Zonder haar heb ik geen toekomst, en zonder een toekomst heb ik geen leven

Enige tijd geleden begeleidde ik een jong echtpaar naar hun echtscheiding. De vrouw had besloten om het huwelijk te laten be-eindigen, maar de man was het daar absoluut niet mee eens. Sterker nog, hij deed er alles aan om de echtscheiding te vertragen en het proces te chanteren.

“Ik hou nog wel van ‘m, maar niet meer op de manier die ik nodig heb om bij hem te blijven”, sprak Anouk. Meteen zag ik Harm reageren. Er is nog hoop was er in zijn blik te lezen en ik vroeg hem wat deze opmerking met hem deed. Zijn antwoord was niet anders dan anders. “Het zal wel, maar ik ga niet opgeven wat ik de afgelopen jaren heb opgebouwd.” Met zijn beide armen zwaaide hij door de lucht en wees hij naar de tuin achter het huis. “Zij is de liefde van mijn leven. Zonder haar heb ik niets om voor te leven.” Anouk keek mij vertwijfeld aan. “En dat bedoel ik nou. Dat kan toch niet. Hij moet toch zo langzamerhand verantwoording nemen voor zijn eigen leven?”

Twee weken eerder had ik een vorig gesprek met dit echtpaar. Het doel van de gesprekken is Harm te laten wennen aan het onvermijdelijke: de scheiding van zijn vrouw. In meerdere sessies was dit al aan de orde geweest, de afspraak was om hier vijf gesprekken aan te besteden, in totaal 10 uur. Maar Harm bleef volharden. Hij wilde er niet aan dat zijn vrouw bij hem weg was, ze woonde ondertussen in een andere woonplaats en niet meer in Noord-Holland, wat dichter bij haar werk, en had al vriendschappelijke omgang met Gerard. En toch zou Harm gewoon wachten tot zij weer naar huis zou terugkeren. En dat terwijl zij hem heel duidelijk had verteld dat zij niet meer met hem het leven wilde delen. Maar op geen enkel moment had zij het woord scheiden gebruikt.

En dus benoemde ik de feiten en bevestigde Harm dat Anouk hem dat ondertussen al wel duidelijk had laten merken. Ik besprak zijn verdriet. Ik besprak zijn boosheid. Ik besprak zijn frustraties en zijn angst. Vooral zijn angst kreeg aandacht. Harm liet merken dat hij bang was voor de toekomst. Bang voor de leegte, die hij nu ook al dagelijks voelde en wegdronk met alcohol. Harm was weer gaan roken en sliep nog maar weinig. Zelf gaf hij aan geen oog dicht te doen ’s nachts. En desondanks ging hij gewoon naar zijn werk, ook al lukte het niet elke dag om goed werk af te leveren. Maar Harm kaatste elke bal terug die over de aanstaande echtscheiding ging. Hij negeerde elke opmerking daarover en werd zelfs boos toen het woord scheiding een keer viel. “Het lijkt wel alsof het al zover is en daar wil ik nog niet aan beginnen. Ik wil daar niet over praten, Kees. Ja, ik weet wel dat Anouk niet meer bij mij woont, maar we hebben afgesproken dat ze een tijdje op zichzelf gaat wonen om tijd voor zichzelf te hebben. Om te ontdekken wat zij met haar toekomst wil. En ik geef dit niet zomaar op.” Naarmate het gesprek daarna vorderde werd Harm stiller en trok hij zich meer en meer in zichzelf terug. Hij negeerde de opmerkingen van Anouk over hoe fijn zijnhet had op haar nieuwe stekje en hoe zij genoot van de dagen, vele kilometers bij Harm vandaan. Ze vertelde hoe haar besluit haar had verlost van de last die het bij Harm zijn was geworden.

Ik vroeg Harm wat dit met hem deed en welke invloed deze woorden op hem hadden. Of hij inzag dat Anouk een nieuw leven, zonder hem, aan het opbouwen was. Waarin zelfs een adere man een belangrijke rol was gaan spelen, of hij nu wel of niet haar nieuwe vriendje was. Toen greep Anouk in. Ze vond het te hard en Harm hoefde dit soort dingen nog niet te horen. Anouk nam op dat moment de verantwoording en de zelfbeschikking van Harm over. Een mechanisme dat ze al vaker had getoond. Harm werd door moeder Anouk in bescherming genomen en ze kapte de gespreksronde af. Harm werd beschermend in haar armen genomen en haar blik was alleszeggend: “Kom niet aan mijn Harm.”

Weer terug naar het huidige gesprek. In dit gesprek kwam de dag na dat vorige gesprek vervolgens aan de orde en dat zij met Gerard een weekendje naar Parijs was geweest. Dat zij met hem allerlei leuke dingen had ondernomen en dat zij hem had voorgesteld aan haar vriendinnen. En toen sloeg het gesprek om. Het was de bedoeling dat Harm hier zelf mee zou komen, althans zo leek het toen Anouk het woord nam. “We hebben het er net nog over gehad, Harm. Je zou dat ene ook nog vertellen”, waarna een lange stilte volgde. “Nou, als jij het dan niet doet, dan doe ik het.” En Anouk stak van wal. Ze beschreef wat er de dag na het vorige gesprek was gebeurd, maar ook nu werden de zaken niet bij hun naam genoemd. “Harm heeft mij die bewuste avond een Appje gestuurd. Daarin stond dat hij ermee stopte en hij wenste mij het allerbeste en heel veel geluk met mijn verdere leven. Ik heb toen meteen, want ik zat in mijn huis bij mijn werk, mijn broer naar hem gestuurd. Die trof hem aan, nou je wil het niet weten. Zo erbarmelijk als hij er aan toe was. Dat was gewoon niet meer normaal.” Ze stopte haar verhaal en ik mocht gaan raden wat zich had voorgedaan. Natuurlijk had ik een beeld, maar ik wilde het verhaal verder niet invullen. Dus stelde ik Harm een aantal vragen. Al snel werd duidelijk dat Harm het voornemen had gehad een einde aan zijn leven te maken. Hij had Anouk alleen maar nog even daarover willen informeren. Niet alleen zijn zwager, ook zijn ouders waren die avond door Anouk opgetrommeld en Harm was daar nog steeds zeer verontwaardigd over. Anouk had nu anderen met hem en hun problemen opgezadeld en dat wilde hij niet. “Ik wil niemand meer tot last zijn, Kees. Dat lijkt mij het allerbeste.”

Uit het verdere verloop van het gesprek kwam naar voren dat Harm na dit voorval bij zijn huisarts was geweest en dat hij een gesprek had gehad met iemand van de GGZ. Over enkele dagen zou een vervolggesprek worden gehouden en gekeken worden of een behandeling noodzakelijk was.

Naarmate het gesprek vorderde werd mij steeds meer duidelijk dat Harm in een fikse depressie was geraakt en serieuze overwegingen had gemaakt ten aanzien van zijn toekomst. Het feit dat zijn vrouw hem had verlaten was voor hem de enige reden voor een suïcide. “Zonder haar heb ik geen toekomst, Kees. En zonder een toekomst heb ik geen leven. Anouk is mijn leven….”


In deze casus wordt een voorbeeld gegeven van hoe mensen elkaar kunnen beïnvloeden. Een man, in de kracht van zijn leven, decompenseert en vervalt naar een man die hopeloos, reddeloos en kansloos over zijn toekomst denkt. Een man die meende alles te hebben wat zijn hartje begeert, wordt door zijn vrouw in slaap gesust en ingestopt. Ze wil hem niet kwetsen en heeft een sprookjesachtige verbeelding van de scheiding. Ze beeld zich in dat haar man zich zonder haar prima kan redden, maar ondertussen vertelt zij dat zij bij hem weg wil vanwege zijn enorme afhankelijkheid van haar, zijn totale initiatiefloisheid in hun relatie, zijn passiviteit en het avond-aan-avond-zitten-op-de-bank. Zij wil hhem niet kwetsen en hem zijn pijn ontnemen. In werkelijkheid voelt hij zich aan zijn lot overgelaten en in de steek gelaten door haar. Zijn gevoelsleven ligt volledig overhoop en zijn afhankelijkheid van haar is alleen maar groter geworden. In mijn volgende blog ga ik verder in op de depressie die zich heeft ontwikkeld en de reactie daarop van Anouk.


Copyright©oncies 2017

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Affectieve relatie, Afscheid, Alcoholproblemen, Alledaags, Angst, Arbeidsvoorwaarden, Balans, Bedreiging, Belangen, Bemiddeling, Bezorgdheid, Bindingsangst, Boosheid, Communicatie, Communicatiestoornis, Compensatie, Complexe scheiding, conflict, convenant, Dating, Depressief, Depressiviteit, dood, echtscheiding, Eenzaamheid, Eigen woning, Ergernissen, Familie, Familieleed, Frustraties, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, Geweld, Geweldloos, Huwelijk, Hypotheken, Informatief, Integriteit, Intimiteit, Irritaties, Jeugdvrienden, Juridisch, Kettingroker, Koopwoning, Kwaliteit van leven, Lichamelijk lijden, Liefdesverdriet, Magisch denken, Mediation, Obsessief gedrag, Ontslag, Overlijden, Overtuigingen, Passief geweld, Persoonlijkheidsstoornis, Pijn, Psychologische ontwikkelijk, Psychosociale ontwikkeling, Relatiebemiddeling, Relatieprobleem, Relatietherapie, Repressie, Respect, Rouwen, Rouwproces, Rouwverwerking, Scheiden, scheiding, Seks, Slapen, Sociaal Juridische Dienstverlening, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, Sterven, stress, Therapie, Toekomst, Trouwen, Uncategorized, Verlatingsangst, Volwassenheid, Voortplanting, Waarden en normen, Werkgever, Wraak, Zekerheid, zorg en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s