Verwachtingen, verbinden of verdelen

Communicatie, althans het met elkaar praten over wat er werkelijk toe doet in de relatie, blijkt nog niet zo eenvoudig als dat men vaak van zichzelf verwacht. Het hebben van onuitgesproken verwachtingen daarentegen blijkt daarvoor vaak in de plaats te zijn gekomen.
Zo sprak een man onlangs de gedenkwaardige woorden: “Ik mag toch zo langzamerhand toch op zijn minst van mijn vrouw verwachten dat zij weet hoe ik over dingen denk. Daarover hoeven we, na een huwelijk van meer dan 40 jaar, toch niet meer met elkaar te discussiëren?” Zijn vrouw reageerde daar als volgt op: “Als jij daadwerkelijk denkt dat er over niets meer met elkaar hoeft te worden gepraat, omdat jij dat dan meteen discussiëren noemt, dan zijn we toch gewoonweg uitgepraat. Vraag mij dan voortaan ook niet meer wát-we-vanavond-eten!”, waarna zij opstond en de woonkamer verliet. Een verbauwereerde man achterlatend.

“Snap jij het nou?, vroeg de man mij. Hij haalde zijn schouders op en liep zijn vrouw achterna. Ik hoorde hoe hij zijn vrouw aansprak op haar uitspraak en haar een uitbrander gaf voor het weglopen. “Dat doe je niet!” De vrouw bleef opmerkelijk stil en keerde terug in de kamer. Even later volgde haar man. “Zo gaat het hier dus altijd”, hoorde ik tegelijkertijd uit twee monden klinken. En dit werd het onderwerp van de lopende sessie. “Wat gebeurt er met jullie wanneer er over relationele zaken wordt gepraat en waarin de een blijkbaar iets verwacht van de ander, zonder dat dit concreet wordt benoemd?” Het echtpaar was meteen van slag, vroeg wat ik bedoelde en luisterde intensief naar mijn toelichting.

“Het is hier inderdaad de gewoonte geworden om verwachtingen naar elkaar te hebben. Verwachtingen waarvan de ander het bestaan niet weet en die een ieder van ons voor zichzelf heeft ingevuld. Zoals je al eerder eens hebt uitgelegd, we vullen voor elkaar in. En dat terwijl we niet eens weten of dat wel klopt. Maar ja, blijkbaar wil hij dat ik dat bij hem blijf doen en dat terwijl we daardoor juist steeds ruzies krijgen die dan weer escaleren in ordinaire schreeuwpartijen waarvan de hele buurt kan meegenieten.” Ondertussen sprak haar non-verbale houding boekdelen. Met gefronste wenkbrauwen, een felle toon en een intimiderende houding sprak zij haar man aan. Ze sprak tegen mij, maar de boodschap was voor hem. En hij, hij keek haar niet aan. Ze was hem geen blik waardig. Hij wachtte zijn kans af en die greep hij meteen nadat zij haar laatste woorden had uitgesproken. Althans, zo meende hij.

“Ik zal je zeggen, het mens meent dat…”. Zijn vrouw onderbrak hem met sissende stem: “Wie heeft er gezegd dat ik al uitgesproken was? Nou, mooi niet jongetje, ik begin pas!” Tijd voor mij om in te breken in deze conversatie en hen een spiegel voor te houden. Beide partners kregen een kleur van mijn weergave van hun gesprek. Daarbij ook de lichaamstaal gebruikend welke zij hadden getoond. Zo waren ze nog nooit eerder met zichzelf geconfronteerd. Ik was blij dat ik, bij aanvang van de relatietherapie, hiertoe mandaat had gevraagd én gekregen. De confrontatie werd compleet toen ik hen vroeg of het altijd zo ging en wat zij meenden te bereiken met deze manier van communiceren. “Nou, eigenlijk niets. Maar ik verwacht van haar dat ze weet hoe ik over dingen denk en wat ik van bepaalde zaken vind.” De verwachting was duidelijk. Nu was het haar beurt: “Ach, ik verwacht eigenlijk helemaal niets van hem. Er valt ook niets te verwachten, want daar houdt hij toch al geen rekening mee. Ook nooit gedaan.” Alsof het hebben van geen verwachtingen niet een verwachting op zich zou kunnen vormen….

De sessies die daarop volgden gingen over onuitgesproken verwachtingen, vanzelfsprekendheden en over wat gewoon was geworden. De combinatie had niet alleen zijn effecten op de communicatie, maar ook op de beleving van de relatie. Verschillend van de broer-zusrelatie tot de relatie zonder enige spanning, verbondenheid of nog iets met elkaar kunnen delen. Communicatiemodellen werden geïntroduceerd en conflictmodellen hielpen bij het krijgen van inzichten.


Na 3 maanden werd de relatietherapie afgerond. Ik was overbodig geworden en daar doe ik uiteindelijk voor. Het echtpaar zat nu tenminste twee keer in de week samen op de bank. Steeds vaker in elkaars armen en pratend over wat er zo bijzonder is in hun relatie, waardoor zij het al zolang met elkaar volhouden, wat hen met elkaar verbindt, maar ook over wat hen soms zo verrekte heftig verdeelt.


Copyright©oncies 2016

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s