Hoe een kind klem kan komen te zitten tussen twee strijdende ouders

De afgelopen weken passeerde het onderwerp regelmatig in de media: Een vader die een IQ-test eiste voor zijn dochter, omdat hij het schooladvies niet accepteerde. De moeder stond niet achter deze eis en verleende daarom geen toestemming om de eis ook juridisch valide te laten zijn. De ouders van dit meisje zijn gescheiden en dat maakte dat dit kind uiteindelijk het kind van de rekening is. De vader is, om zijn eis kracht bij te zetten, naar de rechtbank gestapt.

*

De vader claimt dat hij recht heeft op een IQ-test bij zijn dochter. Uit het bericht hierover valt op te maken dat de vader in zijn eis de suggestie heeft gewekt dat de basisschool, waarop zijn dochter zat, hem hierin een toezegging heeft gedaan. Iets wat hij niet alleen niet aannemelijk kon maken bij de rechtbank, maar ook iets wat hoogst onwaarschijnlijk is.

Ik heb ongeveer 25 jaar in het onderwijs gewerkt en heb minder goede ervaringen op dit gebied. Veel onderwijsinstellingen zwichten namelijk voor de dreigen met een rechtszaak. Hoe onterecht het instemmen naar de ouders/opvoeders van een leerling ook mag zijn, negatieve publiciteit wordt als schadelijk beschouwd en dus gaat men (de directie/het management) maar mee met de eisende ouders. Hoe lovenswaardig dat deze basisschool dat niet heeft gedaan. Niet alleen omdat de moeder niet achter de eis van vader stond. Ook omdat het niet wenst mee te gaan in de gekte rondom schooladviezen. Let wel: het gaat hier om een schooladvies. Doorgaans wel een dwingend advies, omdat het vervolgonderwijs het advies als bepalend beschouwt.

*

Waar het in deze casus om feitelijk gaat is natuurlijk het kind. Een meisje van een jaar of twaalf, die een negatieve curve laat zien in haar schoolresultaten sinds de scheiding van haar ouders. Het is des te triester dat de vader alleen oog heeft voor zichzelf en zijn behoefte om zijn dochter in hoger onderwijs te laten doorstromen dan dat zij, op basis van het schoolonderzoek, op dit moment aan kan. Sterker nog, zijn dochter heeft juist een signaal naar hem, en haar moeder, gegeven over hoe het met haar als kind gaat. Hoezeer zij te lijden heeft onder de onderlinge verhoudingen tussen haar vader en moeder. Juist die verhoudingen hebben invloed op de leerresultaten op school. Het feit dat haar vader, op deze manier, de strijd aangaat met haar moeder, en de school, treft haar zeer.

In psychologische zin wordt zij geschaad. Vechtende ouders, welk kind zit daarop te wachten? Plaats ik de situatie in een systemisch model, dan ligt het kind in een spagaat. In de triage met haar vader en moeder wordt haar loyaliteit naar beiden zwaar op de proef gesteld. U kent de uitspraak misschien wel: De vijand van mijn vriend is mijn vijand. En hoe zit dat bij dit kind? Als dochter van haar vader en moeder wordt zij geacht met beiden bevriend te zijn. Niet alleen omdat het haar ouders zijn, ook vanwege het feit dat zij in haar bestaan afhankelijk van hen beiden is. En wat gebeurt er nu: haar vader én haar moeder zijn elkáárs vijanden en ondertussen allebei ook nog eens haar vrienden. Hoe kan zij nu de vijand van haar vriend zijn als die vijand ook haar vriend is. Ze komt dus klem te zitten tussen haar ouders en dat heeft zijn weerslag. Mogelijk, en dat kunnen we niet opmaken uit de beschikbare gegevens, ook op haar leerresultaten.

En naast haar leerresultaten zal zij op andere vlakken haar positie tussen haar ouders -op een negatieve manier- ervaren. Zo is het niet uitgesloten dat zij zich voor veel dingen afsluit of juist verantwoordelijk voelt. Legio kinderen denken dat zij de oorzaak zijn van de problemen tussen hun ouders. En bij dit meisje wordt dat zelfs bevestigd. Vader en moeder staan lijnrecht tegenover elkaar vanwege de eis van vader. De strijd tussen haar ouders kan zich ook uiten in dat zij niet meer blij kan zijn als zij bij de ene of de andere ouder verblijft. Blij en vrolijk zijn bij de moeder, kan de vader opvatten als dat zij voor haar moeder partij heeft gekozen. Of andersom. Althans, in de beleving van dit kind. Het kind verliest haar kind-zijn door toedoen van de ouders. In de casus lijkt het er op dat de strijd vooral vanuit de vader wordt gevoerd, maar dat is alles behalve gesneden koek. Uit de casus wordt de rol van de moeder in het onderlinge conflikt tussen haar en haar ex niet nader omschreven (ook niet relevant voor het artikel). Haar rol is daardoor onduidelijk. Het is echter tekort door de bocht om het hele conflikt alleen aan de vader toe te schrijven.

Wat wel aan de vader is toe te schrijven is zijn strijd tegen de school over het schooladvies en zijn daaropvolgende eis van de IQ-test. De vader had deze kunnen voorkomen door, samen met zijn dochter, waarin het gaat om de belangen van zijn dochter (dus niet die van hem), het gesprek aan te gaan met de school. Raadzaam zou dan zijn geweest dat de moeder ook aan deze gesprekken had deelgenomen, zodat de ouders in gezamenlijkheid voor hun dochter zouden hebben opgetreden. Hun dochter had dan háár ouders gezien. Wat kan zij zich nog meer wensen? Maar nee, vader streed tegen haar moeder én tegen de school waar zij, naar alle waarschijnlijkheid, acht elementaire jaren van haar leven heeft doorgebracht. Mogelijk zelfs de instelling waarin zij zich veilig waande tegen de gekte van het conflikt tussen haar ouders. En vader tast dit aan, haar gevoel van veiligheid. De plek waar zij niet hoeft te kiezen, de plek waar zij zichzelf kan zijn.

*

Wat ik met dit betoog duidelijk wens te maken is het volgende: Ouders die uit eigen belang strijden om zaken die de kinderen (ook) aangaan, verliezen de kern van het ouderschap uit het oog. Daarvoor hoeven zij overigens niet gescheiden te zijn. In alle denkbare situaties dienen ouders af te wegen in hoeverre hun acties en beslissingen in het belang zijn van hun kind(-eren). Sommige ouders zien dat prima, anderen schieten er in door, weer anderen hebben daar nauwelijks tot geen oog voor. In veel gevallen gaat het goed, in toenemende mate gaat het verkeerd….voor het kind.

Overigens: In mijn werk, zowel als mediator als als relatietherapeut, schuw ik het niet om dit onderwerp aan de orde te stellen wanneer ik merk dat zich dit soort omstandigheden voordoen bij de kinderen van het stel waarmee ik dan aan het werk ben. In twee situaties heeft dat zelfs tot een melding (0800-2000) geleid.

*

Copyright©️oncies 2019

*

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatiebemiddeling | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen.

*

Extra info:

NOSteletekst bericht:

….en RTL bericht….

[BEGIN CITAAT]

Vader krijgt geen toestemming voor IQ-test dochter na twijfel over schooladvies

De basisschool uit Hazerswoude-Rijndijk hoeft van de rechter geen IQ-test af te nemen van een meisje nadat er twijfel was ontstaan over haar schooladvies. De vader van het meisje wilde via de rechter de IQ-test afdwingen. De ouders zijn gescheiden en de moeder wilde zo’n IQ-test niet.

Volgens de rechtbank in Den Haag oefen de ouders het gezamenlijk gezag uit, zodat de moeder wel toestemming moet verlenen voor het afnemen van een IQ-test.

Het meisje kreeg van haar school een vmbo-k-advies. De vader vermoedt dat zij meer kan. “Of ze nu naar het vmbo of gymnasium gaat, zal me een worst zijn. Maar ik wil wél het juiste advies voor mijn dochter”, zei hij eerder tegen RTL Nieuws. Het meisje gaat na de zomer naar een nieuwe middelbare school.

Wisselende schoolprestaties

Het meisje kreeg vmbo-k als advies, maar volgens de vader wisselen haar schoolprestaties enorm. Daardoor twijfelt hij of dit wel het beste advies is voor zijn kind.

“Ze haalde de ene keer een 2 en daarna weer een 10 voor hetzelfde vak. Haar prestaties wisselen al jaren. De IQ-test moet ook meer inzicht geven in de fluctuatie van haar schoolresultaten.”

Scheiding

De vader en moeder zijn enkele jaren geleden gescheiden. Dat is de reden waarom de vader niet zelf een test afneemt. “Beide ouders moeten toestemming verlenen. Mijn ex-vrouw, ex-lerares op de betreffende basisschool, wil daar niet aan meewerken. Eerder waren alle partijen, inclusief mijn vrouw, wel akkoord. Dit maakt dat ik de test dus nooit meer zelf kan laten afnemen.”

De school liet eerder via een advocaat weten dat het afnemen van IQ-test juist niet in het belang van het kind is.

[EINDE CITAAT]

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s