Hoezo “We kunnen wel stellen dat de integratie is mislukt”?

Volgens veel politici zou de integratie in Nederland dood zijn. Het integratiebeleid zou hebben gefaald. De houding van Turkse Nederlanders, of zijn het nu Nederlandse Turken, en de keuzes die allochtonen zouden hebben gemaakt tijdens de verkiezingen, zouden deze conclusie ondersteunen. De vraag is, wat mij betreft, of er ooit sprake is geweest van enige integratie? Zijn er in het verleden tijden geweest waarin er nauwelijks of geen onderscheid is gemaakt tussen allochtone en autochtone Nederlanders? En dan kom ik al snel tot de conclusie dat er nog geen moment, geen nano-seconde sprake is geweest van falende integratie. Dus kan je ook niet spreken van enig falen in het beleid hiertoe. Is er überhaupt beleid nodig om tot integratie te komen?


  • Integratie is een farce?

Dat het integratiebeleid nooit een kans van slagen heeft gehad, heeft natuurlijk te maken met het feit dat integratie altijd plaatsvindt. Dat de overheid hiermee worstelt, blijkt weer uit het feit dat de overheid vorig jaar plotseling heeft bepaald de termen allochtoon en autochtoon in de ban te doen. Een mislukte poging, maar dat doet er verder niet toe. De termen allochtoon en autochton hebben niets met integratie te maken. Wat er wel toe doet is dat beide termen de discriminatie in stand houden tussen beide groepen inwoners van Nederland. En daarbij is de definitie van wie tot de allochtone en wie tot de autochtone bevolkingsgroepen behoort nog het minst discriminerend, in de betekenis van onderscheidend. Het in Nederland geboren nageslacht van allochtonen wordt immers ook gerekend tot de allochtone bevolkingsgroep, terwijl ze toch echt tot de autochtone zou moeten worden gerekend. Alleen al deze insteek toont aan dat er geen enkele sociale basis bestaat voor het integreren van autochtone Nederladers met allochtone Nederlanders.


  • Complicerende factoren:

Naast deze constatering zijn er nog een aantal andere beïnvloedende factoren die het onmogelijk maken om te integreren zoals de overheid dit voor ogen heeft. Althans als het gaat om de integratie van Marokkanen, Turken en eigenlijk ook Surinamers.

  1. Het gegeven dat, volgens de Marokkaanse wet, elk nageslacht dat wordt geboren uit iemand van Marokkaanse afkomst automatisch ook staatsburger is van Marokko. Waar die ook ter wereld is verwekt of geboren.
  2. Het feit dat de Turkse overheid elke Turk, ook al is die niet in Turkije geboren, tot het Turkse volk rekent. Veel Turken, ook die zijn geboren in Nederland, ervaren dit aan den lijve.
  3. Allochtonen ervaren de band met het oorspronkelijk vader- of moederland doorgaans als hechter dan met Nederland.

Deze laatste beïnvloedende factor komt bijvoorbeeld naar voren onder de aanhang van sporters en de sporters zelf. In Nederland genaturaliseerde of geboren ‘Turken’ zitten met Turkse vlaggen op de tribune bij een voetbalwedstrijd. Nog schrijnender is het voorbeeld van de oorspronkelijk uit Suriname afkomstige voetballers in het Nederlands elftal. Zij lopen en zwaaien met de Surinaamse vlag na afloop van een gewonnen wedstrijd van het Nederlands Elftal.

Blijkbaar voelen de mensen uit de voorbeelden zich niet of niet voldoende verbonden met de Nederlandse samenleving, laat staan de Nederlandse staat, waardoor zij zich bij voorkeur verpersoonlijken met de sociale omgeving van hun tweede vader- of moederland. Dat wordt ook in de hand gewerkt door de dubbele paspoorten-cultuur. Onder de drie bevolkingsgroepen in dit voorbeeld komt dat bijvoorbeeld ook tot uitdrukking wanneer sporters een keuze moeten gaan maken voor welke nationaliteit zij wensen uit te komen in internationale (landen-) toernooien. Of wanneer zij een keuze moeten maken betreffende hun mening over politieke aangelegenheden.


  • Maar kloppen de bovenstaande beweringen wel in het licht van integratie?

Nee, integratie is niet een kwestie van afstand doen van je roots. Het is niet een kwestie van afstand nemen van je geboorteland of het geboorteland van je ouders of voorouders. Het is ook niet een kwestie van het aanvaarden van de sociale- en culturele waarden en normen van Nederland en het daarbij bewust afstand doen van de waarden en normen van je roots. Intergratie is een kwestie van blenden. Het mengen van sociale- en culturele waarden en normen, waarbij er respect is voor die van Nederland. Er hoeft niets te worden opgegeven, er dient iets te worden toegevoegd. Aanvaarding van het feit dat de waarden en normen van Nederland kunnen afwijken van die van het land of de overtuigingen waarin jouw roots liggen. En met het respecteren en aanvaarden van deze afwijkende normen en waarden is integratie een feit.


  • Waar gaat het dan fout?

De fout wordt gemaakt in het denkpatroon met betrekking tot met name de religieuze overtuigingen. De fout wordt gemaakt in de veronderstelling dat religie kan integreren. Religie laat zich niet integreren. Dat heeft geen enkele religie ooit gedaan. Religie is voor hen die deze aanhangen levensbepalend. En het maakt niet uit of deze religie nu de islam, het christendom, het jodendom of dat van welke aard dan ook is. Zo is dat al het geval geweest tijdens de kruistochten in de Middeleeuwen en zo is het nog steeds in 2017 als het gaat om de fundamentalistische moslims en de conservatieve opvattingen binnen het christendom. Religie heeft zijn eigen waarden en normen. En het bizarre is dat deze in Nederland worden geaccepteerd en getolereerd als het gaat om de bewoners van de bible-belt, maar dat zij worden afgewezen en veroordeeld als het gaat om moslims en andere religies. Zelfs wanneer deze in hetzelfde gebied als de christenen van de bible-belt wonen.

Religie wordt (bijna) automatisch gekoppeld aan geweld en oorlogsvoering. Van de kruistochten in de Middeleeuwen tot het oorlogsgeweld in Israël en het wereldwijde terrorisme van islamitische extremisten. Natuurlijk valt terrorisme niet goed te praten. Zeker niet doordat het terrorisme in de 21e eeuw rechtstreeks lijkt te zijn gelinkt aan de waarden en normen van de islam. En dan vooral doordat het huidige terrorisme uit die overwegingen, overtuigingen of wat al niet meer wordt gerechtvaardigd. Maar, wat te zeggen van het geweld in Israël? Daar wordt de houding van de onderdrukte Pakestijnen terrorisme genoemd en dat van de Israëli vergeldingsacties. Ach je, het is maar net vanuit welke hoek er naar het geweld wordt gekeken.


  • Integratie in Nederland.

Maar, integratie staat daar los van. Integratie heeft te maken met het mengen van andere culturen en bevolkingsgroepen in de oorspronkelijke. En in dat proces is al eeuwen niets veranderd. Gegevens van het CBS (Centraal Bureau voor de Statistiek) wijzen uit dat Nederland altijd al emigranten, asielzoekers en vluchtelingen heeft opgenomen. Dat is nooit een probleem geweest en dat is het vandaag de dag nog steeds niet. Maar het zijn de polariserende effecten van het extremisme, tot uitdrukking komend in terrorisme, protectionisme, intolerantie, discriminatie, racisme en populisme, die het beeld scheppen én in stand houden dat er geen sprake zou zijn van integratie. Maar, wie kritisch kijkt en vergelijkt, zal zien dat er in de afgelopen halve eeuw heel veel is veranderd. Dat Turken zijn geïntegreerd, dat Marokkanen zijn veranderd en dat Surinamers niet meer kunnen worden omschreven als van de samenleving profiterende luilakken.

En dus keuren ‘wij’ de invloed van religie op ‘onze samenleving’ en ‘onze waarden en normen’ af. ‘Wij’ Nederlanders hebben een uitgesproken mening en oordeel over religie. ‘Wij’ hebben het niet zo op religie. Nederland ontkerkt niet voor niets. En wie nog gelooft is eerder een buitenbeentje dan een volwaardig lid van onze maatschappij. En dan maakt het niet uit van welke religie je bent. En buitenbeentjes zijn mensen die er niet bij MOGEN horen. Niet van henzelf, maar van ‘ons’. Dus mogen ze niet van ‘ons’ integreren.

  • Kortom:

Hoe kunnen ‘wij’ verwachten dat mensen integreren wanneer ‘wij’ hen de mogelijkheden hiertoe ontnemen, omdat ‘wij’ daarin ‘onze’ standaarden van waarden en normen blijven hanteren? 

Integratie is het loslaten van wat je hebt om er vervolgens samen wat nieuws van te maken.

Integratie versterkt de samenleving en draagt bij tot een samenleving waar we met z’n allen voor staan.


Copyright©oncies 2017

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in A-sociaal, Afscheid, Afslachten, Agressie, Alledaags, Angst, Anti-sociaal, Asielzoekers, Balans, Bedreiging, Belangen, Belangenbehartiging, Bemiddeling, Bezorgdheid, Boosheid, Christendom, Compensatie, conflict, Criminaliteit, Discriminatie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s