E-bikes

Ze zijn niet meer uit het straatbeeld weg te denken en het zullen er alleen maar meer worden nu de aanschafprijs steeds lager en aantrekkelijker wordt, de e-bikes, oftewel de elektrische fietsen. Een fiets met een stukje techniek die het trappen ondersteunt en lichter maakt, en daardoor de snelheid aanmerkelijk verhoogt.

Misschien kent u het wel. U rijdt nog op een traditionele fiets, al dan niet voorzien van een versnellingsysteem, en u ploetert op een lange rechte ruilverkavelingsweg tegen de wind in om vooruit te komen. Het is nog net niet links én rechts, maar u wordt constant ingehaald door, nog net niet vrolijk fluitende, andere fietsers op zo’n stil snorrende e-bike. Alsof de straffe tegenwind niet bestaat, scheren zij rakelings langs u heen op weg naar het einde van dit kwellend lange rechte stuk weg in het Nederlandse landschap. U kunt nog net denken: “Waar is de tijd gebleven waarin fietsers het fietsen nog gebruikten om meer van het landschap te kunnen genieten dan de automobilisten”, of ze zijn alweer uit het zicht verdwenen.

Met de opkomst van de e-bike is het ook voor ouderen mogelijk geworden om intensiever van een fiets gebruik te maken. En dat is niet altijd een verstandig besluit. De e-bike zorgt er onder meer voor dat de gemiddelde snelheid fors toeneemt. Het vermogen van de oudere (bejaarde) fietser om snel en adequaat te reageren en te anticiperen op -veranderende- verkeerssituaties is echter omgekeerd evenredig, dus behoorlijk verlaagd. Hierdoor ontstaan er bij tijd en wijlen levensgevaarlijke (verkeers-)situaties.

Een goede bekende van mij, inmiddels ruim boven de 80 jaar oud, is afgelopen zomer meerdere keren gevallen met haar e-bike. Natuurlijk verwijt zij haar man dat hij haar onvoldoende ruimte zou hebben gegeven om op tijd tot stilstand te kunnen komen, maar in feite is haar reactievermogen behoorlijk laag en haar handelingsvaardigheden om de fiets goed en veilig te kunnen gebruiken zijn ver onder het noodzakelijk veronderstelde niveau. De gevolgen voor haar liegen er niet om. Naast de vele blauwe plekken, de kneuzingen en verstuikingen, heeft zij haar arm en haar been een keer gebroken gehad. Nu, aan het einde van de zomer, stapt zij weer op haar fiets, haar e-bike. Nog steeds zonder beschermende kledingstukken en accessoires. Ze neemt nu meer afstand van haar man en hoopt bij elke fietstochtje dat zij heelhuids terugkeert.

Maar ook onder jongere e-bike-gebruikers komen bizarre omstandigheden voor. Zo reed ik onlangs een straat uit, waaraan aan het einde van de weg zo’n dode-hoekspiegel staat. U kent ze vast wel. Van die spiegels die bij uitritten en slecht overzichtelijke bochten staan om u te helpen om de hoek te kijken. In deze spiegels zie je eigenlijk niet zo heel veel of althans maar bar weinig goed. Het kon dus gebeuren dat er een vrouw, op volle snelheid, met haar e-bike de hoek om kwam scheuren. Deze bocht zodanig afsneed, dat zij ruim over mijn weghelft reed en rakelijks voor mij langs sjeeste. Ik moet zeggen dat de schrik mij flink in de benen zat en dat ik blij was dat ik iets eerder was gestopt dan noodzakelijk is voor het linksafslaan bij deze splitsing. Had ik dit niet gedaan, dan had ik haar volop geschept en waren de gevolgen flink geweest.

Wat zouden de gevolgen voor deze vrouw kunnen zijn geweest. Naast de schade aan haar fiets, had de vrouw een flinke klap met haar hoofd tegen mijn voorruit kunnen maken. In het ergste geval had zij daar flink hersenletsel door kunnen oplopen. Maar ook haar ledematen hadden letsel kunnen oplopen. Misschien minder ernstig dan het hersenletsel, maar toch. De vrouw zou voor langere tijd uit de roulatie kunnen zijn geweest. Ook wanneer zij over mijn auto was gevlogen en letsel had opgelopen met de smak tegen het asfalt van de straat. Forse schaafwonden zouden zeker zijn opgelopen, naast de eerder geschetste traumata.

De door mij gegeven voorbeelden zijn er maar een paar uit een grotere reeks. Maar ze zijn wel representatief voor wat de gevolgen kunnen zijn van het toenemende gebruik van de snelle e-bikes en het gebrek aan competent gebruikmaken van deze fietsen.

Bij mij komt dan ook steeds vaker de vraag naar boven: “Wat moet er éérst gebeuren voordat er maatregelen worden getroffen om het gebruik van e-bikes veiliger te maken voor de gebruikers zelf én voor hen die met deze ‘bikers’ aan het verkeer deelnemen?”


Heeft u suggesties of vergelijkbare ervaringen? Reageer gerust. Misschien wordt het dan concreter wat de effecten en gevolgen -bij wie- zijn van het e-bike-gebruik in Nederland en wat eraan gedaan kan worden om de veiligheid hier omheen te vergroten.


Copyright©oncies 2016

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s