Opvoeden, een helse job of the time of our lives?

Het valt niet altijd mee om vader of moeder te zijn.
Het ouderschap begint voor de meeste ouders op het moment dat zij te weten komen dat zij een kind kunnen verwachting. “We worden papa en mama”, hoor je dan.
De zwangerschap, het in verwachting zijn, is het startsein voor een rollercoaster die een track volgt waar de rest van het leven geen einde aan zal komen.

De eerste jaren worden verschillend beleefd. Zo vertelde een jonge vader mij vorige week nog dat hij “…het de eerste anderhalf jaar maar niets vond. Hij poepte, sliep en dronk alleen maar.” Zijn vriendin vond het allemaal maar geweldig: “Ze speelde elke dag ‘vadertje en moedertje’. Ik werd er niet goed van. Het was ook niet gepland. Maar ja, ik had ‘m er ingehangen, dus moest ik ook de consequenties dragen.”
Andere vaders spreken weer anders: “Ik heb een zoontje van bijna 3 jaar oud, maar die zie ik bijna nooit. Mijn ex wil dat niet. (…) Ik heb het kind erkend, ja. Hij draagt zelfs mijn achternaam. Maar ze weigert alles.”
“Ik vind het fantastisch. Wat een wonder, en dat uit slechts één zaadje van mij”, vertelt een andere vader. Hij vergeet en passent dat zijn zaadje wel een eiceltje nodig had om tot dat wonder te kunnen komen.

Elke leeftijd heeft zijn prachtige kenmerken en elke leeftijd brengt zijn eigen zorgen voor de ouders met zich mee. Deze zorgen worden vaak gedeeld, maar kunnen erg uiteenlopen wanneer de ouders zijn gescheiden.
Zo is er het verhaal van de dochter. Vader en moeder zijn gescheiden. Zij heeft een jonger zusje en die komt al jaren niet meer bij haar vader. Zelf gaat zij nog om de week het lange weekend, van woensdagavond tot maandagochtend, naar hem toe.

Haar vader is, ruim tien jaar geleden, een nieuwe relatie gestart. Hij is sinds drie jaar getrouwd. Zijn vrouw heeft een zoon en een dochter, beiden iets ouder dan deze dochter.
Acht jaar geleden vond de eerste confrontatie tussen haar en haar vader plaats. Zij had hem verschillende dingen voorgelogen en daar was hij behoorlijk door over de rooie gegaan.
Haar vader is behoorlijk emotioneel in zijn reacties en het oude zeer, hoewel ‘oude’, van de jarenlange vechtscheiding komt dan naar boven.
Helaas voor de dochter, werd zij daar dan mee geconfronteerd.

Nu zou je mogen verwachten dat het kind er belang bij heeft dat deze reacties zo min mogelijk voorkomen, en dat zij haar gedrag zou veranderen, maar niets is minder waar.
Door de jaren heen herhaalde zich dit gebeuren een aantal keer. Elke keer eindigde de situatie in twee gekwetste persoonlijkheden. En elke keer toonden beiden berouw.

Doorgaans puberen meisje eerder dan jongen, maar deze dochter is daarin een uitzondering en puberde rijkelijk laat. Pas toen zij een jaar of negentien was, begon bij haar de puberteit.
In de jaren daarvoor hadden verschillende ‘belevingen van het zelfbeeld’ elkaar rap opgevolgd. Van een super-ego tot de suïcidale dochter, die bang was over te blijven, maar het echte puberen begon later.

Dit weekend heeft er weer een confrontatie plaatsgevonden, en vreemd genoeg, deze keer was het de stiefmoeder die razend was geworden, maar zich nog wist te beheersen, en bleef de vader opmerkelijk kalm.
Een lang gesprek volgde en tijdens dit gesprek bleven de leugens zich voordoen.
De stiefmoeder voelde zich persoonlijk ‘beduveld’, de vader wilde de achterliggende redenen voor deze reeks onwaarheden achterhalen.

Hoewel de dochter stil werd en geen woorden kon vinden om zich te uiten, bleef een oplossing voor de toekomst ‘een brug te ver’. De dochter hield eerst voet bij stuk en verdedigde haar leugens met verve. Toen dat geen stand meer kon houden, werd zij stil en kroop in de slachtofferrol. Haar vader behandelde haar minderwaardig. Zij verweet hem haar onheus te hebben behandeld toen zij haar keuze voor de middelbare school moest maken. Hij vond haar muziekkeuze maar niets en hij had haar erop gewezen dat dagelijks aan de fruitautomaat hangen in de lokale gokhal, haar wel eens heel duur zou kunnen komen te staan.
“Je bent altijd vol kritiek. En je bent altijd negatief over mij.”

Beide ouders hadden zich ingespannen om uitleg te geven. In de kern was het verhaal niet anders dan bij andere ouders: “Dat hoort bij opvoeden en verantwoordelijkheid dragen. Als ouders heb je het beste met je kind voor. Bovendien voelen wij ons heel betrokken tot jou.”
Maar ja, dat was tegen dovevrouwsoren gezegd. De dochter voelde zich nog meer gesterkt in haar stellige overtuigingen. Haar vader en stiefmoeder waren de oorzaken van haar gedrag. Zij loog en bedroog, omdat haar vader te hoge eisen aan haar stelde en niet achter haar stond wanneer zij weer een zaterdagavond had doorgebracht in de gokhal.

Uiteindelijk belde de vader mij. Hij vertelde een uitgebreider verhaal, maar dat is in deze niet zo belangrijk.
Het gaat hier om het niet accepteren door de dochter van de vaderrol van haar vader. Hij vroeg mij of ik een oplossing wist. Als vriend, en praatpaal, van de vader heb ik volstaan met twee korte adviezen:
1) Bespreek met je dochter hoe zij zich denkt te gaan handhaven in de toekomst, wanneer zij het huidige gedrag voortzet.
2) Bespreek met haar welke rol zij voor jou ziet, in een toekomst zonder leugens en bedrog.
Het eerste advies heeft vooral als doel om naar en positieve toekomst te kijken: de focus op betere tijden. Bovendien wordt de verantwoordelijkheid van haar toekomst bij haar gelegd. Zij bepaalt hoe haar toekomst er uitziet.
Het tweede advies heeft betrekking op de rolverdeling tussen dochter en vader. In hoeverre is zij überhaupt bereid haar vader nog te accepteren in zijn rol als vader voor haar.

Tja, kleine kinderen zijn afhankelijk van hun ouders en de ouders dragen de volledige verantwoording voor het doen en laten van hun kind.
Kinderen van een jaar of twintig hebben die verantwoording allang naar zich toegetrokken. Maar in een enkel geval is dat nog wat hoog gegrepen. Kinderen van gescheiden ouders hebben het daar moeilijker mee. Hun ouders zitten niet dagelijks samen met hen aan tafel. Zij kunnen, zeker in geval van vechtscheidingen, niet meer gezamenlijk met hun kinderen, tijdens het eten, de dag met hen doorspreken, laat staan alle opvoedkundige taken naar behoren vervullen. De continuïteit is verdwenen en het kind kan zich gemakkelijk aan de ouders onttrekken. Het gaat “gewoon even” naar de andere ouder, wanneer de grond onder hun voeten te heet wordt.

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Alledaags, Belangen, Bemiddeling, Bindingsangst, Co-ouderschap, conflict, echtscheiding, Eenoudergezin, Familieconflict, Familiezaken, Gedragsproblemen, Geweld, gezondheidszorg, Huiselijk geweld, Informatief, Intimidatie, Intimiteit, Jeugdbescherming, Jeugdzorg, Juridisch, kinderbelangen, Machtsmisbruik, Mantelzorg, Mediation, Ouders, ouderschapsplan, privacy, Puberteit, publicaties, Relatiebemiddeling, Rugzakje, scheiding, Sociaal Juridische Dienstverlening, Spraakmakend, Standpunten, Thuis, vechtscheiding, vreemdgaan, zorg en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s