Waarom ontaarden scheidingen achteraf nog wel eens in een vechtscheiding?

De emoties liepen hoog op die zondagmiddag. Vol vuur en verbetenheid sprak hij met zijn ouders. Van tijd tot tijd werd hij ondersteund door zijn partner. En ook zijn ouders waren het roerend met hem eens.

Het was op een zonnige en warme dag in augustus. Op een metertje of 50 van onze voortent, bezocht een zoon zijn ouders. Gefrustreerd door zijn eigen overtuiging, ging hij tekeer over zijn ex, de moeder van zijn twee kinderen. Onderwerp van gesprek: de hoogte van de kinderalimentatie en het uitgave-gedrag van de moeder.

“Het is elke keer hetzelfde liedje”, begon hij zijn relaas. “Elke maand mag ik betalen en ondertussen krijg ik er niets van terug. Ze laat hem gewoon zijn gang gaan en als ik er wat over zeg, ben ik de lul! Nou, dan heeft ze gewoon pech, want ik stop met betalen.” De man van rond de vijftig zat luidruchtig met zijn ouders te discuteren en trok zich er niets van aan dat het halve veld kon meeluisteren. “Ik betaal dat wijf nu al negen jaar, maand in maand uit, te veel. En ik vind dat ze het geld verkeerd uitgeeft. Ze vindt ook dat ik meer mort gaan betalen nu hij op het ROC zit. Nou mooi niet!”“Moet je luisteren”, sprak zijn moeder. “Je gaat helemaal niks meer betalen. Zolang jij niet mag bepalen wat hij met dat geld doet, moet je gewoon stoppen met betalen. Ze probeert je alleen maar kaal te plukken.”

De man vertelde over zijn nieuwe baan. Dat hij aanmerkelijk meer was gaan verdienen en dat zijn ex-vrouw nog steeds dat miezerig baanje in de zorg had. Kon hij er wat aan doen dat zijn salaris nu bijna vier keer zo hoog was dan toen hij van haar scheidde.

“En nu wil dat wijf dat ik nog meer voor de kinderen ga betalen. En wat denk je? De rechter heeft gezegd dat ik ook meer moet betalen. Kan madamme mooi van profiteren. Ik betalen, zij haar luxe leventje. Ik ben toch niet gek!” Naarmate de tijd vorderde en het bier rijkelijker vloeide, werd het gesprek luidruchtiger en ongenuanceerder

Af en toe probeerde zijn partner hem te sussen, maar naar haar luisterde hij helemaal niet.

Plotseling stapten er twee kinderen uit de caravan van hun opa en oma. “Kan het iets rustiger. We vinden het niet leuk dat je zo over ons en mama praat”, sprak de zoon. Zijn zusje vulde hem vinnig aan: “Nee, je praat veel te hard, papa.” De man negeerde zijn kinderen, maar maakte wel gebruik van de gelegenheid om nogmaals uit te halen naar hun moeder

Waar het op neer kwam, was het ongenoegen van de vader over de hoogte van zijn -wettelijk verplichte- bijdrage in de kosten van het levensonderhoud en de opvoeding van zijn kinderen. En dat terwijl hij heel nadrukkelijk wilde bepalen waaraan het geld dan diende te worden gespendeerd. Het was toch immers zijn geld, punt uit. En zeker nu die bijdrage meer dan verdubbeld was. “Hoe noemde die advocaat van haar het ook alweer”, vroeg hij deels retorisch. Zijn partner begon met antwoord geven: “Ja , de omstandighe….” De man viel haar in de rede en maakte de zin af: “….iets van gewijzigde omstandigheden, ja. Ik verdien meer en mevrouw vindt dat de kinderen hier ook van mogen meeprofiteren. Hoor je dat: méé-pró-fí-té-ren. Nou, nooit van mijn leven. Zolang zij mij niet vertelt waaraan zij het geld uitgeeft, komt daar niets van in.”

Maar hoe zit dat nou?

De hoogte van de kinderalimetatie wordt onder meer bepaald op basis van de inkomens van beide ouders. Er wordt gekeken naar de ruimte die er is, nadat er een berekening is gemaakt, waarin bepaalde kostenposten van ieder van de ouders zijn meegenomen. Wat er over is uit het inkomen is richtinggevend voor het hoogte van de kinderalimentatie. Daarnaast wordt er gekeken naar wat kinderen, in verschillende levensfasen in hun leven, nodig hebben aan financiële middelen voor een gelijkwaardig bestaan bij hun moeder en vader.

Uiteindelijk komen daar bepaalde bedragen uit en dienen de ouders dit, naar rato, op te brengen. Als de kinderen bij de moeder verblijven, dan ziet de vader doorgaans niets van de bijdrage van de moeder. En dat terwijl hij zijn bijdrage maandelijks zichtbaar moet overmaken aan de moeder. Een wettelijke verplichting totdat de kinderen de leeftijd van achttien jaar hebben bereikt. Daarna is er nog de alimentatieplicht, maar kan het kind bepalen op welk bankrekeningnummer dit dient te worden overgeschreven.

En dan komt het pijnpunt aan de orde wat veel mannen dwars zit. Buiten het gevoel dat zij alleen opdraaien voor de kosten van het levensonderhoud en de opvoeding van hun kinderen, hebben ze ook nog eens geen zeggenschap over waaraan dit geld wordt besteed. En menig vader beschuldigt de moeder dan ook van het aanwenden van het alimentatiegeld voor andere (vooral eigen) doeleinden. En het is deze combinatie van frustraties en verwijten die ervoor zorgt dat ouders zo vaak nog ruzie krijgen na de scheiding.

Er zijn daardoor vaders die eigen uitgaven voor hun kinderen aftrekken van het bedrag dat zij dienen over te maken aan de moeder, en dat mag dus niet. Er zijn ook vaders die van de moeders eisen dat zij voor elke uitgave voor hun kinderen een volledige boekhoudkundige verklaring afleggen. En zo worden er meer creatieve oplossingen bedacht door mannen om invloed te blijven houden op het leven van hun ex-partners, maar die allemaal niet mogen.

Tja, en dat is onrechtmatig. Moeders hoeven geen verantwoording af te leggen voor hun bestedingsgedrag. Maar het zou een hele verbetering zijn, wanneer dit -voor bepaalde (grotere) uitgaven- wel het geval is. De huidige regels zetten niet alleen de ouders aan tot conflictueus gedrag, het beïnvloedt ook het welzijn van de kinderen als de ouders hierover conflikten krijgen.

En wat is daar mis mee? Zouden de ouders nog een echtpaar hebben gevormd, dan zouden zij ook met elkaar in gesprek zijn gegaan als er sprake zou zijn geweest van (incidentele) grote uitgaven voor hun kinderen.

Deze eenvoudige instelling kan zeker een positieve bijdrage leveren in de onderlinge verhoudingen tussen de ouders. En daarmee zouden reeds gescheiden ouders minder risico hebben in een vechtscheiding-achteraf.

Copyright©oncies 2017

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in A-sociaal, Aannames, Affectieve relatie, Agressie, Alimentatie, Alledaags, Bedreiging, Belangen, Belangenbehartiging, Bemiddeling, Boosheid, Camping, Co-ouderschap, Communicatie, Communicatiestoornis, Complexe echtscheiding, Complexe scheiding, conflict, convenant, Discriminatie, echtscheiding, echtscheidingsmediation, Economische motieven, Eenoudergezin, Ergernissen, Escalatie, Expertise, Familie, Familieconflict, Familieleed, Familiemediation, Familierecht, Familiezaken, Feestdagen, Financieel advies, Frustraties, Gedragsproblemen, Geweld, Geweldloos, Gezin, Hoax, Huiselijk geweld, Huwelijk, Huwelijkse voorwaarden, Informatief, Informatieplicht, Integriteit, Intimidatie, Intimiteit, Irritaties, Jeugdbescherming, Jeugdzorg, Juridisch, Kampeerseizoen, Kamperen, kinderbelangen, Kinderbelangen, Kinderen, Kwaliteit van leven, Kwaliteit van zorg, Lichamelijk lijden, Liefdesverdriet, maatwerk, Machtsmisbruik, Mantelzorg, Mediation, Narcisme, Normen en waarden, Obsessief gedrag, Onderhandelingen, Onderhouden, Onttrekken aan ouderlijk gezag, Onverwerkt verdriet, Ouderlijk gezag, Ouders, ouderschapsplan, Overtuigingen, Participatiesamenleving, Passief geweld, Pijn, Principieel onderhandelen, privacy, Psychologie, Psychologische ontwikkelijk, Psychosociale ontwikkeling, Puberen, Pubers, Puberteit, Relatiebemiddeling, Relatieherstel, Relatieprobleem, Relatieproblemen, Repressie, Respect, Respectloosheid, Rouwen, Rouwproces, Rouwverwerking, Samengesteld gezin, Samengestelde gezinnen, samenlevingsovereenkomst, samenwonen, Scheiden, scheiding, Sociaal Juridische Dienstverlening, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, stress, Teleurstelling, Thuis, Toekomst, Trouwen, Uncategorized, Vakantie, Vaststellingsovereenkomst, vechtscheiding, Verzoening, Volwassenheid, Voortplanting, vreemdgaan, Vrouwenrechten, Waarden en normen, Wet Bescherming Persoonsgegevens, Wraak, Zorgplicht en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s