Het kinderbrein moet rijpen om abstractie te begrijpen

De eindexamens zijn voorbij.
De Europees Parlementsverkiezingen zitten er op, terwijl de winnaar van het Eurovisie Songfestival al in de vergetelheid is geraakt.
De ChampionsLeague-finale is gespeeld.
Pauw heeft afscheid genomen van Witteman.
En De Wereld Draait Door is met vakantie.
Het is vandaag 26 mei en het duurt nog zes weken voordat de eerste scholieren beginnen aan hun zomervakantie.
En voor sommige echtparen komt er een einde aan hun huwelijkse periode.

Nederland raakt gewend aan het einde van allerlei al dan niet belangrijke gebeurtenissen. Het wordt er niet meer koud of warm van. Het gaat gewoon verder met alle dagelijkse activiteiten alsof er niets anders gebeurt. De 24/7-economie is de harde werkelijkheid geworden en mannen en vrouw participeren daar volop in, als ze niet ontslagen zijn en werkeloos thuis zitten.
Maar er is een andere, grote groep die dat niet kan. Omdat zijn daar nog niet toe zijn gerijpt: de kinderen.
Kinderen kunnen nog niet over de hobbels stappen die grote of belangrijke gebeurtenissen veroorzaken. U kent dat vast wel, een kind dat soms weken of maanden later een vraag stelt over een gebeurtenis die u allang was vergeten. Een vraag die nu gesteld zou kunnen worden is: “Mama, als Sinterklaas nu in Spanje is, gaat hij dan ook naar het strand?” U bent er niet eens altijd over verrast. U kent uw kind en weet dat er zulke vragen kunnen komen.

Gebeurtenissen hebben op kinderen impact. Ouders en opvoeders staan daar zelden bij stil. Zij draaien mee in de malle molen van het leven en pakken daar hun graantje mee.
Kinderen staan aan de kant en zien dat wel gebeuren, maar kennen er de diepere betekenis nog niet van. School en thuis beheersen hun leven en daar hebben zij hun handen vol aan. Vriendjes en vriendinnetjes maken daar integraal deel van uit. Vriendjes en vriendinnetjes krijgen van hen dezelfde rechten als die zij zelf hebben. Hoe verbaasd klinkt een kind dat wordt berispt vanwege het gedrag dat daarbij hoort. Het heeft een vriendje gewoon iets laten pakken wat zijzelf ook gewoon mogen, maar krijgt dan te horen dat dit eerst had moeten worden gevraagd. “Waarom mag ik wel een koek pakken als ik uit school kom en maag Bregje dit niet? Zij komt toch ook uit school?”
In die zin zijn kinderen ongecompliceerd. Heerlijk nuchter en nog niet bedorven door de malle molen…..

Het wordt een stuk gecompliceerder voor de ouders wanneer hun kind vragen begint te stellen naar aanleiding van de gebeurtenissen die impact hebben op hun kinderen. Sinterklaas is er een voorbeeld van, maar ook het overlijden van een oma of opa (of andere dierbare in de familie- of vriendenkring). Het verlies van een dierbare geeft een kind stof tot nadenken. Het probeert te bevatten wat er met iemand gebeurt die uit het leven is verdwenen. “Waar is oma nu?”, is, na het overlijden van oma, een vraag die ouders kunnen verwachten. In veel gevallen wordt er dan een uitleg gegeven, en in even veel gevallen snapt het kind er nog steeds niets van. Het vermogen om abstract te kunnen denken is nog in ontwikkeling en heeft nog een tijdje nodig om te rijpen. De echte ontwikkeling van het vermogen tot abstract denken ontstaat pas als een kind op school zit en, bijvoorbeeld, leert rekenen. “Wat is drie?” Tja, heeft u daar wel eens over nagedacht? We hebben niet voor drie poppen nodig om dit uit te leggen. “En wat is dan drie keer drie?” Wat mogen ouders zich gelukkig prijzen dat hun kinderen niet meer met zulke vragen komen als zij eenmaal wiskunde, natuurkunde of scheikunde krijgen. De formules, de elementen, de begrippen zijn zo abstract, daar heb je een knobbel voor nodig…..

Kinderen zullen een gebeurtenis aangrijpen om vragen te stellen, ook wanneer zij het antwoord weten. Kinderen zullen trachten het antwoord te begrijpen en daar hebben zij u voor nodig.
Als hun papa en mama uit elkaar gaan, hebben zij u nodig voor het leren begrijpen. Weten doen zij het wel, maar snappen…..
Uw kind heeft u en uw partner daarvoor nodig. U en uw ex-partner om precies te zijn. En daar heeft het niet alleen recht op, u bent het kind verschuldigd. U hebt dit kind op de wereld gezet en het de verwachting meegegeven dat u en uw partner er altijd en overal voor het kind zult zijn. En wat doet u dan, in het beleven van uw kind? U voldoet niet aan de verwachting. U verlaat uw kind en zadelt het op met een gebeurtenis dat het niet begrijpt.
Sommige ouders gaan zelfs een stapje, nou stapje, verder. Die gaan rollebollende over straat uit elkaar en laat de wereld van hun kind in een harde knal ontploffen. Het kind ziet en hoort de ouders met elkaar omgaan wat het nooit eerder heeft meegemaakt en beleefd.
Als het kind ruzie maakte, kreeg het te horen dat het daar direct mee diende op te houden. Als het kind boos was, werd het naar zijn kamer gestuurd. Als het kind andere ouders wilde, dan kreeg het te horen dat hij het met hen diende te doen. En wat doen de ouders? Alles wat zij het kind hebben verboden en dat zij anders hadden moeten oplossen.

Heeft een kind dan geen oprecht recht op antwoorden en uitleg? Heeft een kind dan geen recht op ouders die zich voor hem inspannen om het zo goed als het maar kan, vanuit zijn perspectief gezien, te doen voor hem?
Stelt u zich eens de vraag: “Waarom zijn die kinderen op deze aarde?”, en bedenk dan dat zij daar uit liefde zijn neergezet. En kijk vervolgens naar u en uw partner en vraag u af wat uw gedrag in deze vechtscheiding hieraan bijdraagt. U bent in staat om de abstractie van uw situatie te begrijpen, uw kind vaak nog lang niet. En dat ouders niet meer van elkaar houden, betekent dan voor hen dat u ook niet meer van uw kind houdt.
Stelt u zich dit verdriet eens voor.
Het is uw verantwoording dat u, gezamenlijk, voor een goed ouderschapsplan zorgt, zodat uw kind tenminste een deel van zijn wereld kan behouden. Laat niet alles uiteen spatten.

Voor meer informatie, bel of mail (0621203655 of info@concies.nl)

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Alledaags, Belangen, Bindingsangst, Co-ouderschap, conflict, echtscheiding, Eindexamens, Europees Parlement, Familieconflict, Familiezaken, Gedragsproblemen, Huiselijk geweld, Informatief, Jeugdbescherming, Jeugdzorg, Juridisch, kinderbelangen, Mediation, Ouders, ouderschapsplan, privacy, publicaties, Rechtsstaat, Relatiebemiddeling, scheiding, Spraakmakend, Standpunten, Uncategorized, vechtscheiding, vreemdgaan, zorg en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s