijstandsuitkering

Als bijstandsgerechtigde kunt u financiële hulp krijgen van uw gemeente. Als bijstandsgerechtigde heeft u recht op een aanvulling van uw inkomen. Hiermee stijgt uw inkomen tot aan de bijstandsnorm die voor u geldt. Daarnaast kan de gemeente hulp bieden in de zoektocht naar een baan.

-> Verplichtingen bij een bijstandsuitkering

Als bijstandsgerechtigde moet u voldoen aan een aantal verplichtingen.

  • Arbeidsplicht bij bijstandsuitkering
  • Re-integratieplicht in de bijstand
  • Tegenprestatie in de bijstand
  • Medewerkingsplicht in de bijstand
  • Identificatieplicht in de bijstand
  • Inlichtingenplicht in de bijstand
  • Correct gedragen bij de gemeente in de bijstand
  • Taaleis bijstandsgerechtigden in de bijstand
  • Bijstand en vakantie

(En om het vet gedrukte punt gaat het in deze casus, red.)

U moet uw gemeente alle informatie geven over uw situatie. Zo kan de gemeente bepalen waar u recht op heeft. Verandert er iets in uw situatie? Dan moet u dit direct laten weten. Denk hierbij bijvoorbeeld aan:

  • u gaat werken en ontvangt inkomsten;
  • u ontvangt vermogen;
  • u wilt een studie volgen;
  • u wilt vrijwilligerswerk doen;
  • u gaat verhuizen;
  • uw leefsituatie verandert (samenwonen, een scheiding, in- of uit verhuizende kinderen);
  • u wilt met vakantie.

Geeft u niet alle veranderingen door en krijgt u hierdoor ten onrechte teveel geld? Dan moet u dit terugbetalen en daarnaast kunt u een boete krijgen.

Iedereen die een uitkering aanvraagt, ontvangt ook informatie over de rechten en plichten. Dus ook de mevrouw die in deze casus centraal staat en waar iedereen zich druk om schijnt te maken. Het structureel ontvangen van goederen, ook wanneer het om voedsel gaat, is een vorm van financiering en dit dient meteen te worden gemeld. De gemeente brengt dit vervolgens in mindering op de uitkering, zoals dat in de wet- en regelgeving is bepaald.

Nu kunnen we, vanwege de heisa om deze casus, de wet- en regelgeving gaan aanpassen, maar is dat niet de kat op het spek binden. Het zou veel meer van toepassing zijn wanneer er gekeken gaat worden naar (verborgen) vermogen. En er zou gekeken kunnen worden naar de hoogte van de vaste lasten. Waardoor worden die veroorzaakt en kunnen deze omlaag? Hoe vervelend het ook is, als bijstandtrekkers zich de luxe kunnen permitteren van deze hoge lasten, dan zouden zij geen aanspraak mogen kunnen maken op een bijstandsuitkering. Dat klinkt hard, maar de bijstandsuitkering is niet bedoeld om luxe in stand te houden, maar om de gerechtigde te voorzien in de essentiële basisbehoeften. Om enkele voorbeelden te geven van niet-essentiële basisbehoeften: de mobiele telefoon, alcoholische producten, diervoeder en tabakswaar. Deze noem ik omdat de kosten hiervan behoorlijk kunnen oplopen. Ik snap heus wel dat het niet hebben van een mobieltje in de huidige tijd bijna onmenselijk is. Maar dat kan worden opgevangen door dit op te nemen in de WMO (geen smartfoon of een met een zeer uitgebreid abonnement). Het vrijkomen van geld voor boodschappen uit het laten staan van alcoholische producten en tabak kan significant groot worden.

Nogmaals, het klinkt hard, maar de voorzieningen als in deze casus, zijn niet bedoeld om een luxe levensstijl in stand te houden. Ze zijn bedoeld om te voorzien in de middelen die essentieel noodzakelijk zijn om te kunnen bestaan. Hoe krap het budget ook mag zijn.

De gemeente Wijdemeren neemt deze mevrouw haar bijstandsuitkering ook niet af. De gemeente vordert alleen, met terugwerkende kracht, het teveel uitgekeerde bedrag terug. Daarnaast heeft de gemeente de mogelijkheid om ook alle uitgekeerde bijstand terug te vorderen en nog eens een boete op te leggen. Daarvan is (nog) geen sprake in deze casus.

Toch is er een uitweg

Een gift of een schenking dient te worden gemeld bij de uitkerende instantie, de gemeente. Het is echter legaal om een persoonlijke lening af te sluiten. Mensen met een bijstandsuitkering kunnen bij iemand een aflossingsvrije renteloze lening voor onbepaalde tijd afsluiten. Zo had de moeder in de casus haar een dergelijke lening kunnen verstrekken en daarvan de hoge vaste lasten kunnen voldoen, waardoor er bij de dochter financiële middelen vrij kwamen voor de boodschappen.

Let op: ook deze onderhandse lening dient men op schrift te stellen.

• AANVULLEND (d.d. 30 december 2020)

Op 29 december las ik in de sociale media verschillende artikelen over vergelijkbare kwesties. Zo las ik dat er een vordering was geweest, omdat de ex-partner, en vader van de kinderen, de kinderen zakgeld had gegeven. Deze vordering is onrechtmatig, omdat het verstrekken van zakgeld aan de kinderen, net als de bijdrage in het levensonderhoud en de opvoeding (kinderalimentatie) niet aan de moeder toekomt en niet wordt meegerekend in het vermogen van de moeder. Om die reden wordt daarover ook geen inkomstenbelasting gerekend.

Het trieste is wel dat veel gemeenten (en daarmee de Belastingdienst) de kinderalimentatie inhouden, of dit proberen in te houden, op de bijstandsuitkering en dat mag niet. Ik heb diverse moeders hierin bijgestaan, zodat de gemeente dit niet meer deed en het ingehouden bedrag storneerden.

Weet dus wat u staat te wachten wanneer u in de bijstand terecht komt. Een bijstandsuitkering is geen cadeautje. U dient zich te realiseren dat u naast de rechten, ook plichten hebt en dat er sancties volgen wanneer u zich niet aan die plichten houdt. En dat deze hard worden gehanteerd is niet in de laatste plaats te danken aan hen die misbruik maken van het sociale stelsel waartoe deze wet- en regelgeving behoort. Helaas weten ook veel medewerkers bij de gemeenten en de Belastingdienst ook niet hoe het zit met deze wet- en regelgeving en gaat het daardoor zo vaak fout.

In dit blog staan de wantoestanden met betrekking tot de bijstandsuitkering centraal, maar deze komen ook veel voor bij het UWV. En dan gaat het om vorderingen op de werkloosheidsuitkering. Een voorbeeld daarvan kunt u lezen in dit blog uit 2016: https://concies.wordpress.com/2016/04/14/incassopraktijken-overheid-laakbaar/.

Copyright©oncies 2020

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatiebemiddeling.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

N.B. In de tekst heb ik niet alles overgenomen uit de tekst van de Rijksoverheid. U kunt meer informatie vinden op: https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/bijstand/vraag-en-antwoord/wanneer-heb-ik-recht-op-bijstand

Geplaatst in Aannames, Alledaags, Arbitrage, Belangen, Belastingdienst, Bemiddeling, bijstand, bijstandsfraude, bijstandsuitkering, Boosheid, Communicatie, Communicatiestoornis, Compensatie, conflict, corona, coronacrisis, coronamaatregelen, coronavirus, COVID19, Criminaliteit, Ergernissen, Expertise, Familieleed, fiscaal, Fiscus, Fraude, gift, Huurtoeslag, informatie, Informatief, Informatieplicht, Irritaties, kinderbelangen, Kindgebonden budget, Kwaliteit van leven, Kwaliteit van zorg, Maatschappelijk Werk, Normen en waarden, Onderhandelingen, onrechtmatig handelen, Pandemie, Passief geweld, Persoonsgebonden budget, publicaties, Rechtsstaat, Repressie, Respect, schenking, Schulden, Sociaal Juridische Dienstverlening, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, stress, subsidie, Teleurstelling, Toekomst, Toeslagen, Uncategorized, Waarden en normen, Wmo, Zekerheid, Zorgplicht | Tags: , , , | 4 reacties

Wat betekent vaccineren voor het voortbestaan van SARS cov-2, oftewel covid-19/corona)?

Verschillende vaccins tegen corona zijn of worden goedgekeud door de EMA en daarmee is het licht op groen gegaan voor het vaccinatieprogramma in Nederland. Wat daarmee niet is gebeurd is dat de discussie over het vaccin tot een einde is gekomen. En dat is niet zo heel erg vreemd, want de informatie die er wordt verstrekt over vaccinatieprogramma’s in het algemeen en dat nu tegen SARS cov-2 (covid-19) is alles behalve transparant. Bovendien hebben de vaccins tegen covid-19 zich nog niet expliciet bewezen buiten de laboratoria. Ze hebben nog geen trackrecords. Maar dat wil nog niet zeggen dat het een slecht of gevaarlijk vaccin is. In dit blog leg ik uit hoe het zit met vaccinaties.

Zo berichtte ruim een maand geleden de onderzoeksredactie van het RTLnieuws over de veiligheid van vaccins dat het had vastgesteld dat er de afgelopen jaren zo’n 27.000.000 keer een vaccin was gezet in Nederland en dat er in slechts 400 gevallen mensen zodanig ziek waren geworden dat een ziekenhuisopname noodzakelijk was. Waar deze berichtgeving nat ging, is dat het daarbij naliet te vermelden om welke vaccins het ging. Oftewel, bij welk vaccin waren hoeveel mensen zó ziek geworden van het vaccin dat zij ingespoten hadden gekregen.

Daarnaast vergat deze redactie te vermelden of deze mensen ook van de reactie op het vaccin waren hersteld. En hoe het zat met reacties van het menselijk afweersysteem in het algemeen.

Want ons afweersysteem zit ingewikkeld in elkaar. Mogelijk kent u de verhalen ook. Er zijn mensen die van de ene op de andere dag een afweerreactie krijgen op bijvoorbeeld drop, aardbeien of pleisters, terwijl ze al jaren potten met drop leeg hadden gegeten, de ene na de andere beschuit met aardbeien hadden opgegeten of pleisters op hun huid hadden geplakt. En het bizarre is dat deze mensen vaak daarna weer gewoon drop of aardbeien konden eten. Bij (rode) pleisters is dat vaak niet het geval. De afweerreactie wordt een allergische reactie genoemd. Soms gaat deze reactie niet meer weg, denk daarbij maar aan mensen die last van hooikoorts hebben of allergisch zijn voor de stofmijt of honden- en kattenharen of vogels.

Een ander voorbeeld van een heftige reactie van het afweersysteem is de anafylactische shock op een bijen- of wespensteek. Deze kan zelfs tot de dood leiden. Gelukkig bestaat er een behandeling tegen. Deze bestaat uit het opzettelijk en gecontroleerd meerdere malen laten steken door bijen of wespen. Met deze behandeling wordt het afweersysteem in de juiste staat van paraatheid gebracht, oftewel getraind in het bestrijden van de toxine die in de vloeistof zit die de bij of de wesp in het lichaam spuit als het steekt. Hierdoor wordt de anafylactische reactie van de bloedvaten voorkomen bij een volgende steek in het wild.

En laat deze methode nu ook worden toegepast bij vaccinatie. Alleen worden er nu geen prikken gegeven door het betreffende organisme zelf, maar door een dokter, doktersassistente of een verpleegkundige. En de stof, die het afweersysteem activeert, zit nu in een vloeistof die is gemaakt door (slimme) fabrikanten en dat dus een vaccin wordt genoemd. Moet het worden afgewezen omdat het wordt geproduceerd door de farmaceutische industrie?

Even terug naar die 27 miljoen vaccinaties die er al eerder zijn gezet. Herinnert u zich de heisa om het HPV nog? Meisjes kunnen het vaccin hiertegen krijgen, zodat het risico wordt verlaagd op het krijgen van baarmoederhalskanker. Mensen die tegen deze vaccinatie waren lanceerden het ene verhaal na het andere over de vaccinatie. Het vaccin zou een gevaar zijn voor de kinderen. Wat zij daarbij (gemakshalve) over het hoofd zagen, was dat het gebruikte vaccin al meer dan 40 jaar gebruikt werd en zijn werking al dik en vet had bewezen. En natuurlijk zijn er mensen die wel ziek zijn geworden. De meesten door een afweerreactie tegen het vaccin. Een enkeling kreeg toch baarmoederhalskanker.

Baby’s worden in de eerste weken na hun geboorte al gevaccineerd. Kleuters worden gevaccineerd. Jongeren worden gevaccineerd, net als volwassenen en ouderen. En in verreweg de meeste gevallen met succes. Kinderen sterven niet meer aan de difterie, pokken, poliomyelitis (polio in de volksmond) of kinkhoest. Anderen worden niet ziek of slechts in lichte mate van het influenza-virus, na de griepprik. Een virus dat jaarlijks toch al gauw 200.000 tot 500.000 doden eist. Een aantal dat veel groter zou zijn als er niet gevaccineerd zou worden. En dat is wat er bereikt kan worden met vaccinatie.

Wat niet bereikt kan worden is dat de boosdoener zomaar ophoud te bestaan. TBC, poliomyelitis en andere ziekten zijn daar een voorbeeld van. Vaccineren helpt, maar er worden nog wel mensen ziek. Dat zijn vaak mensen die niet zijn gevaccineerd. En dat zij zich niet hebben laten vaccineren is hun recht. Het schenden van de persoonlijke- en lichaamsintegriteit is niet toegestaan. Het is een grondrecht en dus kunnen mensen zich hierop beroepen. Daarom kan vaccinatie niet worden afgedwongen of bestraft. Ook niet in geval van covid-19. Maar dat heeft wel gevolgen.

Even een vraagje tussendoor: Heeft u zich de vraag al eens gesteld hoe het komt dat veel, héél véél, mensen zich zonder enige twijfel of terughoudendheid laten vaccineren wanneer zij op vakantie gaan naar bepaalde landen waar ze risico lopen op het oplopen van een virusziekte en nu bezwaar maken tegen het huidige vaccin? Het is maar een vraagje tussendoor, maar toch….

En die gevolgen zijn tweeledig. De mens is niet de enige gastheer voor het voortbestaan van een virus. Covid-19 heeft eerst huisgehouden in dieren. Pas toen het zover was gemuteerd kon het overspringen op de mens. U kent de gevolgen. Wereldwijd inmiddels ruim 2.000.000 doden (meetdatum 24 januari 2021). Nog niets, percentueel gezien, vergeleken met de Spaanse-griep van een kleine eeuw geleden. Maar toch een substantieel aantal. Daar kunnen we niet omheen. Net zo min als om de mogelijkheid om ons afweersysteem in een staat van paraatheid te brengen tegen dit virus. Want dat is wat een vaccin doet. Het brengt het lichaam in een toestand dat, wanneer het virus (SARS cov-2/covid-19/corona) het lichaam binnendringt, het afweersysteem al weet wat het moet doen om verdere groei van het virus in het lichaam tegen te gaan en dus de ziekte kan voorkomen. Met die restrictie, dat het niet bij iedereen even goed zal werken en dat het virus zich continu muteert en dus verandert. Er zullen mensen ziek worden door het vaccin en er zullen mensen zijn die een allergische reactie zullen vertonen op het vaccin (wat als bijwerking wordt gezien). En er zullen mensen zijn die toch ziek zullen worden door het virus en er aan zullen komen te overlijden. Maar dat zullen er uiteindelijk miljoenen minder zijn dan wanneer er niet gevaccineerd zou worden.

Is het virus met de vaccinatie dan de wereld uit? Nee, voorlopig blijven mensen (ook kinderen en jongeren voor alle duidelijkheid) nog dragers zijn van het virus. Ze kunnen nog steeds worden besmet en anderen besmetten. Ze zullen nog steeds positief getest worden. Maar het virus zal in het lichaam effectief worden bestreden en daarmee zal het virus aan virulentie (een mooi woord voor kracht en mate waarin het in staat is om ziek te maken) inleveren. Het influenza-virus, het virus dat voor de Spaanse-griep verantwoordelijk was, is niet verdwenen. Het is gemuteerd, omdat het ook tot deze soort virussen behoort. Maar het maakt mensen minder vaak ziek en is zeker niet meer zo dodelijk, hoewel er nog wel piekjaren zijn in het aantal slachtoffers per jaar. Poliomyelitis en TBC komen ook nog steeds voor, ondanks wereldwijde vaccinatieprogramma’s. En dat is vooral te wijten aan degenen die zich niet hebben (kunnen) laten inenten.

Daarom heeft het bestraffen of belonen ook geen zin bij vaccinatie. Mensen die zijn gevaccineerd kunnen gewoon besmet raken, maar zijn geen geschikte gastheer meer voor het virus. Het virus wordt door hen effectief bestreden totdat het zover is gemuteerd dat het vaccin geen effect meer heeft. Of, althans, totdat de staat van paraatheid niet meer volstaat. Dan dient het vaccin te worden afgestemd op de mutatie. Dat gebeurt nu al jaarlijks met de griepprik.

Terecht merken deskundigen op dat de vaccinatie zorgvuldig dient te gebeuren en volgens de richtlijnen van de producenten. Een halfbakken aanpak leidt tot een virus dat zich kan weren tegen de vaccinatie oftewel tegen het afweersysteem in de mens. Met alle, vooral dodelijke, gevolgen van dien. Maar helaas zijn er ook deskundigen die zich hier minder zorgen om maken. En dat maakt het vaccinatieprogramma zwak, bijna nutteloos.

Tot slot een verhelderend voorbeeld. Een beetje raar, dat wel. Maar het laat wel zien hoe het werkt.

U bent de trotse bezitter van een nieuwe auto. En vanaf het moment dat u hem gaat gebruiken, stelt u hem bloot aan de geneugten van het weer. Zon, regen, wind. Maar ook vuil en opspattende steentjes. Uw auto heeft daar onder te lijden en zal gaan roesten. Om dit zoveel mogelijk tegen te gaan, wast u uw auto regelmatig en zet u hem in de was. U kunt hem zelfs een speciale coating geven, zodat hij nog beter beschermd is en niet zal gaan roesten. Want hoe meer hij zal gaan roesten, hoe korter u van uw auto kunt genieten. Uw auto is vanaf zijn geboorte, het moment dat hij aan het natuurgeweld wordt blootgesteld, ten dode opgeschreven. Echter, door uw beschermende maatregelen redt u uw auto van deze ondergang, de ziekte die roest wordt genoemd. Autofabrikanten hebben dat ook door, net als producenten van middeltjes die uw auto beschermen. En u maakt daar maar wat graag gebruik van. U wilt uw gouden koets niet kwijt. U bent er de trotse bezitter van. Net als van uw lichaam. Dat onderhoudt u ook zorgvuldig. Oké, u rookt misschien wel, u drinkt misschien wel alcohol of u eet soms ook wel iets wat ervoor zorgt dat uw lichaam daar onder lijdt. Er zijn ook mensen die hun auto niet onderhouden. Het gros streeft er echter naar om zelf zo gezond mogelijk te leven, om oud te worden. Om te genieten. Te genieten van die auto. Die auto die een eeuw geleden nog nat werd door gewone regen en tegenwoordig lijdt onder zure regen. En tegen die zure regen maakt de industrie weer afweermiddelen in de vorm van een nieuwe soort was of een coating.

U kunt dus voor of tegen vaccineren zijn. Net zo goed als u het wel of niet noodzakelijk vindt om uw auto te beschermen tegen roest. Maar of u het nu links- of rechtsom draait, uw voortbestaan of dat van uw auto, staat of valt bij het onderhoud dat u aan uw lichaam, of uw auto, pleegt. De boosdoeners gaan niet weg, maar u riskeert wel minder dat u, of uw auto, er onder gaan lijden.

En dan heeft halfbakken werk (het niet volledig voldoen aan wat noodzakelijk is om de vaccinatie te laten werken) geen zin; dan heeft het onderhoud niet het beoogde effect. Bovendien bieden de vaccinatieweigeraars het virus een voedingsbodem om zich, vanwege het continu muteren, verder te ontwikkelen en daardoor alsnog een levensgevaarlijk virus te worden voor iedereen, omdat het vaccin dan onvoldoende bescherming biedt. Het virus wordt resistent.

Vaccineren is niet alleen het bestrijden van het virus, maar ook een kwestie van onderhoud aan uw lichaam.

Copyright©oncies 2020/2021

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatietherapie.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Geplaatst in Aannames, Afslachten, Agressie, Alcoholgebruik, Alcoholmisbruik, Alcoholproblemen, Alledaags, Angst, Angstcultuur, argumenten, Balans, Bedreiging, Bekwaam, Belangen, Bezorgdheid, blijfthuis, Boosheid, Communicatie, Competenties, conflict, corona, coronacrisis, coronamaatregelen, coronavirus, COVID19, demonstreren, Diagnose, Discriminatie, economie, Economische motieven, economische schade, Epidemie, Escalatie, Expertise, Familie, Feestdagen, Frustraties, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, Geloofsovertuiging, Geweld, Gezin, gezondheidszorg, Godsdienst, Herstel, Hulpmiddelen, Humanisme, Hygiëne, Hygiënisch handelen, informatie, Informatief, Informatieplicht, Inspanningsverplichting, Integriteit, Intensive Care, intensivist, Intimidatie, Intimiteit, Irritaties, Jeugdbescherming, Jeugdzorg, Kees van Lunsen, kinderbelangen, Kinderen, Kwaliteit van leven, Kwaliteit van zorg, Levensopvatting, Levensovertuiging, Lichamelijk lijden, Medisch handelen, Normen en waarden, OMT, Onderhouden, Ouders, overheidsbeleid, Overlijden, Overtuigingen, Pandemie, politiek, Principieel onderhandelen, privacy, Pubers, Radicalisering, Rechtsstaat, Religie, relschoppers, Repressie, Respect, Respectloosheid, RIVM, Rouwen, Rouwverwerking, Rugzakje, SARS cov-2, Sociaal lijden, Sociale media, Spraakmakend, Standpunten, Sterven, stress, Terreur, Terrorisme, Terroristen, Therapie, Thuiszorg, Toekomst, Uncategorized, vaccin, vaccinatie, Veiligheid, verpleegkundigen, verzorgende-IG, VirusWaanzin, visie, Volwassenheid, Vrijheid, Waanzin, Waarden en normen, Wanbeleid, Wanprestatie, zorg, Zorgplicht, zorgzaam | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

De balans opmaken en het effect hiervan op scheiden en relatietherapie

De donkere dagen voor de kerstviering en de jaarwisseling. De romantische gedachten rondom Valentijnsdag. En de spanning van de zomervakantie. Drie periodes in het jaar waarin de stand van zaken in relaties flink onder de loep wordt genomen. Het zijn de periodes waarin de relatie wordt geëvalueerd, de balans wordt opgemaakt. En in 2020 zijn daar nog eens de (intelligente en harde) lockdowns bijgekomen. Twee intense periodes waarin de crisisbestendigheid van de relatie op de proef zijn gesteld.
En wat blijkt, vrouwen nemen dan de beslissing om de relatie voordat die evaluatieperiode ingaat te beëindigen, mannen tillen dat besluit er liever overheen en stellen zich (passief) afwachtend op.

In eerdere blogs beschreef ik hoe het ook kan misgaan wanneer de situatie binnen de relatie escaleert. En dat gevaar schuilt er altijd in de dagen rond de kerst en oud-op-nieuw. Voorkom dat het zover komt.

• Ervaringen

In mijn praktijk neem ik dezelfde beweging waar. Wanneer een stel besluit te gaan scheiden, en vindt dat besluit voorafgaande aan een van deze drie periodes plaats, dan is dit vaker op initiatief van de vrouw dan van de man. Vrouwen gaan daarin zelfs zover, dat zij het van hun mannen overnemen wanneer die de mediator of de relatietherapeut zouden regelen, maar daar te lang over doen.
Mannen worden dan vaker voor het blok gezet.

Opvallend bij mediation

Bij de keren dat ik het heb meegemaakt, verlopen mediations, die door de mannen in die periodes worden geregeld, wat gelijkmatiger en met minder conflicten, dan wanneer vrouwen dat doen. Regelen vrouwen de mediator of de relatietherapeut, dan zijn zij vaker feller en strijdlustiger dan de mannen. Ze zijn het vaker ‘meer dan zat‘.

Significant is de basishouding van de mannen. Ze doen zich meer voor als slachtoffer, zoeken in de mediator/relatietherapeut een redder/makker/steuner door zich met name verbaal zwakker te tonen.
Wanneer ik deze mannen vervolgens stimuleer om hun bijdrage te leveren en verantwoordelijkheid te nemen, dan blijft er weinig overeind staan. De gêne om te moeten toegeven dat de relatie is stukgelopen of tenminste flinke averij heeft opgelopen, overheerst en praten gaat hen dan moeilijker af. Zeker wanneer zij zelf een grote bijdrage hebben geleverd in het vastlopen van de relatie.
Ik heb mannen met droge ogen horen beweren dat zij de perfecte partner zijn, terwijl zij hun vrouwen behandelen op een wijze waarvan de honden nog geen brood lusten.

Vrouwen daarentegen uiten zich vaker als de veroorzaker van de relatieproblemen, ook wanneer hiertoe geen aanwijzingen aanwezig lijken te zijn. Vrouwen zien het stuklopen of het oplopen van de averij vaker als het gevolg van persoonlijke tekortkomingen. Zij profileren zich dan niet als slachtoffer, maar als de dader vanwege het niet hebben kunnen voldoen aan de eisen en verwachtingen die zij aan zichzelf stellen om een goede partner, vrouw, moeder of schoondochter te zijn. Ik heb vrouwen zien kruipen over de grond om de boosheid van hun mannen te doen afnemen, terwijl zij part noch deel hadden in de oorzaak van de agressieve uitbarsting van hun man.

• De balans opmaken

En dit soort dingen doen zich beduidend minder voor wanneer stellen, in de periode rond de feestdagen (nu dus kerstmis en jaarwisseling), Valentijnsdag of de zomervakantie, besluiten te gaan scheiden of een relatietherapie-traject te starten. Hoe teleurgesteld zij in de kwaliteit van hun relatie of in het falen daarvan ook kunnen zijn.

Blijkbaar heeft Cupido invloed op deze processen.
Je gaat toch geen stennis trappen, wanneer de liefde in deze tijd van het jaar het centrale thema van het samen-zijn is. Bovendien, als de liefde -hoe diep die ook mag lijken te zijn weggestopt- er nog is, dan is er nog iets aanwezig om voor te gaan.
Wanneer de pijlen van Cupido op zijn en de liefde is gedoofd, dan zal de balans aangeven dat scheiden de beste oplossing is. Wanneer er kinderen zijn, is het moeilijk om voor hen de juiste beslissing te nemen, omdat ouders zich dan bewust zijn van de gevolgen voor hen. En toch blijkt scheiden dan de beste uitweg te zijn.

Hoe dan ook, op dit moment zullen veel partners overpeinzen op welke wijze zij, voor- of na de feestdagen, hun leven -al dan niet samen met die ander- wensen voort te zetten. En dat terwijl deze dagen dé feestdagen van het jaar zouden moeten zijn. Corona heeft al zoveel plezier weggenomen.

Voor meer informatie:
relatietherapie@concies.nl of
mediation@concies.nl

U hoeft nog niets te beslissen. Het helpt om samen te bespreken wat de beste oplossing of welke uitweg het beste is voor de toekomst. Daarvoor kunt u ook gebruik maken van het kennismakingsgesprek.

Bedenk dat investeren in de toekomst van twee kanten dient te komen, ook als deze toekomst een einde betekent voor de relatie.

Ik wens u veel wijsheid en liefde.

Copyright©oncies 2020

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatiebemiddeling.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Is de nood acuut? Bel 062.12.03.655 en we maken er meteen werk van, want voorkomen is beter dan….

Geplaatst in Afscheid, Alledaags, Balans, Co-ouderschap, Complexe echtscheiding, conflict, convenant, echtscheiding, Eenoudergezin, Familieconflict, Familieleed, Familiezaken, Feestdagen, Gedragsproblemen, Gezin, gezondheidszorg, Huiselijk geweld, Huizenmarkt, Informatief, Intimiteit, Jeugdbescherming, Jeugdzorg, Juridisch, kinderbelangen, Kinderen, Koopwoning, Mediation, Ouders, ouderschapsplan, Participatiesamenleving, Puberteit, Relatiebemiddeling, Relatieproblemen, Relatietherapie, Respect, Rouwen, Samengesteld gezin, scheiding, Seks, Seksdating, Seksueel misbruik, Slapen, Sociale media, Spraakmakend, Standpunten, Therapie, Uncategorized, Vakantie, Valentijnsdag, vreemdgaan, Vrouwenrechten, Waarden en normen | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Hebben de huidige drastische coronamaatregelen zin?

Op 14 december werd het duidelijk. Het kabinet had een harde noot gekraakt en de splinters daarvan vlogen als ongeleide projectielen door de samenleving. Binnen de kortste keren vormden zich lange rijen van geduldig wachtende cliënten voor de ingangen van juweliers, kledingzaken, tuincentra en doe-het-zelfwinkels. Het kabinet had besloten tot een harde lockdown. Alle, en dan ook wel echt alle, of toch misschien niet helemaal alle, niet-essentiële-winkels kregen de opdracht dat zij hun deuren op 15 december 2020 om 00.00 uur tot 19 januari 2021 gesloten dienden te houden. Ook sportscholen, theaters, bioscopen kregen de opdracht om in die periode niet meer open te gaan. Daarnaast kreeg het onderwijs de opdracht om hun programma’s vanaf woensdag digitaal aan te gaan bieden. En door dit alles brak de hel los. Begrip onder de bevolking, maar….

….op de voorste rij de politici van de oppositiepartijen. Zij zien hun kans schoon om uit deze coronamaatregelen een slaatje te slaan ten gunste van hun verkiezingscampagnes. Hoe gemakkelijk is het voor hen om te scoren op beleid waarmee een deel van het electoraat alles behalve blij is.

Op de tweede rij zijn de horeca-bedrijven aanwezig. Zij voelen zich al sinds medio oktober het slachtoffer van het crisisbeleid van het huidige kabinet. Een reden om nog harder van de daken te schreeuwen dat zij de komende lockdown niet zullen gaan overleven. En dan gaat het bij hen er om om meer compensatie, dus geld.

Op de rij daarachter staan de onderwijsinstellingen. Zij voelen zich voor het blok gezet en vinden dat zij voor een schier onmogelijke taak worden gesteld. Zij stellen dat de maatregelen de kwaliteit van het onderwijs aantast.

En tot slot staat daar de rest van Nederland. Zwaar verontwaardigde jongeren, hyper-teleurgestelde families en gezinnen, en mensen die diep geloven in complottheorieën. Zij zien hun kerstfeest in het water vallen en moeten er niet aan denken dat zij de jaarwisseling telefonisch af moeten doen. Men gelooft in een complottheorie of is coronamoe. Althans, zo wordt de noodzaak van het hanteren van de maatregelen bestreden. Men heeft er geen zin meer in.

De vraag is echter of de maatregelen, die inmiddels van kracht zijn, leiden tot hetgeen het kabinet, in overleg én op aanraden van alarmerende berichten van het RIVM en het OMT, voor ogen heeft. Leiden de genomen maatregelen tot een lager Reproductiegetal (R<1)? Zal covid-19 minder grip krijgen op de gezondheid van de inwoners van Nederland? Of is dit beleid, of welk ander beleid dan ook, dweilen met de kraan open?

Om op deze vraag antwoord te kunnen geven, is het van belang om een aantal zaken op een rijtje te zetten.

Om te beginnen dienen we stil te staan bij de mate waarin mensen nog met elkaar in contact kunnen komen. Dan begint dat al bij het boodschappen doen voor de feestdagen, en eigenlijk ook de dagen die daaraan voorafgaan. De winkelstraten zullen leeg zijn, maar de supermarkten, speciaalzaken en afhaalloketten (zelfs niet-essentiële winkels gaan deze openen) zullen massaal worden bezocht. Mondkapje, alcoholdispensers, of wat dan ook, zullen besmettingen niet in de weg staan. Met onze handen, en dan maakt het niets uit of we handschoenen dragen, raken we tal van besmette goederen aan. Kijk maar eens om u heen en zie hoe vaak mensen alleen al aan hun mondkapje zitten. Nog daargelaten het aantal mensen dat zich niet heeft laten testen, maar wel besmet is, en ondertussen gewoon boodschappen doet. Of de mensen die zich wel hebben laten testen, maar niet in thuisisolatie is gegaan en de winkels nog snel even bezoekt.

Daarnaast zijn er de jongeren. Die worden van veel maatregelen vrijgesteld, omdat ze minder snel ziek worden als gevolg van een besmetting. En daar zit nu juist een groot gevaar. Jongeren kunnen dan wel minder bevattelijk zijn voor de ziekte en daardoor geen IC-bedden bezetten, ze zijn wel dragers van het virus en kunnen anderen dus besmetten. Tja, en als oma en opa dan de feestdagen komen vieren, dan staat velen van hen nog een onaardige verrassing te wachten. Maar ja, het kabinet durft het niet aan om bezoek te verbieden en staat zelfs bezoek toe tijdens de kerstdagen. 24, 25 en 26 december, 3×3 bezoekers over de vloer. Negen keer het risico om een besmetting op te lopen in huiselijke kring. En dat aantal groeit nog eens dramatisch als de de mensen uit de contacten vervolgens weer bij anderen op bezoek gaan.

Ondertussen staan er al twee auto’s met dakkoffers in de straat, klaar om te vertrekken richting Zwitserland (waar toeristen mogen komen om te skiën) of een andere vakantiebestemming. En dat terwijl er een negatief reisadvies (tot maart 2021) is gegeven. Deze vakantiegangers zullen dragers kunnen worden van het virus dat ze daar kunnen oplopen. En daarmee worden zij de niet ondenkbare veroorzakers van de derde golf.

En dan zijn er de synagogen, gebedshuizen, kerken en moskeeën. Die mogen open blijven. Daar mogen mensen nog massaal samenkomen. En dat terwijl, soms ook goed geventileerde, sportscholen en andere accommodaties (en winkels) hun deuren dienen te sluiten. Denk daarbij ook aan theaters en bioscopen. Dat vraagt om onbegrip, ergernissen, irritaties en frustraties, of de bezoekers nu wel of niet een mondkapje moeten dragen.

En zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Want, of u het nu leuk vindt of niet, covid-19 gaat niet meer weg. Covid-19 zal steeds weer de kop opsteken en doden eisen. En elke keer zullen de IC- en verpleegafdelingen weer vollopen. Er zullen steeds weer tekorten zijn aan bedden.

Er kunnen nog zulke strenge maatregelen worden genomen, ze zullen elke keer slechts tijdelijk verlichting geven. Steeds weer zullen de besmettingscijfers oplopen en het is nog maar de vraag of het coronavaccin daadwerkelijk effectief zal zijn. En daar is, door het kabinet, alle hoop op gericht.

Vooralsnog lijkt het er op dat het vaccin geen immuniteit biedt tegen corona, maar het lichaam in een zwakke soort van staat-van-paraatheid brengt. Hierdoor kan het afweersysteem sneller anticiperen op een besmetting van covid-19. En net als bij de griepprik (tegen het influenzavirus) toont het aan dat deze methode niet de garantie geeft dat men niet ziek kan worden. Hoe boos en teleurgesteld zullen mensen zijn wanneer dit het geval is. De ontwikkeling van een adequaat geneesmiddel is zeer gewenst, maar staat nog volledig op een onzekere basis en kan nog heel lang op zich doen laten wachten.

En wat betekenen de dagelijkse coronacijfers? We worden immers dagelijks geconfronteerd met oplopende cijfers. Wat er echter niet bij wordt gezegd is op hoeveel testen dit aantal is gebaseerd. Het maakt een groot verschil of 10.000 nieuwe besmettingen zijn vastgesteld op 60.000 testen of op 20.000 uitgevoerde testen; ook al willen het RIVM en het OMT ons anders doen geloven.

Tot slot, en daarbij wil ik elke suggestie van complotdenken uitsluiten, nog dit. De dodencijfers zijn enigszins vertekend. De suggestie wordt gewekt dat de coronadoden het aantal doden sterk doet toenemen. Maar de werkelijkheid is dat de oversterfte (het aantal doden dat er meer is dan normaal) slechts om enkele honderden per maand gaat. Natuurlijk is het vreselijk dat een geliefde komt te overlijden door corona, maar een groot deel van de slachtoffers zou sowieso al snel komen te overlijden. En dat is ook gebleken na de eerste coronagolf toen er sprake was van ondersterfte, oftewel minder doden dan normaal. Toen zijn er minder mensen dan normaal komen te overlijden.

Hoe dan ook. We hebben het er maar mee te doen, met de genomen maatregelen. We zullen ons erbij moeten neerleggen. Én bij voorkeur, eigenlijk zelf een stapje verder te gaan (dus niet met de kerst of de jaarwisseling samenkomen, ook niet op de andere dagen). Ook al is de kans van succes klein. Bedenk dat het beleid er niet op is gericht op het terugbrengen van het aantal besmettingen, maar op het leeg houden van ziekenhuisbedden. En laten we eerlijk zijn: jij wilt toch niet verantwoordelijk zijn voor het voortijdig overlijden van een geliefde of naaste, omdat jij het zo nodig vindt om bij iemand op bezoek te gaan of iemand bij jou thuis uit te nodigen en daarmee een besmetting hebben veroorzaakt?

Ik laat mij wekelijks testen. Met name omdat ik dan kan blijven werken. Althans zolang ik negatief test. Ik test op zaterdag en krijg op maandag de uitslag. Is deze negatief, dan kan ik tot de vrijdag werken. Ik blijf in het weekeinde dan in thuisquarantaine.

Ik wens u heel veel sterkte én wijsheid de komende weken.

Lees ook: https://concies.wordpress.com/2020/06/19/het-probleem-van-de-coronacrisis-zit-m-in-het-beleid/

Copyright©oncies 2020

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation & relatietherapie

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Geplaatst in Kees van Lunsen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Mijn wens aan u

Beste mensen,

Ik wens iedereen een liefdevol kerstfeest, ook al wordt het plezier enigszins getemperd door de coronamaatregelen. Maar laat jullie daardoor de pret met elkaar niet afnemen en geniet binnen de gegeven mogelijkheden.

Daarnaast wens ik iedereen een fantastisch 2021. Of dat nu met of zonder elkaar is. Geluk maak je zelf en deel je met anderen. Bedenk hoeveel anderen daar met jou van kunnen genieten.

Tot volgend jaar,

Kees van Lunsen

Copyright©oncies 2020

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation & relatietherapie

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Geplaatst in Kees van Lunsen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen