Ouderverstoting, een onderwerp dat leidt tot veel reacties

Afgelopen week zat ik een paar keer in een garagebedrijf te wachten totdat ze daar klaar waren met een klusje aan mijn auto. Vervelend, maar het kan gaan. Zo ook afgelopen dinsdag. Ik had gezellig een gesprek aangeknoopt met enkele vrouwen, toen ik het zachte trillen van mijn telefoon voelde. Ik nam op en nog voor ik goed en wel was uitgesproken over mijn naam, begon een vrouwenstem haar verhaal aan mij. “Ja, hallo, ik heb een blog gelezen over kindverstoting, op het internet, en…. Uh, u bent toch degene die dat blog heeft geschreven? En ik vroeg mij af of je daar nu iets tegen kunt doen?” Het werd stil aan de andere kant van de lijn. Ik luisterde en vroeg mij af of ik nu geacht werd om antwoord te geven of dat de vrouw alleen even een adempauze inlaste.

Ik was ondertussen opgestaan en naar een stille hoek van de showroom gelopen. Uit het zicht- en gehoorveld van de anderen in de wachtruimte van het garagebedrijf. Ik bevestigde dat ik onlangs een blog had gepubliceerd over ouderverstoting en (eerder) een over kindverstoting. De vrouw reageerde meteen. “Ja, en nu vroeg ik mij af of je daar iets tegen kunt doen?” Er ontrolde zich een verhaal van een moeder die pro-omgang was en die het gevoel had dat zij er alles aan deed om het contact tussen haar 4 maanden oude dochtertje en de biologische vader in stand te houden. Maar die ook te maken had met een onwillige vader. Althans, dat vertelde zij. Toen ik tussendoor de vraag stelde of de man zijn dochter formeel ook had erkend en daarbij ook het ouderlijk gezag had opge-eist, reageerde de vrouw met: “Waarom vraagt iedereen dat toch elke keer? Ja, hij heeft erkend dat hij de vader is van mijn dochter. Dat heeft hij tegenover mij en mijn moeder toegegeven. En we hebben ook afspraken gemaakt over het contact tussen hem en onze dochter. Hij wil ook wel alimentatie betalen, maar dat is eigenlijk te weinig. Hij heeft nog twee andere kinderen uit een andere relatie. Daar betaalt hij €350,- per kind per maand voor en voor mijn kind wil hij niet meer dan €125,- betalen. Dat vind ik te weinig. Maar ja, moet ik wel alimentatie vragen? Ik zit in de bijstand en de alimentatie wordt op mijn uitkering ingehouden….” en de vrouw vervolgde haar verhaal, vol frustraties en gevoel van onrecht. Haar kind was het gevolg van een kortstondig seksueel contact met de man. Hij had het kind niet formeel erkend bij de geboorte en ook geen enkele poging gedaan om het ouderlijk gezag op zich te nemen (erkenning dient men bij de gemeente te regelen; ouderlijk gezag bij de rechtbank). En ondertussen reisde de vrouw stad en land af om haar dochter contact te laten behouden met de vader. Een contact dat steeds minder werd en steeds meer werd tegengewerkt door de vader, “….en ik vind het belangrijk voor mijn dochter dat zij weet wie haar vader is en dat zij een band opbouwt met hem…..”

Frusterend vond de vrouw het dat de man steeds minder met haar en haar dochter wenste en steeds meer zijn best deed om dit te doen mislukken. Zo zorgde hij niet voor het kind als haar dochtertje bij hem was. Het kreeg geen voeding en de luier werd niet verschoond. Hij liet het kind aan haar lot over en negeerde het volledig. Hij wilde ook niet langer dat zijn twee andere kinderen (5 en 8 jaar oud) het kind nog zouden zien. “Zijn ex heeft al voorgesteld dat haar kinderen mijn dochter stiekem kunnen zien, want ze missen haar enorm.” En opnieuw ontrolde zich een verhaal waaruit bleek dat de man niets meer te maken wilde hebben met zijn dochter. De moeder vatte zijn signalen alleen maar op om nog meer nadruk te leggen op haar opvattingen en interventies om haar dochter in contact te houden met haar vader. En hoe meer de vrouw dit deed, hoe dieper de hakken van de man in het zand gingen.

Inmiddels is de man gestopt met het betalen van de kinderalimentatie en weigert hij elke medewerking om tot een oplossing te komen. Hij weigert nog in te gaan op pogingen van de vrouw om überhaupt nog met elkaar te communiceren.

Het valt ook niet mee als je de diepe wens hebt dat jouw kind de andere ouder ook in haar leven heeft. Maar dien je daarmee wel de belangen van je kind? Is het kind, op een leeftijd van vier maanden (of op een leeftijd van een paar jaar) wel gediend met een contact dat bol staat van de afwijzingen? Heeft een kind baat bij een contact dat wordt gekenmerkt door negeren van haar bestaan en waarin (gedeeltelijke) verstoting steeds nadrukkelijker naar voren komt? Zijn de inspanningen van de vrouw juist niet schadelijker voor het kind en zou zij er niet beter aan doen om haar inspanningen te staken? Zou zij het belang van haar dochter niet meer dienen door de fysieke betrokkenheid van de vader uit het leven van het kind te halen en het kind wel te blijven vertellen over zijn bestaan, zodat het kind te zijner tijd zelf initiatieven kan ontwikkelen om contact met hem op te nemen? De stress, zowel bij de moeder als de vader, heeft op dit moment grote impact op het welzijn van het kind. Er wordt met haar gesold en zij is de inzet van verschillende en oplopende conflicten tussen haar ouders. Heeft het kind hier baat bij?

Ik stelde deze vragen en dat leidde ertoe dat de vrouw tot de conclusie kwam dat ze mijn tijd zat te verspillen. Ze kreeg immers het gewenste antwoord niet, maar werd zelf aan het werk gezet. Haar werd gevraagd om niet in haar eigen straatje te denken, maar vanuit de belangen van het kind. Welk belang diende de moeder door haar kind keer op keer naar de onwillige vader te brengen? Welk belang diende de moeder door het kind keer op keer bloot te stellen aan het negerende gedrag van de vader? Welk belang diende de moeder door de ene keer kinderalimentatie te eisen en deze daarna weer af te wijzen (nog even daargelaten dat kinderalimentatie niet mag worden ingehouden op haar bijstandsuitkering)? Welk belang diende de moeder met het vervullen van haar persoonlijke behoeften?

Het klinkt misschien onaardig en mogelijk bot, maar de strijd tussen de moeder en de vader -over het kind- wordt over de rug van het kind gestreden. Het kind is hier absoluut niet mee gebaat. En daardoor zijn er twee opties:

  1. Verbreek het contact tussen het kind en de vader; erken echter wel zijn bestaan naar het kind. De vader is immers de verwekker van het kind.
  2. Schakel Jeugdzorg in en kom tot een overeenkomst (ouderschapsplan kan ook via mediation, maar daaraan zal de vader -op basis van deze informatie- niet snel zijn medewerking verlenen).

Hoe dan ook: Ga uit van de belangen van het kind en besef je dat daaronder ook het welzijn van- en een gezonde leefomgeving voor het kind vallen.

Copyright©️oncies 2018

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s