Meldpunt Gedwongen Adoptie; een stil leed voor de afstandsmoeders, hun kinderen en de vaders

Het is 1978, een telefoontje van een onbekende man stelt hem (laat ik hem Bas noemen) alles behalve gerust. De man nodigt Bas uit om langs te komen voor een gesprek over zijn dochter, een oud-college en vriendin van Bas en zijn partner (met wie hij samenwoont in Haarlem). De volgende dag rijdt Bas naar het oosten van het land. Een paar uur later rijdt hij het kleine plaatsje in de Bilblebelt binnen….

*

Een wat nors kijkende man opent de voordeur nadat Bas er heeft aangebeld. Hij steekt zijn hand uit en stelt zich voor als Hans, de vader van de jonge vrouw die Bas kent van zijn werk en waarmee hij een leuke vriendschap heeft opgebouwd. Hans laat hem binnen en wijst hem de weg naar de woonkamer. Hans laat hem daar binnen, maar volgt zelf niet naar binnen. In de woonkamer is het verder leeg. Hans zegt dat hij zo terug zal komen en dat Bas rustig kan gaan zitten op de bank.

Na een paar minuten gaat de deur weer open. Johanna, zoals de dochter heet, wordt door haar vader de woonkamer in geduwd. Ze komt met enige tegenzin binnen en kijkt haar vader met een gespannen blik aan. Het is voor Bas niet moeilijk om te zien hoe het komt dat hij en zijn vriendin al maanden niets van Johanna heeft gehoord. In de kliniek waar hij werkt is Johanna al een tijdje, wegens ziekte, niet meer op het werk geweest. Ze werkt daar op de kraamafdeling. Hij zelf werkt er op de afdeling cardiologie. Johanna is zelf zwanger.

Hans duwt Johanna in de richting van Bas met de mededeling dat zij maar even met Bas moet gaan praten en hem moet vertellen wat er aan de hand is. En dat gebeurt. Johanna vertelt Bas dat ze zwanger is en dat zij dit waarschijnlijk van hem is. Bas kan niet ontkennen dat hun vriendschap uitsluitend platonisch is en dat hij één keer met haar naar bed is geweest. Sec gezien is hij met haar vreemd gegaan. Dat is gebeurd toen hij haar een keer naar huis had gebracht nadat zij een avondje op bezoek was geweest bij hem en zijn vriendin. Het gesprek tussen Bas en Johanna verloopt met horten en stoten. Bas vraagt zich af hoe zeker Johanna er van is dat zij zwanger van hem is. Hij is toch niet de enige met wie zij haar bed heeft gedeeld. Dat erkent Johanna ook, maar ze heeft, samen met haar ouders, uitgerekend dat de kans het grootste is dat hij de vader is van het kind in haar buik.

Ze vertelt hoe zij pas in de zevende maand van de zwangerschap had ontdekt dat ze zwanger was. Aanvankelijk had zij gedacht dat ze maag- en darmklachten had. Ze vertelt hoe Bas zelfs een keer had gezegd dat ze wel zwanger leek, omdat haar buikje wel iets ronder was geworden. Zelf had ze de gewichtstoename, en dan met name haar iets vollere buik, in relatie gebracht met haar obstipatie. Pas in de zevende maand had ze leven gevoeld en was ze naar de huisarts gestapt. En nu waren er nog een paar weken te gaan tot de bevalling werd verwacht. Ze had haar vader niet kunnen vertellen wie de mogelijke vader van haar kindje zou kunnen zijn. Deze had uiteindelijk bepaald dat hij, Bas, de vader was en had hem gisteren dus gebeld en uitgenodigd. De vraag was nu: Hoe verder?

Hans betreedt de woonkamer en vraagt aan Bas wat hij er van vindt. Hij kijkt hem daarbij doordringend, bijna intimiderend, van boosheid aan. Hij steekt niet onder tafels of stoelen wat hij van Bas vindt. Hij verwijt Bas dat hij zijn dochter zwanger heeft gemaakt en dat hij vindt dat Bas zijn verantwoordelijkheid dient te nemen. In grove bewoordingen pakt hij Bas aan en Bas voelt zich alles behalve gehoord als hij uitlegt dat hij het toch wel op prijs stelt als de zwangerschap eerst wordt bewezen dat deze door hem is veroorzaakt. Hij stelt voor dat dit eerst wordt vastgesteld, maar Hans weigert dit. Hij wordt er zelfs zo boos over dat hij Bas de deur uit wil zetten. Dit wordt voorkomen door de moeder van Johanna. Zij komt op het geschreeuw van haar man af en bedaart hem tot rust. Er volgt een gesprek tussen de beide ouders en Bas. Zij vertellen hem dat zij van mening zijn dat hun dochter het kind niet kan houden. Zij zou de schande zijn van de familie, want het is in hun woonplaats absoluut niet geaccepteerd dat een vrouw in haar eentje een kind heeft. Hun dochter dient een man te hebben. En ‘hokken’ is geen optie. Maar Johanna wil helemaal niet in een relatie te stappen die gebaseerd is op één enkele wip. Haar vader reageert heftig op deze opmerking en geeft aan dat hij haar op straat zal zetten als zij er niet voor zorgt dat zij met Bas trouwt voordat het kind is geboren. Tegen Bas valt hij opnieuw uit en hij bijt hem toe dat hij ook een financiële bijdrage van hem verwacht met betrekking tot de kosten die gaan komen bij de bevalling. Het blijkt dat de ouders maatregelen hebben genomen om ervoor te zorgen dat Johanna ergens anders gaat bevallen en dat niemand in het dorp te weten komt dat zij ‘ongewenst’ zwanger is geweest. Want dat is ‘onmogelijk’ vanuit hun religieuze perspectief.

Hoe meer Hans er op aandringt op een huwelijk binnen enkele weken, hoe meer tegengas Johanna en Bas geven. Johanna vindt het rechtvaardig als eerst het vaderschap van Bas wordt vastgesteld en Bas stelt het op een gegeven moment zelfs voorwaardelijk. Hans verlaat de woonkamer en stelt Bas een ultimatem. Hij geeft Bas een week de tijd om in te stemmen met een huwelijk. Doet hij dit niet, trouwen met zijn dochter, dan moet Johanna haar kind afstaan. Johanna is in tranen. Ze vertelt Bas dat haar ouders haar zullen verstoten als zij haar kind houdt na de bevalling. Er zijn al mensen geweest die haar hebben verteld wat haar dan staat te wachten. Ze zal ergens haar kind op de wereld zetten, maar het nooit kunnen zien of zelfs maar even vasthouden. Het doet haar veel pijn, maar dat is de prijs die zij van haar ouders dient te betalen om nog welkom te zijn in de familie tot zelfs haar geboorteplaats.

En aldus gebeurt er. Johanna bevalt enkele weken later van een dochter. En dat is het enige wat zij van haar kind te weten komt. Bas wordt hiervan niet op de hoogte gesteld. Er wordt geen vaderschapstest uitgevoerd en daarna is er nooit meer contact. Johanna is vier jaar geleden overleden. Bas hoort dit begin van dit jaar als een vrouw zich aan hem voorstelt als zijnde zijn dochter. Ze vertelt dat zij haar moeder kort voor haar overlijden nog heeft leren kennen en dat zij haar heeft verteld over het mogelijke vaderschap van Bas. Bas heeft vervolgens een DNA-test laten doen. Helaas voor de vrouw is er vastgesteld dat hij haar vader niet is.

*

Johanna heeft, onder druk van haar ouders en hun religie, gedwongen haar kind moeten afstaan. Ze heeft daarna nooit meer een relatie gehad en is in grote eenzaamheid uiteindelijk overleden door longkanker. Haar hele verdere leven heeft zij in verdriet geleefd. Vol schuldgevoel naar haar kind en wrok naar haar ouders. Ze heeft het nooit kunnen verwerken dat haar ouders haar dit hebben aangedaan. Zij heeft altijd volgehouden dat zij haar kind zelf heeft willen opvoeden. Doordat haar dochter op zoek is gegaan naar haar ouders, heeft zij nog kort het geluk gevoeld.

Momenteel is er veel aandacht voor de honderden kinderen die gedwongen zijn afgestaan. Met name de moeders van deze kinderen melden zich massaal bij het meldpunt dat hiervoor is opgericht. De komende maanden en jaren kunnen voor hen tot emotionele herenigingen leiden. Voor Johanna heeft de hereniging bijna veertig jaar geduurd.

*

Dit verhaal is afkomstig van een buurman. Hij kwam bij mij met de vraag of hij nu, naar aanleiding van items in praatprogramma’s op tv, iets zou moeten doen voor de vrouw die er van overtuigd was dat hij haar vader was. Hij heeft nog contact met haar en vraagt zich af of hij nu kennis zou moeten gaan maken met haar partner en gezin. Hij ervaart de situatie nu als een soort morele verplichting.

*

Uit deze casus blijkt dat er niet alleen moeders zijn die het slachtoffer zijn van de gedwongen adoptie van hun kinderen. Ook de kinderen die ter adoptie zijn aangeboden, nadat hun moeder bij hun geboorte afstand van hen hebben gedaan, zijn slachtoffers van deze praktijken. En ik sluit het niet uit dat ook veel vaders slachtoffer zijn, want er zullen heel wat mannen rondlopen die weten dat ‘hun’ kind door de moeder gedwongen is afgestaan bij de geboorte.

*

Copyright©️oncies 2019

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatiebemiddeling | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen.

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s