Een onveilige camping

Met viel bravour stapt het groepje jongeren het veld op. Wat zullen ze in leeftijd zijn? Hooguit tussen de 10 en pak-'m-beet 15 jaar.
Met hun schoenen en wat kledingstukken vormen ze twee doelen en al snelt rolt een bal van de ene voet naar de andere.
Een van de meiden uit het groepje geeft de bal een flinke lel en deze beland op het bord eten van een van de andere campinggasten. Zonder een woord te zeggen haalt een van de andere dames de bal op en trap er tegen als zij nog bij de eettafel van de andere gasten loopt. De bal komt met een klap tegen een staander van een partytent en deze zakt in elkaar.
De jongeren trekken zich van niets en niemand wat aan en het wordt van kwaad tot erger.
Nadat de bal voor de zoveelste keer bij een van de andere gasten tot de nodige ravage heeft gezorgd en de zoveelste gast door de groep is belaagd en voor rotte vis is uitgemaakt, stapt een man op de jongeren af en verzoekt hen te stoppen met het voetballen en het veld te verlaten…

Nog voor hij is uitgesproken, wordt hij door de groep uitgescholden en krijgt hij te horen dat hij hier niet de baas is. De man negeert de opmerkingen aanvankelijk, maar als deze worden herhaald en een van de dames er aan toevoegt dat ze niet van plan zijn weg te gaan, aangevuld met een reeks innovatief gevonden scheldwoorden, is de maat vol voor de man. Hij wijst de om hem heen verzamelde jongeren er op dat zij niet op het betreffende veld staan en dat zij hem en de andere gasten overlast bezorgen en dat zij om die redenen het veld dienen te verlaten, zoals dat in het campingreglement is opgenomen.
Deze opmerking blijkt het startsein te zijn voor een paar van de groep om de man nog respectlozer te behandelen en ze beginnen nu met woorden en opmerkingen te komen waar de honden geen brood van lusten.
De man vindt nu dat de maat vol is en sommeert de groep het veld voor zijn tent te verlaten. Ook dit wordt beantwoord met een regen aan verwensingen. De man stopt en geeft de jongeren te kennen dat zij dienen op te rotten, omdat zij hier niet thuishoren of welkom zijn.

Op enige afstand verschijnt een gezette man met een kind op zijn arm. Achter hem verschijnen nog een man en twee vrouwen. Van enige afstand vullen zij de scheldkanonade van de groep jongeren aan.
De gezette man komt het veld op en gaat flink tekeer. De andere man vult hem enthousiast aan en voordat de man (die de jongeren had aangesproken) het in de gaten heeft is de groep om hem heen aangevuld met vier scheldende en tierende volwassen, die de ouders van de jongeren blijken te zijn.
De man wordt niet alleen meer uitgescholden. De twee vaders/opvoeders voegen er de nodige verwensingen en dreigementen aan toe. Die variëren van het dreigen met fysiek geweld tot het bedreigen dat hem nog veel meer zal overkomen. "Ik weet je te vinden man. Reken maar dat ik nog niet klaar met je ben. Je zult er spijt van hebben dat je mijntegen komt. Ik sla die rotkop van je tot moes." En ga zo maar door.

De man besluit dat het zo wel genoeg is en belt met de beheerder van de camping. Deze verschijnt na een klein half uur (een medewerker is ter ondersteuning opgeroepen, omdat zij niet alleen naar deze situatie wil komen).
Er vindt een gesprek plaats tussen de man en de beheerder van de camping, waarin hij uit de doeken doet wat er is gebeurd. Hij voegt daaraan toe dat het uitspreken van de dreigementen voor hem niet alleen betekent dat hij, zijn vrouw en hun spullen daardoor niet meer veilig zijn op de camping, maar dat hij dit onaanvaardbaar gedrag vindt van de betreffende ouders. De beheerder toont haar begrip en loopt daarna naar de groep, die zich ondertussen heeft teruggetrokken bij hun stacaravans op het ernaastgelegen veld.
Daar vindt een lang gesprek plaats.

Na ongeveer een half uur komt de beheerder verslag doen bij de man. Hij krijgt te horen dat het geregeld is en dat er passende maatregelen zijn getroffen en overeengekomen.
Totdat er een stukje veld bij de stacaravans is geëgaliseerd zullen de jongeren gebruik gaan maken van het trapveld dat de camping zo'n 100 meter verderop voor hun gasten heeft ingericht.
Daarnaast zullen de jongeren niet meer op het veld van hem en de andere gasten komen en hen niet meer tot (over-)last zijn.
De man is tevreden en de kwestie lijkt afgedaan.

Enkele dagen later klinken 's avonds laat de stemmen van de jongeren weer over het veld. Het is stikkedonker, maar ze menen toch te moeten voetballen. Enkele oudere gasten verstoppen zich in hun vakantiewoningen, anderen doen voor de zekerheid het licht uit.
Nadat overal de lichten zijn gedoofd, verlaat de groep luidruchtig en scheldend het veld.

Twee dagen later staan ze er weer. De man, die hen de vorige keer heeft verzocht te stoppen met hun overlast, komt pas in actie als er een voetbal het veld op wordt getrapt.
Hij spreekt de jongeren aan en wijst hen er vriendelijk op dat hij het prettig zou vinden wanneer de jongeren zich aan de gemaakte afspraken zouden houden.
En weer begint de scheldkanonade en voegen zich de vaders zich opnieuw bij de jongeren. Opnieuw worden dreigementen geuit en opnieuw wordt de camping erbij gehaald.
Omdat het weekend is, komt een medewerkster van de receptie naar de situatie kijken. Zij voelt zich zo onveilig dat zij om ondersteuning vraagt van een mannelijke medewerker.
Haar mannelijke collega neemt het van haar over en wijst de jongeren en hun ouders op de gemaakte en overeengekomen afspraken. Daarmee is het, wat hem betreft, klaar….streep eronder.

Deze situatie heeft zich bij mij op de camping voorgedaan. Wat mij nog het meest verwonderd is dat het gedrag van de jongeren en de ouders niet wordt aangepakt.
Ik kan niet begrijpen dat het dreigen met geweld en beschadiging door de beheerders en medewerkers van de camping wordt getolereerd of geaccepteerd.
Niet alleen de veiligheid van de man, zijn vrouw en spullen is in het geding, ook die van de andere gasten op de camping.
Mensen vieren hun vakanties en dat doet een ieder op zijn eigen wijze. Daarin spelen aspecten als rust, plezier, respect en vertrouwen een belangrijke rol. Op een camping zijn dat toch de ingrediënten voor een aangenaam verblijf.

Ik ben benieuwd wat de toekomst gaat brengen en wat het management van de camping gaat doen.
Een verdere escalatie gaat niet alleen ten koste van alle campinggasten, maar ook ten koste van de naam en het imago van het park en die van de eigenaar van de campingketen waartoe deze camping behoort.
Word dus misschien nog vervolgd….

Copyright©oncies 2017

  • Update d.d. 2 augustus 2017

Er heeft een gesprek plaatsgevonden tussen de man, enkele andere campingasten en de manager van het kampeerpark. De manager zal de belagende families schriftelijk een officiële laatste waarschuwing geven.
Wat de manager niet doet is de man een afschrift sturen van deze brief. Ook onthoudt hij de man de namen van zijn belagers, welke hij nodig heeft om aangifte te doen bij justitie.
De man beraadt zich nu op vervolgstappen en heeft zich in eerste instantie tot de directie van de keten waartoe het park behoort gericht en daar om de benodigde informatie gevraagd.

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s