De dag van de reünie

Na bijna 3 uur reed ik gisteren het donkere straatje in. De weg was nog nat van de hoosbui die mij enkele minuten daarvoor trof en ook daar leek te hebben huisgehouden. Het gebladerte van de oude bomen druppelde nog flink na. Ik moest moeite doen om het huisnummer te onderscheiden en reed aanvankelijk hun huis voorbij. Het was de start van de dag van reünies.

Ik was rond half acht vertrokken en naar het hoge noorden gereden. Enkele weken geleden had ik op LinkedIn gelezen dat een oude studiemaat vandaag zou worden geïnaugureerd als Lector Verpleegkundige Diagnoses aan de Hanzehogeschool in Groningen. En aangezien hij en ik elkaar al zeker 10 jaar niet meer hadden gezien, wel via de sociale media ‘gesproken’, vond ik dat een mooie gelegenheid om onze vriendschap nieuw leven in te blazen.

Via diezelfde sociale media heb ik al jaren contact met “het zusje” van dé jeugdvriend uit mijn leven. Het bizarre is dat ik met die jeugdvriend, die nota bene op een kwartiertje rijden van mij woont, een jaar of vijf geleden contact heb gehad. Mijn bezoek aan hem heeft mij toen duidelijk gemaakt dat die vriendschap de jaren niet heeft overleefd. Maar met zijn zus is het contact gebleven en met haar heb ik geregeld dat ik hun ouders gisteren weer heb opgezocht.

Ik keerde dus om en reed terug naar het juiste huisnummer. Bij het oprijden van de oprit stond Bert al te zwaaien in de opening van de garagedeur. Vol enthousiasme wenkte hij dat ik verder kon komen. Ik stapte uit en hij hete mij van harte welkom. Ik volgde hem de woning in en daar stond Jans.

Verwachtingsvol en met stralende ogen taxeerde zij mijn voorkomen en concludeerde: “Ik had je nooit herkend.” Een statement die volkomen overbodig en zeker ook wederzijds was. De laatste keer dat ik Jans en Bert had gezien zal zo rond 1974 zijn geweest, dus dat is ten minste 41 jaar geleden.

Jans en Bert zijn inmiddels tachtigers. Nog monter en genietend van het leven. Twee senioren die hun mogelijkheden en beperkingen kennen. Honderduit pratend over hun leven, hun kinderen, hun kleinkinderen en achterkleinkinderen. En ondertussen maar blijven stralen.

In de tijd die volgde overbrugden we de tijd en hebben we reuze gezellig zitten bijpraten. De eerste reünie was zeer geslaagd en ik weet zeker dat ik hen nog eens zal opzoeken. Zeverhuizen binnenkort en gaan in een zorgwoning, die bijna klaar is, bij hun zoon, mijn jeugdvriend, wonen. Een stuk dichterbij dus.

Vanuit Uitwierden reed ik daarna naar de stad, Groningen. Daar beleefde ik het weerzien met Wolter. De Hanzehogeschool kent lectoraten toe aan medewerkers die wetenschappelijk onderzoek doen en daarin excelleren. Ook hier was het een hartelijk weerzien. Ook met zijn vrouw en zijn, ondertussen flink gegroeide, kinderen. 

Het was zijn feestje, dus van echt bijpraten kwam het niet. Maar de komende zomer gaat deze reünie een vervolg krijgen. Hier heeft het weerzien 10 jaar geduurd. En het volgende laat echt niet nog eens zo lang op zich wachten.

Een tevreden mens reed daarna weer naar huis. Vreselijk om Groningen aan het eind van de dag te moeten uitrijden. Een verkeerschaos van de buitencategorie. Hoewel ik 40 kilometers minder had af te leggen dan in de ochtend deed ik er ruim een kwartier langer over. Maar ach, wat was het een fantastische dag geweest. Moe, maar voldaan, vertelde ik thuis over het weerzien.

Misschien hebt u dat ook. Oude bekenden waarvan u niet eens weet of ze nog in leven zijn. Een aanrader om dat eens uit te zoeken en dan het initiatief nemen om hen nog eens te zien. Het is echt meer dan de moeite waard.


Copyright©oncies 2015

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Alledaags, Belangen, Facebook, Familiezaken, Gezin, Informatief, Intimiteit, Jeugdvrienden, Mantelzorg, Ontspanning, Oudedagvoorziening, Ouderen, Ouders, Participatiesamenleving, Puberteit, Respect, Sociale media, Spraakmakend, Studievrienden, Thuis, Uncategorized, Waarden en normen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s