Altijd wéér die autodr….

Dit blog gaat niet over dropjes, maar over een ander -vaak ook in grapjes aangehaald- onderwerp: de schoonouders. En dan poppen er meteen een aantal vragen op. Wat is er toch met mannen? Hoe komt het toch dat er zoveel zijn die hun vrouw/vriendin afvallen wanneer een van hun ouders, of beiden, zich ‘weerzinwekkend’, althans in de beleving van deze vrouwen, gedragen tegenover haar? Wat is dat toch tussen ouders en zonen?

Deze vragen zouden we kunnen stellen in algemene zin. Het komt namelijk behoorlijk vaak voor en het leidt tot uitermate ongewenste situaties. Relatieproblemen die niet zelden leiden tot scheidingen. Intens verdriet, omdat de liefde niet weg is, maar het gedrag van de (schoon-)ouders niet langer valt te verdragen. En vooral het gedrag van haar partner, hun zoon. Het gevoel van eenzaamheid, er alleen voor staan, het idee dat zelfs je man/vriend tegen je is. Het gebrek aan steun en het verlies aan vertrouwen breekt het gevoel van verbondenheid op. Soms voelt de vrouw zich zelfs bedreigd tot onveilig in haar eigen huis. Schoonvaders en schoonmoeders die te pas en te onpas haar enige veilige haven komen binnenstormen. Apart, samen in de volle aanval tegen haar. Haar voor rotte vis uitmaken en verwijten dat ze een slechte moeder is voor de kleinkinderen en de zoon onwaardig is.

En dan doen veel van die mannen niets. Ze wuiven de klachten van hun vrouw/vriendin weg. Nemen het op voor hun vaders en moeders en vinden het geklaag maar gezeik-om-niets. Zelfs als zij erbij aanwezig zijn, reageren de mannen niet. Ze vergoelijken het gedrag of geven het een (voor henzelf) aannemelijke verklaring. En na elk ‘incident’ merken ze niet dat de afstand tussen hen en hun vrouwen/vriendinnen groter is geworden. De ene na de andere ruzie gaat hierover en nog verandert er niets. Pas als deze onoverbrugbaar groot is en hun vrouwen/vriendinnen geven aan dat ze er klaar mee zijn, dan pas gaan er belletjes rinkelen. Alarmen gaan af en dan gebeurt er iets bijzonders….want er dreigt een scheiding en dus moet er gered worden wat er nog te redden valt.

Plotseling erkennen de mannen het onaanvaardbare gedrag van hun ouders (soms zelf van hun hele familie) jegens hun partners. Ze kunnen het zich voorstellen dat hun partners het er moeilijk mee hebben. Ze zien in dat zij hen in de steek hebben gelaten. Dat zij ‘fout bezig zijn geweest’. En ga zo maar door. Dan word ik gebeld. Mij wordt de situatie uitgelegd en dat zij er zoveel spijt van hebben. Dat zij hun partner, vaak ook ‘de moeder van mijn kinderen’ genoemd, niet willen kwijtraken en dat zij er alles voor over hebben om hun relatie te redden. Tot zover klinkt het aannemelijk en overtuigend. Maar….

Dan volgt eerst het kennismakingsgesprek. De meeste vrouwen, niet alle, grijpen dit gesprek aan om de verwijten die zij naar hun partners hebben nog even dik aan te zetten en hen dat flink onder de neus te wrijven. Niet constructief, wel heel veel opluchting gevend. Eindelijk iemand die luistert en haar haar verhaal laat doen. In veel gevallen zit de man daar dan als een geslagen hondje of een verzopen kat bij. Hij knikt en stamelt als hem om een reactie wordt gevraagd. Zijn eigen verhaal is een verhaal van schuldbekenning, boetedoening. Vaak zitten de mannen er als bestrafte kinderen bij en zitten de vrouwen op het puntje van de stoel en met vlammende ogen hun betoog te houden. Hun grenzen zijn overschreden en dat zal hun mannen ook duidelijk worden gemaakt. Geen medelijden, geen mededogen….payback time. En dat heeft dan een contra-effect. De mannen gaan dwars liggen, kiezen weer partij voor hun ouders. Ze zeggen het niet, maar het is duidelijk: zo wens ik niet op mijn fouten worden aangesproken.

En dan begint mijn werk. Eerst ervoor zorgen dat de man en de vrouw de gelegenheid krijgen hun ergernissen, iritaties, frustraties, behoeftes en verwachtingen op een gelijkwaardige manier te verwoorden. Daarbij voor eenieder tijd en ruimte creëeren. Openingen onderzoeken en vervolgens vaststellen of er nog ruimte is voor relatietherapie of dat de maat echt vol is en een scheiding onafwendbaar is. Een spannende fase voor de man, een terug naar de huidige omstandigheden (het gesprek dat plaatsvindt). Beide benen weer op de grond en samen kijken naar wat de toekomst zou kunnen gaan bieden. Is er nog sprake van liefde, het gevoel van daadwerkelijk nog van elkaar houden? Daar kan geen speld tussen. Het is JA of NEE. Niets MISSCHIEN of DAT HANGT ER VAN AF. En als het antwoord ‘ja’ is, dan biedt dat perspectief voor relatietherapie. Is het antwoord geen ‘ja’, dan is het de vraag of relatietherapie daar soelaas in kan bieden. Een scheiding is dan een reëlere optie. Een situatie die beide partners hebben gecreëerd.

Is het gedrag van de zonen te verklaren? Natuurlijk, maar het is te divers om hier allemaal te behandelen. Kern is toch wel dat mannen vaak in een spagaat zitten van loyaliteit, onvoorwaardelijke trouw en aanhankelijkheid tussen hun gezin (partner en kinderen) en dat met hun ouders (wat zij vaak beschouwen als hun oersysteem, het systeem dat hen heeft voortgebracht, en dat val je zomaar niet af). De ouders afvallen is daardoor moeilijker dan de partner in de kou laten staan. Het gevoel met de roots tegenover het gevoel van de nieuwe boom maakt dat de roots eerder in de pikorde van loyaliteit, trouw en aanhankelijkheid staat. En daar appelleren de ouders en de partners allebei aan. Kies, maak een keuze….zolang die maar voor ons is. En dan is ons het ouderlijke systeem versus het ons van de relatie waarin intieme verbondenheid het sleutelwoord is. Kies voor je relatie met mij!

  • Er wordt begonnen met het wederzijdse erkennen van ieders ingenomen positie, van het gevoel waarmee de ander zit.
  • Respect voor de verschillen in wat er gevoeld of niet gevoeld wordt.
  • Elkaars kwaliteiten (her-)ontdekken en voelen dat er nog een match is, waardoor naar de toekomst kan worden gekeken. Inzicht krijgen in hoe er met elkaar wordt gecommuniceerd.
  • Zien hoe belangrijk zij, samen met hun kinderen, een eigen systeem vormen. Het kernsysteem dat wordt beïnvloed, wordt door andere systemen, waaronder het oude kernsysteem, waarin zij als kinderen deel uitmaakten, met hun ouders. Maar ook het systeem van het werk, de vrienden, de sportvereniging of de buurt.

En daarop wordt verder gebouwd, toekomstgericht met inachtneming van wat er in het verleden fout is gegaan. De fouten gebruiken om de toekomst mooier te maken.

Herkent u zich hierin en wenst u hierover meer te weten of hierin verandering brengen? Zet dan de eerste stap en overleg met uw partner welke kant uw (gezamenlijke) toekomst op dient te gaan.

Copyright©️oncies 2018

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s