Vreemdgaan is zo vreemd nog niet

Bron: Eva Sanders (mei 2017, tekst wel geredigeerd op taal- en stijlfouten).

Cursieve teksten zijn teksten die ik heb toegevoegd.

Vreemdgaan is iets van alle tijden. Nu veranderd de wereld in rap tempo en lijkt het of steeds meer mensen vreemdgaan. Is dat ook zo? Uit onderzoek van ‘datingautoriteit’ onder 1000 mannen en vrouwen is gebleken dat steeds meer mensen vreemdgaan! Vandaag de dag is het steeds normaler dat mensen vreemdgaan. Niet alleen veel mannen doen dit maar ook veel vrouwen blijkt. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat er evenveel mannen als vrouwen vreemdgaan. Nu is dat niet echt een bijzondere ontwikkeling. Wij zien al langer dat het aantal vreemdgaan-datingsites toeneemt en dat veel mensen een affaire zoeken.

Met deze inleiding begint Eva Sanders haar verslag. En het klinkt alsof vreemdgaan heel gewoon is geworden. Uit praktijkervaring (je zou het een empirisch onderzoek kunnen noemen) kan ik gerust stellen dat vreemdgaan echt niet gewoon is geworden. Cliënten die bij mij komen voor relatietherapie, en waarin vreemdgaan één van de relationele problemen is, hebben er geen goed woord voor over. Stellen die bij mij komen voor een scheidingsmediation, vinden het zelfs onaanvaardbaar wanneer een van beide partijen een nieuwe relatie krijgt voor of tijdens het mediationproces. Nee, ondanks de datingsites en de toegenomen belangstelling kan nog steeds gesteld worden dat vreemdgaan geen gewoongoed is geworden.

Vanuit een historisch perspectief is vreemdgaan niet abnormaal. De mens is van nature nu eenmaal niet monogaam. In de oertijd pakten vrouwen wat ze konden pakken. Het cliché-plaatje van de ruige man die een langharige vrouw achter zich de grot zich insleept is totaal niet overeenkomstig de werkelijkheid. Het waren de vrouwen die de mannen bij zich lokten. Mannen die jagend rondtrokken en dus voor vlees zorgden, maar ook beschikbaar waren voor de voortplanting. De mannen trokken verder, de vrouwen wachtten op de volgende groep….

Eva Sanders vervolgt: Vandaag de dag gaan steeds meer mensen vreemd. Het wordt op televisie gebracht alsof het heel normaal is. Je ziet ook steeds meer reclames voor vreemdgaan-sites en je hoort het op de radio. Vreemdgaan bij mannen heeft veelal te maken met lust, bij vrouwen gaat het vaak om bevestiging. Vrouwen willen bevestiging hebben dat ze belangrijk zijn en er toe doen. Bij mannen draait het meer om het seksuele aspect.

In totaal hebben er 1275 Intermediairlezers met een baan meegedaan aan het onderzoek. 46% van deze mensen waren vrouwen. In totaal bestond de vragenlijst uit 200 vragen. 25% van de deelnemers heeft aangegeven dat ze wel eens ontrouw zijn geweest. Hierbij is opmerkelijk dat er geen verschillen waren tussen mannen en vrouwen.

De feiten van het onderzoek dat we hebben uitgevoerd:

  • 23% van de mannen ging vreemd met iemand die ze ontmoette in een bar.
  • 40% van de vreemdgangers had een affaire met een vriend(in).
  • 35% van de vreemdgangers had een affaire met een collega.
  • Der mate een man meer verdient des de kans groter dat hij vreemdgaat.
  • 8 op de 10 vrouwen fantaseert regelmatig over iemand anders dan de partner.
  • 98% van de mannen fantaseert regelmatig over seks met iemand anders dan de eigen partner.
  • 30% van de protestante predikanten heeft seksuele relaties gehad met vrouwen die niet hun echtgenote zijn.
  • In tegenstelling tot de Baptisten waarbij dit maar 13% is.
  • 90% van de mensen die online affaires hebben zijn hieraan verslaafd geraakt. Ze beginnen direct een nieuwe affaire nadat ze de eerdere hebben beëinigd.
  • 8% van de vreemdgaande mannen hebbben de persoon om mee vreemd te gaan online gevonden. Bij vrouwen is dit slechts 3 procent.

Vreemdgaan komt dus eigenlijk overal wel voor. Zowel bij mensen die veel geld als bij mensen die weinig geld verdienen. Wel is het opvallend dat mannen met een hoog inkomen vaker vreemdgaan dan mannen met een laag inkomen. Nu is dat geen garantie of iemand wel of niet vreemdgaat, dit is van veel meer factoren afhankelijk.

Grote kans dat uw partner wel eens is vreemdgegaan. De kans is zelfs groter dan 50% dat uw huidige partner wel eens is vreemdgegaan. Nu hoeft dat niet te betekenen dat hij of zij dat bij u, tijdens uw relatie, heeft gedaan. Statistisch gezien is deze kans echter wel aanzienlijk.

Het lijkt er op dat steeds meer partners kiezen voor een zogenaamde open relatie. Hierin mag men seks hebben met andere mensen wanneer men dit eerlijk aan elkaar vertelt. Wanneer je het een paar keer hebt meegemaakt dat je bedrogen bent is dit misschien wel iets voor jou of juist niet. Je hoeft niet bang te zijn dat het stiekem gebeurt! Dat is wel een groot voordeel… Alhoewel lang niet iedereen zit te wachten op een open relatie. De meeste mensen willen altijd nog een monogame relatie. Nu zijn we allemaal mensen en een “foutje” kan de beste overkomen.

Ik moet zeggen dat Eva hier wel een erg naïeve indruk op mij maakt. Een open relatie voor het oplossen van een ander probleem: veelvuldig vreemdgaan. Het legitimeren van ongewenst gedrag? Ik ben het nog niet tegengekomen in de vele relatietherapiën of scheidingsmediations vanwege vreemdgaan van een van beide partners. Ik heb het wel eens aan de orde gesteld (niet als serieuze overweging, maar wel om de ontstane situatie aan te scherpen), maar dat werd categorisch afgewezen.

Eva Sanders: Overspel gebeurt stiekem. Niet veel mensen geven makkelijk toe dat ze vreemdgaan. Ook niet tegen onderzoekers. Om die reden zijn er maar weinig betrouwbare cijfers bekend over vreemdgaan.

De betrouwbaarheid van cijfers over vreemdgaan zijn dan ook slechts indicatoren. Zo bleek uit een vergelijkbaar onderzoek in 1994 dat er meer vrouwen dan mannen vreemd zouden gaan. En dat terwijl mannen juist de reputatie hebben. Uit ervaring kan ik duiden op het gedrag dat aan deze cijfers ten grondslag kunnen liggen: Er zijn mannen die ontkennen dat zij vreemdgaan, ook al gaan zij dat wel, én er zijn vrouwen die beweren dat zij vreemdgaan terwijl zij dat niet doen. De mannen ontkennen uit angst te worden betrapt, de vrouwen erkennen uit angst dat zij er dan niet bij horen. Bizar eigenlijk.

Eva Sanders: Hieronder vind je de feiten op een rijtje, waarbij je er dus vanuit mag gaan dat deze, gezien het heimelijke karakter, aan de lage kant zijn.

Om maar met het meest schokkende feit te beginnen:

  • 10-12% van alle kinderen is buitenechtelijk verwekt. Diverse grote DNA-onderzoeken hebben aangetoond dat er alleen al in Nederland 1.600.000 mensen rondlopen die buitenechtelijk zijn verwekt.

Nederlands onderzoek

Het meest recente onderzoek naar vreemdgaan in Nederland, werd uitgevoerd door psycholoog Henk Noort. Hij onderzocht 1700 heteroseksuele mannen en vrouwen tussen 20 en 45 jaar. Uit dit onderzoek blijkt dat 25 procent van de Nederlanders vreemdgaat. Dit cijfer lijkt aan de lage kant. Uit het jaarlijkse seksonderzoek van Durex blijkt dat 31 procent van de Nederlanders vreemdgaat. Wereldwijd is dat (volgens Durex) 22 procent.

Uit ander onderzoek blijkt dat de kans dat je tijdens een vaste relatie te maken krijgt met overspel, tussen de 40 en 75 procent ligt. Overspel wordt trouwens door ongeveer 30 procent van de stellen genoemd als belangrijkste oorzaak voor het beëindigen van de relatie.

  • Datingsites

“Van de 2,2 miljoen singles in Nederland, staan er 3 miljoen op Relatieplanet” grapte iemand ooit.

Door alle datingsites op internet is vreemdgaan de laatste jaren een stuk gemakkelijker geworden. Er wordt beweerd dat bij de grote datingsites in Nederland ongeveer 1 op de 3 leden die staat ingeschreven een relatie heeft. Daarbij lijkt er amper verschil te bestaan tussen mannen en vrouwen.

Verschil tussen mannen en vrouwen is er wel: single vrouwen hebben vaker een relatie met een man die al een relatie heeft dan omgekeerd. Verder blijkt het gevaar voor het voortbestaan van de relatie groter te zijn wanneer de vrouw vreemdgaat. Vrouwen lijken vaker op zoek te zijn naar een zielsverwant, terwijl mannen vooral gewoon seksueel plezier willen hebben.

  • Collega’s

Naast internet is de werkvloer een belangrijke plek om een minnaar of minnares te ontmoeten. In Nederland zegt 15 procent van de mensen weleens seks te hebben gehad met een collega.

Tot slot: hoewel overspel veel voorkomt, wijst meer dan 90 procent van alle mensen vreemdgaan af…

  • 1 op de 4 relaties krijgt te maken met overspel

De cijfers lopen sterk uiteen. Sommige onderzoeken spreken over meer dan de helft, andere over 10%. In Vlaanderen zou het gaan om een kwart van de relaties.

  • 1 op de 8-10 kinderen is buitenechtelijk verwekt

Algemeen wordt aangenomen dat 10% van de kinderen een andere biologische vader heeft. Ook daar variëren de prevalentiecijfers tussen 1 en 30 %.

  • Mannen en vrouwen gaan even vaak vreemd

Vrouwen gaan niet minder vreemd dan mannen maar zijn wel beter in het verbergen van hun overspel. Als een vrouw overspel pleegt is de kans groter dat er een scheiding volgt.

  • Koppels met kinderen gaan bijna 2x zo vaak vreemd

Ook over dat cijfer bestaat geen consensus, maar een recente bevraging indiceerde wel dat ouders met jonge kinderen vaker overspel zouden plegen dan koppels zonder kinderen.

De vraag wat vreemdgaan nu precies is, is minder makkelijk te beantwoorden dan je zou denken. Voor sommigen is een zoen al over de grens. Voor anderen is er pas sprake van vreemdgaan als je verliefd bent. Vreemdgaan is het aangaan van een seksueel georiënteerd contact buiten je vaste basisrelatie, waarvan je weet dat je partner dat niet accepteert als hij of zij op de hoogte zou zijn. Om die reden vindt vreemdgaan per definitie stiekem plaats.  Vreemdgaan is het hebben van een (seksueel) contact of een (seksuele) relatie met een ander dan de vaste partner. Vaak wordt dit gezien als immoreel gedrag.

Uit het onderzoek van Intermediair komen zeer wisselende cijfers naar voren over het percentage mensen dat wel eens vreemdgaat. Dit is een logisch gevolg van het feit dat er geen duidelijke definitie is van wanneer er sprake is van seks. Het ene onderzoek vindt kussen voldoende, het andere onderzoek beperkt de definitie van vreemdgaan tot geslachtsgemeenschap. Ook zijn mensen veelal niet erg open over hun seksuele activiteiten, waardoor de resultaten van enquêtes sterk afhangen van de manier waarop de respondent bevraagd is.

Wanneer iemand die getrouwd is vreemdgaat spreken we ook wel van een buitenechtelijke relatie of echtbreuk. Vrijwel iedereen die een relatie krijgt, spreekt in het begin van die relatie af dat die liefde exclusief is: geen gerommel met anderen. Waar de grens ligt, wat wel mag en wat echt niet door de beugel kan, wordt door partners vaak onderling afgesproken. De mate waarin je elkaar vertrouwt, speelt daarin een rol. Ben je onzeker over je relatie, dan zie je een vriendschappelijke knuffel van een collega al als een bedreiging of bedrog. Maar wanneer je je partner blind vertrouwt, dan heb je er waarschijnlijk geen problemen mee als hij of zij bij een goede vriend (m/v) blijft slapen. Veel partners krijgen vroeg of laat te maken met ontrouw binnen hun relatie of huwelijk. De angst om de partner te verliezen is groot. Vooral omdat het de laatste jaren steeds normaler schijnt te zijn dat vreemdgaan voorkomt in relaties (zowel seksueel vreemdgaan als emotioneel vreemdgaan). De angst ontstaat voornamelijk uit het feit dat de kans bestaat dat men gedwongen afscheid moet nemen van de vaste (huwelijks-)partner. Afscheid nemen is hard, zelfs als het van een ontrouwe partner is.

Als het over vreemdgaan gaat, dan wordt er vaak meteen gedacht aan mannen die vreemdgaan. Dit zou komen omdat er meer mannen topfuncties bekleden dan vrouwen. Als vrouwen aan de top zouden komen, dan zouden zij ook vaker vreemdgaan. Uit het onderzoek van de Tilburgse psychologen komt naar voren dat ‘hoe machtiger’ deelnemers zich voelen, hoe positiever zij antwoorden op de latere vraag of ze ooit zouden overwegen hun partner te bedriegen met een ander. Hoe machtiger zij zich voelen, hoe groter dat de kans is volgens hen dat ze wel eens stiekem seks zouden hebben (gehad) met een ander dan hun eigen partner.

Er bestaan verschillende motieven die ten grondslag liggen aan vreemdgaan.

  • Lange afwezigheid van een van de partners verhoogt het risico.
  • Soms vindt men de vaste partner (seksueel) niet interessant (meer).
  • Dit kan komen doordat er een zekere sleur of routine in de seks is gekomen en wil men “iets nieuws”, maar het kan er ook mee te maken hebben dat men seksuele voorkeuren heeft waar de partner niet aan mee wil werken.
  • Ook kan het te ver uit elkaar liggen van de levens van beide partners leiden tot vreemdgaan met iemand met wie men simpelweg meer gemeenschappelijk heeft.
  • Verder zijn sommigen trots op het feit dat ze vreemdgaan en doen het om er later over op te scheppen bij vrienden en collega’s.
  • Ook moeten vooral verliefdheid en de spanning of de kick van het gevaar betrapt te worden niet worden onderschat.
  • Ten slotte is het mogelijk dat het vreemdgaan gewoon het begin is van een nieuwe relatie, die “overlapt” met de vorige.

Indicatoren die er op kunnen wijzen dat de partner vreemd zou kunnen gaan zijn:

  • De partner gedraagt zich plotseling heel anders dan voorheen.
  • De partner is opeens op ongewone tijden afwezig.
  • De partner is veel met zijn/haar uiterlijk bezig, gaat veel naar de sportschool, shopt veel nieuwe kleren en ondergoed en gaat vaker naar de kapper,
  • De partner is de laatste tijd op rare tijden afwezig.
  • De partner ontvangt telefoontjes die niet voor de andere oren bestemd zijn.
  • De partner sluit haastig vensters van de computer zodra de andere de kamer binnen komt.
  • De partner is plotseling bijzonder geïnteresseerd in je werkrooster en op welke tijden je wel of niet thuis bent.
  • De partner neemt bij thuiskomst direct een douche.
  • De partner verandert direct bij thuiskomst van kleding.
  • De partner besteedt uren voor de spiegel, vroeger amper.
  • De partner wist direct na het lezen een pas ontvangen sms- of Appbericht.
  • De partner beantwoordt zijn mobiel niet in het bijzijn van de andere nadat hij/zij gezien heeft wie er belt.
  • De partner gedraagt zich schichtig.
  • Haren, of parfum-/aftershavelucht van een ander, hoewel dit niet per se door vreemdgaan hoeft te zijn veroorzaakt.
  • Er slingeren voorwerpen die niet aan een van de partners behoren rond in de woning.
  • De partner heeft ineens veel minder of soms nu juist meer seksuele belangstelling voor de partner.
  • De partner toont geen enkele interesse in de andere.
  • De partner is mijlen ver weg met zijn gedachten.
  • De partner heeft de laatste tijd geregeld en vaak overwerk te doen.
  • De partner heeft een nieuw emailadres buiten zijn reguliere in gebruik genomen.
  • De partner is zenuwachtig en is nerveus.
  • Zwijgen of opbiechten?

Sommige mensen spreken met elkaar af dat je een slippertje maar beter niet aan elkaar kunt vertellen, maar over het algemeen spreken partners af dat ze hun ontrouw eerlijk opbiechten. Helaas is er nogal een grote kloof tussen theorie en praktijk. Overspel wordt vaker verzwegen dan eerlijk opgebiecht. Ook om die reden zijn er weinig betrouwbare cijfers over overspel.

  • Fantaseren?

Fantaseren en masturberen, waarbij je aan iemand anders dan je partner denkt, is iets dat vrijwel iedereen doet. Technisch gezien valt het niet onder vreemdgaan, maar veel mensen voelen zich er wel schuldig over. Dat geldt ook voor het kijken naar porno of het hebben erotische dromen. Wanneer je partner daarvan op de hoogte is, geeft dat vaak een vervelend gevoel. Hij of zij kan het idee krijgen niet (goed) genoeg te zijn, maar het is echter een normaal onderdeel van de menselijke seksualiteit.

  • Schuldgevoel?

Er zijn allerlei redenen om vreemd te gaan. Van verliefdheid tot behoefte aan troost. Of je de grens over wilt gaan, is een keuze die je zelf maakt. Wat zijn de risico’s en wil je die risico’s lopen? Iets waar je vrijwel zeker mee te maken krijgt als je vreemdgaat is schuldgevoel naar je partner toe. Je bent niet eerlijk, en dat knaagt. Om schuldgevoel een plekje te geven valt voor veel mensen niet mee. Voor sommigen is het knagende schuldgevoel uiteindelijk de reden dat zij toch maar vertellen dat ze seks hebben gehad met een ander.

  • Je partner weet ervan: wat dan?

Of je zelf degene bent die je ontrouw opbiecht aan je partner of wanneer je door je partner geconfronteerd wordt met de feiten doet er niet zo heel veel toe. Wanneer je partner weet dat je bent vreemdgegaan, is het crisis binnen de relatie. Wat nu? Wat er gebeurt wanneer je partner weet dat je vreemdgaat is afhankelijk van heel veel factoren. Wat voor een relatie jullie hebben speelt een rol, of jullie een geschiedenis hebben waarin ontrouw eerder is voorgekomen speelt mee en natuurlijk speelt de persoonlijkheid van zowel jou als je partner een belangrijke rol. Hoe dan ook: Een relatie die te maken krijgt met overspel, is een relatie in crisis. De basis van vertrouwen is aangetast.

  • Uit?

De angst dat de relatie uit gaat is voor veel mensen een belangrijke reden om vreemdgaan te verzwijgen. En daar zit wat in: een op de drie relaties sneuvelt als gevolg van ontrouw van een van de partners. Wanneer je partner weet van je ontrouw, is dat feitelijk de eerste vraag die je (samen) moet beantwoorden. Gaan we met elkaar verder? Of is het over en sluiten?

  • Verschil mannen en vrouwen?

Na het uitvinden dat hun partner is vreemd gegaan, gaan de meeste mannen en vrouwen andere aspecten storend vinden, vertelt het onderzoek.  Amerikaanse onderzoekers gebruikten de reality tv-show ‘Cheaters’ om het antwoord te vinden. Blijkbaar zal een man een vrouw vragen of ze seks had met de andere man, terwijl een vrouw eerder een man zal vragen of hij houdt van de andere vrouw. Wetenschappers hebben al lang gesuggereerd dat mannen en vrouwen de neiging hebben om anders te reageren op overspel waarbij mannen zich meer zorgen maken over seksuele ontrouw en vrouwen over emotionele ontrouw . De wijdverbreide verklaring hiervoor is gecentreerd op de evolutionaire basis  om nakomelingen te hebben en te zorgen voor hun voortbestaan. De man wil kinderen en wil weten of ze van hem zijn, de vrouw wil de zekerheid dat haar man nog voor haar kinderen zal blijven zorgen en niet naar een rivale stapt.

  • Reacties

Meestal is de trouwe partner verbijsterd als die verneemt dat de partner is vreemdgegaan. Vooral als de trouwe partner veronderstelde dat de relatie met de partner (redelijk) goed was. De periode na de affaire is een buitengewoon pijnlijke, emotionele en moeilijke periode. Een echte crisisperiode. Er zijn partners die hun relatie onmiddelijk beëindigen als blijkt dat een van de partners is vreemdgegaan. De bedrogen partner voelt zich zo gekwetst en verraden, dat de relatie in een blinde woede en uit pure onmacht onmiddelijk verbroken wordt. Er zijn ook partners die ondanks de affaire, samen verder willen.

Hoe men met het vreemdgaan omgaat blijkt ook te verschillen. Vrouwen zijn vaak meer geneigd om overspel van hun partner te vergeven dan mannen.  Bij vrouwen speelt veel meer de schrik voor verandering, het kwijtraken van het vertrouwde leventje en de liefde van de partner een rol. Bij mannen speelt veel meer het gevoel van bedrogen te zijn en dat men het exclusieve recht van trouw en seks  van de partner verloren is.

  • Hoe overleef je overspel?

Op het moment dat je het overspel van je partner ontdekt lijkt je relatie ten dode opgeschreven. Toch moeten koppels na ontrouw niet absoluut uit elkaar gaan. Het gebeurt dat koppels die jaren samen waren uit elkaar gaan omdat een van de twee een kort soms zelfs betekenisloos avontuurtje heeft gehad, terwijl andere koppels een lange buitenechtelijke affaire overleven.  Vaak wijst overspel op onderliggende problemen in de relatie, iets waar het koppel zich dikwijls niet bewust van is. Het overspel is dan een signaal om die problemen aan te pakken en zo krijgt het koppel de kans om elkaars behoeften en verwachtingen beter te leren kennen en soms ook te begrijpen en aanvaarden.  Als men de relatie terug wil herstellen, moeten beide partners bereid zijn allebei de brokstukken te lijmen. ‘Ontrouw is altijd iets van twee partners, niet van een van hen’, vindt relatietherapeute Christina Fraser. ‘De conclusie van de vrouw mag dan zijn “de smeerlap heeft me bedrogen”, meestal zitten de dingen complexer in elkaar. Je moet de hele relatie bekijken. Als de partners volwassen genoeg zijn om te zeggen “het is ons allebei overkomen” dan maken ze een kans om eruit te raken.’

De wederzijdse rollen en invloeden die hebben geleid tot het vreemdgaan, is een van de belangrijkste aandachtspunten wanneer ik het vreemdgaan in een relatietherapie bespreekbaar maak. En dat valt niet altijd mee. Mannen, bij vrouwen die vreemd zijn gegaan, zijn geneigd hun eigen rol te ontkennen. Vrouwen, bij partners die vreemd zijn gegaan, zoeken juist de oorzaak van dit gedrag in hun eigen falen om dit te voorkomen. Binnen homoseksuele relaties zijn de reacties vergelijkbaar als bij vrouwen waarbij de partner is vreemd gegaan.

Erkenning van de eigen rol in het vreemdgaan van de partner is een onderwerp dat tot heftige emotionele reacties kan leiden. Daarom maak ik bij het bespreken van dit onderwerp onderscheid in de twee aspecten van “intiem zijn met een medemens”, namelijk in “lichamelijke intimiteit” (seks in de breedste zin van) en “mentale intimiteit” (het delen van gespreksonderwerpen waarvan de partners vinden dat die tot de exclusiviteit van hun vertrouwensband behoren).

eva Sanders: Als uitkomt dat je partner je bedrogen heeft schudt je relatie op haar grondvesten. Maar dat betekent niet per definitie dat je maar beter uit elkaar kunt gaan. Een affaire kan er zelfs toe leiden dat jullie bepaalde dingen anders en beter gaan aanpakken. ‘Ontrouw kan ervoor zorgen dat een van de partners het op een lopen zet, maar het kan ook een aanleiding vormen om sommige dingen te veranderen’, zegt Fraser. ‘Vaak veroorzaakt een misstap zo veel bitterheid en woede dat de boodschap dat er iets moet veranderen ondergesneeuwd raakt. Het is heel moeilijk om de positieve elementen in de relatie niet te laten aantasten door die bitterheid – dat vraagt veel werk. Vertrouwen dat eenmaal geschonden is valt heel moeilijk te herstellen. Toch moet je niet alle hoop laten varen: sommige mensen zien ontrouw zelfs als een wake-upcall. Misschien wil de overspelige partner gewoon zeggen “ik wou dat je zo veel om me gaf als mijn minnaar”. Hoe dan ook, als er een derde partij op het toneel verschijnt verandert alles. Ook al is die persoon niet fysiek aanwezig, hij of zij heeft wel gevoelens voor een van de partners, wat de hele dynamiek van het koppel wijzigt.

Sommige mensen beginnen zelfs een verhouding om -bewust of onbewust- hun relatie te veranderen. ‘Ik vraag de bedrogen partij altijd hoe ze ontdekte dat hun partner overspel pleegde’, zegt Fraser. ‘Veel mensen laten dingen rondslingeren in de hoop dat de ander ze oppikt – niet mis te verstane sms’en op een gsm die op de keukentafel ligt, e-mails op een computer die nog aanstaat. Ze willen betrapt worden voor het helemaal uit de hand loopt.’ In dat soort situaties wil degene die vreemdgaat duidelijk een einde maken aan de ontrouw, maar de partner die toevallig op het bedrog botst voelt dat wellicht niet zo aan.

Elk jaar stijgt het aantal huwelijken dat eindigt in een scheiding, en nieuwe samengestelde gezinnen worden steeds meer de norm. Toch zijn er heel wat mensen die zich, nadat ze bij hun partner weggingen omwille van overspel, afvragen of dat wel een goed idee was, stelt Malarewicz. Het is niet omdat een van de partners bezweken is voor de verleiding dat de relatie over is. ‘Wat zocht de overspelige partner in de buitenechtelijke relatie? Ik stimuleer koppels om een antwoord te vinden op die vraag’, zegt sekstherapeute Sarah Fletcher. ‘Ging het om affectie, het gevoel begeerd te worden, de opwinding? Of misschien kon de overspelige partner goed praten met de ander, werd er geluisterd naar hem. Wat het antwoord ook is, het is precies dat element dat ontbreekt in de eerste relatie. Stel dat de man een affaire heeft met een minnares die hem accepteert zoals hij is, dan kunnen we proberen te achterhalen waarom zijn partner hem niet volledig aanvaardt.’

Willen twee partners bij elkaar blijven dan mag de gedupeerde partner maar beperkte tijd in de slachtofferrol kruipen. ‘Als partner die bedrogen werd moet je je woede kunnen uiten, moet je kunnen communiceren hoe het voelt om bedrogen te worden. Je moet het gevoel hebben dat er naar je geluisterd wordt, maar daarna moet je verdergaan met je leven.’ Niet elk koppel gaat uit elkaar na ontrouw van een van de partners, maar volledig helen doet de wond zelden tot nooit. Ontrouw tast namelijk het fundament aan waarop relaties gebouwd zijn: vertrouwen. ‘Je kan elkaar in zekere mate weer leren vertrouwen, beetje bij beetje, door veel te praten en eerlijk te zijn’, vindt Fletcher. ‘Maar als je eenmaal op zo’n manier bedrogen bent komt het nooit meer helemaal goed met je vertrouwen.’

  • Toekomst : eens overspel altijd overspel?

Zoals een relatie begint, eindigt die vaak ook wordt wel eens beweerd. Een verbintenis die tot stand kwam door overspel van één of beide partners, loopt ook in de praktijk een vele malen grotere kans om ook op die manier weer te stranden. Zo wordt bevestigd door onderzoek van de universiteit van Zuid-Alabama, onder leiding van Joshua Foster, onder 443 mannen en vrouwen.  Zij onderzochten de mate van toewijding van hun proefpersonen en kwamen tot de conclusie dat een relatie die is begonnen door het aan te leggen met iemand die al in een relatie zat, een veel groter risico loopt een scheiding of ongelukkig verloop.

Doe hier een leuke test om te kijken of je partner je trouw is.

Test vanaf hier.

Bronnen:

http://www.vreemdgaan-overspel.nl/vreemdgaan.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Vreemdgaan

http://www.vreemdgaan.nu

http://www.psychologies.be/nl/_/familie/je-familie/

http://www.psychologies.be/nl/_/relatie/

Het mag duidelijk zijn dat Eva Sanders haar best heeft gedaan een verslag te schrijven dat inzicht geeft in vreemdgaan in het algemeen en wat er dan allemaal kan gebeuren. Wat mij betreft is het een wat rommelig verhaal, maar ik vond het toch de moeite waard om het op te nemen in een blog. Mocht u vragen, opmerkingen of behoefte hebben aan ondersteuning (relatietherapie), neem dan gerust contact met mij op.

Copyright©oncies 2017

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s