Kindermishandeling kan soms leiden tot een bizar voorbeeld (?)

In de afgelopen jaren heb ik met enige regelmaat aandacht besteed aan ouderverstoting, kindverstoting en kindermishandeling. Enige tijd geleden stuitte ik op een wel heel bizarre casus in een Belgische krant La Capitale. U mag hier uw eigen gedachten over formuleren.

*

François Tambour (57) uit de Belgische stad Luik blijkt al 17 jaar noodgedwongen samen te wonen met zijn moeder die hem tot op het bot haat en al sinds zijn geboorte mishandelt. Hij gaat in hongerstaking als instanties er niet voor zorgen dat zijn moeder, de 84-jarige Luciënne Collignon, snel uit huis wordt geplaatst.

De moeder en de zoon komen in deze krant uitgebreid aan het woord over hun tragische verstandhouding die kennelijk begon op de dag dat François werd geboren. Nu, 57 jaar nadat de Luikenaar het levenslicht zag, slaat zijn inmiddels bejaarde moeder hem nog altijd keihard met een riem en gaat hem zelfs te lijf met een mes. “Ik haat hem, ik voel alleen maar haat”, briest Luciënne over haar zoon. François weet niet waarom zijn moeder die bijna duivelse, op niets gebaseerde gevoelens al haar hele leven heeft. “Ik ben onschuldig.” Volgens de moeder, zo vertelt ze openhartig en zonder enige terughoudendheid of schaamte aan de krant, gaat het om fysieke en emotionele haat. En daarin gaat ze heel ver. Zo maakte ze, toen François nog jong was, zijn spaghetti extra pikant waarna hij zijn bord helemaal leeg moest eten. In de winter deed ze hem sandalen aan om bij vrieskou naar buiten te gaan, en ze probeerde haar kind meermaals ergens te dumpen.

“Ik heb eens geprobeerd om hem in de kerk achter te laten”, vertelt de oude vrouw aan de krant. “Maar dat ging niet, er was te veel volk.” Toen hij vier jaar oud was, lag François een jaar lang in het ziekenhuis om te herstellen van zijn moeders fysieke geweld. “Ik had zijn stoel omver gegooid en hem een klap op het hoofd gegeven”, vertelt de moeder zonder enige gêne. Vervolgens probeerde ze hem naar een speciale school te sturen voor autistische kinderen. Maar François heeft, zo benadrukt hij zelf, helemaal geen autisme. Luciënne: “Ik wilde van hem af.”

François leefde vanaf zijn geboorte vijftien jaar lang met zijn kwelgeest samen. Een tijd waarin hij ernstig mishandeld werd en voortdurend werd gepest, en ook nog eens dorst had en honger leed. “Water kreeg ik niet”. Hij besloot uiteindelijk het huis te verlaten om gelukkiger te worden. En dat lukte ondanks zijn dramatische jeugd. Hij leerde zijn vrouw kennen, werd verliefd en trouwde. De zon in zijn leven bleef schijnen, maar 17 jaar geleden veranderde dat weer. “Ik nam mijn moeder in huis. Ze was namelijk niet langer in staat om voor zichzelf te zorgen en ik vind dan dat hun kinderen moeten doen”, vindt François. Al snel was het alsof er niets veranderd was, en bevond hij zich in een situatie van weleer.

Op enkele schrijnende beelden, in bezit van La Capitale, is te zien hoe de bejaarde vrouw haar 57-jarige zoon te lijf gaat met een riem. Hij had stukken gebak niet snel genoeg aan haar gegeven: goed voor rake klappen. Hoewel hij ongetwijfeld veel sterker is dan zijn oude moeder, durft François volgens eigen zeggen nooit tegen haar in te gaan. In dergelijke situaties maakt hij zich klein en blijft roerloos staan of zitten, terwijl de oude Luciënne blijft vloeken, tieren en slaan.

Nu gaat de 57-jarige Luikenaar in hongerstaking om hulp bij instanties af te dwingen. Doel: de moeder onderbrengen in een huis voor senioren of anders een verpleeghuis. “Ik wil dat iedereen weet wat ik al van jongs af aan heb moeten doormaken. Ik ben onschuldig en behandel haar op correcte wijze. Ik ga haar niet buiten zetten, maar ik wil wel dat dit spoedig stopt.” De gemeente Luik en zorginstanties hebben nog niet gereageerd op de opmerkelijke noodkreet van de man. Wat de bejaarde vrouw, die geestelijke problemen zou hebben, vindt van het plan van haar angstige zoon, is onduidelijk. De twee wonen momenteel nog steeds samen onder één dak.

Op de website van de krant wordt massaal gereageerd op het verhaal van de moeder en haar zoon. Menigeen vindt hun levenssituatie te triest voor woorden en roept instanties op de vrouw snel uit huis te plaatsen. Er zijn ook reacties waarin vraagtekens worden geplaatst bij het schokkende relaas van de twee. Zo zouden moeder en zoon het verhaal verzonnen hebben om een urgentieverklaring voor andere woonruimte te kunnen afdwingen. François ontkent dat met grote stelligheid.

*

De krant laat niet weten hoe dit verhaal is geëindigd. Maar, stel dat het een waargebeurd verhaal is, dan is dit toch wel een heel triest voorbeeld van kindermishandeling. En dan is het op zich nog te verklaren hoe het komt dat deze 57-jarige zoon zich nog altijd zo laat behandelen door zijn stokoude moeder. François Tambour zal nog heel wat te verwerken hebben, als het verhaal waar is. Is het hele gebeuren inderdaad verzonnen om een urgenteverklaring af te dwingen, dan kun je je nog steeds afvragen hoe verwrongen de geesten van deze twee mensen moeten zijn om dit te vertellen aan een krant. En wie weet zit er een kern van waarheid in het verhaal en hebben beide partijen besloten zo snel als maar mogelijk is, hun wegen te laten scheiden.

*

Copyright©️oncies 2019

*

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatiebemiddeling | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen.

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s