Smoorverliefd worden op een ander omdat de seksuele behoefte niet wordt bevredigd?

Corine Koole schreef in de Volkskrant online het verhaal van Hein. Hein was, zoals hij zelf verwoordde, smoorverliefd geworden op een andere vrouw, omdat de seks met zijn vrouw eigenlijk altijd al niet voldeed aan zijn behoefte. Sterker nog, zelfs de lichtste vormen van aanraken waren ongewenst door zijn vrouw. En dus kwam voor Hein de lichamelijke bevrijding op een feestje waar hij kennis maakte met een vrouw die, net als hij, maar dan zonder een eigen partner, behoefte had aan intimiteit. En daar liep het uiteindelijk ook op stuk.

*

[BEGIN CITAAT]

Hein (64): ‘Ik ben al zesentwintig jaar gelukkig met mijn vrouw. Er is niemand met wie ik zo frictieloos zou kunnen leven als met haar. We gaan veel uit, delen dezelfde interesses en in situaties waarin we op elkaar zijn aangewezen, vullen we elkaar vloeiend aan. Daarnaast ben ik gelukkig met mijn werk, de kinderen, de vrienden, de stad waar ik woon en toch ben ik bang om als verrader te worden weggestuurd en alles kwijt te raken. Toen we net verkering hadden trok mijn vrouw haar hand terug als ik die pakte. Ik ben altijd lichamelijker geweest dan zij. Als we knuffelen of vrijen is dat omdat ik het initiatief neem. Als ze bijvoorbeeld in de keuken staat met haar rug naar me toe, wil ik haar even vasthouden. Die behoefte is er nog steeds, maar de drempel naar dit soort openlijke affectie wordt hoger. Nu we ouder zijn lijkt het nog minder makkelijk om even mijn handen op haar heupen te leggen, mijn hoofd op haar schouders te laten rusten. Met een draaiende beweging van een bovenlichaam, een hoofd en een arm die schielijk terugtrekken, weert ze me af en ontglipt me. Ik heb periodes gekend dat ik boos werd, periodes dat het gemis me neerslachtig maakte. Dat ik dacht: ik weet eigenlijk niet of ik nog durf, het zal toch wel niks worden en mijn vrouw en ik zijn vast geen uitzondering. Ik heb weleens gehoord dat een van de eerste vragen van een relatietherapeut is, of je nog intiem bent samen. “Geen seks” zou een tikkende bom zijn. Je kunt zomaar een leuk iemand tegenkomen die wel graag vrijt. En dan ben je weerloos. Ik bijvoorbeeld, zou ik dit voorjaar ook verliefd zijn geworden op die andere vrouw als het voorgaande allemaal niet speelde?

Ik ontmoette haar in maart op een feestje van een oude vriend. Ze liep een beetje onwennig rond tussen de andere gasten omdat ze bijna niemand kende. Ik sprak haar aan, ze zag eruit of ze het koud had en aan het einde van de middag lag mijn hand op haar rug en kort erna volgde een kus, als logisch gevolg. Aanraken en aangeraakt worden waren lang sluimerende verlangens die vervuld moesten worden toen het kon, ik dacht niet eens na. Die ene zoen zag ik, onervaren vreemdganger als ik was, als incident, maar dat was-ie natuurlijk niet. Want na een paar weken opgewonden appen stapte ik met bonzend hart in de trein op weg naar haar. Drie uur duurde de rit, lang genoeg om me te realiseren waar ik mee bezig was. Onderweg probeerde ik me haar gezicht voor de geest halen, wat nauwelijks lukte want ik had haar slechts een keer gezien. Maar toen ze voor me stond, kwam ze me meer dan vertrouwd voor. Hand in hand liepen we naar haar huis, ik keek niet een keer achterom. Wat bezielde me? Ik was nota bene de zestig gepasseerd, had nooit een andere vrouw liefgehad dan de mijne, en was ineens zonder waarschuwing smoorverliefd. Ze nam me mee naar het strand waar ik voor het eerst sinds lange tijd weer zwom. Het was of ik mezelf verdubbelde, of ik twee mannen was, twee Heinen, de een bij haar en de ander thuis met zijn vrouw en ik voelde me met beide mannen even verwant. Ik wilde niet de een kwijt om me voluit aan de ander te kunnen wijden of omgekeerd. De pijn die ik mijn vrouw en kinderen zou doen als ik ‘tabee’ zou roepen, zou alle andere geluk overschaduwen. Niet alleen ben ik te huiselijk om mijn oude mand te willen verruilen voor een nieuwe, ik lieg niet als ik zeg: ik houd zielsveel van mijn vrouw.

Stop dan met die kolder. Ja, maar de nieuwe liefde heeft me vergezichten getoond die ik nooit eerder heb gezien. Ik had eigenlijk al afscheid genomen van hoop, maar ineens stond ze zonder dat ik had hoeven zoeken voor me. Andersom verlangde zij naar mij als naar iets compleets, niet alleen naar een deel van mij dat haar toevallig beviel. Voor het eerst begreep ik mannen die geheime affaires beginnen. Ik voelde me niet schuldig, mijn vrouw wist van niets. Ik troostte mezelf met de quote uit een film, waarin een bedrogen echtgenote uitriep: had me maar niets gezegd, ik hoef dit niet te weten. Dus zwijg ik nog steeds omdat ik denk dat mijn vrouw dan beter af is. Maar mijn vriendin is de grote verliezer, zij kan me niet bellen wanneer ze wil en we zien elkaar alleen op mijn voorwaarden. Ze maakte het uit, gisteren, om die reden. Ik heb vannacht nauwelijks geslapen, totaal van mijn stuk gebracht en verward, al begrijp ik ook wel dat deze situatie uiteindelijk onhoudbaar is. Zou het mogelijk zijn alles op alles te zetten en mij met mezelf te verzoenen en van de twee identiteiten weer een te maken? Als ik vanavond tegen mijn vrouw zeg, we moeten praten, er is iets fout gegaan, zal ze zich dan minder verraden voelen dan wanneer ze er zelf achter komt op een dag? Een ding is zeker: de liefde voor mijn vriendin blijft. Die tweede liefde is niet fictiever dan de eerste, hooguit meer hallucinerend. Het liefst zou ik met beide vrouwen doorleven. Iedere keuze is een breuk met mijn gevoelsleven. Aan de andere kant: er is al voor me gekozen. Mijn vriendin is de sterkste van ons beiden.

Mijn vrouw en ik moeten praten. Maar vanzelf gaat dat niet. Wat jaren geleden begon als oneffenheid is uitgegroeid tot een blokkade. Het is lang geleden dat we vrijden. Een paar keer zijn we halverwege gestopt omdat het haar pijn deed. Ik heb daar geen goed antwoord op en zij ook niet. Het is vreemd en verdrietig; juist bij haar die me zo vertrouwd en lief is, lukt het niet mijn hart te luchten. Als ik tegen een zakelijk probleem aanloop, praat ik dat liefst diezelfde dag nog uit. Met mijn vrouw draal ik al jaren, de kwestie wordt groter en schadelijker.’

[EINDE CITAAT]

*

In mijn inleiding eindig ik met de opmerking: ‘En daar liep het uiteindelijk ook op stuk’. Want hoe kan het nou dat ‘de vriendin’ een punt zet achter ‘de intieme relatie’ die zij heeft met Hein? En daaraan kan ook gekoppeld worden hoe het zover heeft kunnen komen tussen Hein en zijn vrouw?

Als relatietherapeut kom ik vaak in dit soort situaties terecht. Onbeantwoorde behoeften op seksueel gebied die leiden tot nieuwe relaties met nieuwe bedpartners. En vaak wordt daarbij verteld dat ‘de dader’ voor de rest heel tevreden is en eigenlijk geen redenen heeft om vreemd te gaan. Dat lezen we ook terug in het verhaal van Hein. Hij vertelt zelfs dat hij, tijdens zijn reis, vele momenten heeft gekend over wat hij zijn vrouw en kinderen zou aandoen wanneer hij daadwerkelijk seks zou hebben met die andere vrouw, en het zou uitkomen in de familie. Om daarna de knop om te zetten en er verder niet meer bij stil te staan. Zijn verhaal gaat niet verder de diepte in. Het is niet duidelijk hoe vaak Hein de treinreis heeft herhaald. Hij vertelt wel over de andere dingen die hij samen met die andere vrouw heeft gedaan. Uiteindelijk komt er een einde aan de relatie met de ander en vraagt hij zich af of hij het aan zijn vrouw moet gaan vertellen óf dat hij gaat zitten wachten tot zij er zelf achter komt. En dan blijkt dat hij al jaren niet met haar over de kwestie “Ik zou het fijn vinden om je te mogen aanraken en seks met je te bedrijven” heeft gesproken.

Hein is niet de enige man in Nederland die vreemd gaat omdat zijn vrouw hem op intiem gebied onvoldoende bevrediging geeft. Overigens gebeurt gaan vrouwen ook om die reden vreemd. En toch zit daartussen een wereld van verschil. Mannen gaan vaak vreemd om het gemis van het fysieke aspect in de intieme relatie. Vrouwen daarentegen gaan vaker vreemd vanwege het gemis in het mentale aspect in de intieme relatie. Hun mannen staan wel hun mannetje. Niet altijd even spannend en bevredigend, maar om de seks hoeven zij geen andere man. Meestal! En dat zie ik ook terug bij Hein en zijn nieuwe liefde. Hein gaat voor ‘de daad’. Zijn vriendin is daar op zich niet vies van, maar haar behoefte aan intimiteit strekt zich wat verder uit dan die van Hein. Haar behoefte gaat verder. Zij wil ook tussendoor contact met Hein. Hem even kunnen horen. Even met hem kletsen. Even haar gevoelens met hem delen….

Ik ben blijkbaar geen goede relatietherapeut als ik afga op de opmerking over relatietherapeuten van Hein. Ik vraag er zelfs helemaal niet naar. Wat ik wel doe is vooral luisteren. En naar aanleiding wat men mij vertelt, stel ik vragen over wat zij mij vertellen. Ik vraag om toelichtingen en uitleg. Mijn ‘goed’ heeft vaak een andere betekenis dan het ‘goed’ dat zij uitspreken. En dan komt het onderwerp intimiteit vanzelf aan de orde. Ingebracht door degene die het een punt vindt. Vaak gaat daar ‘het onderwerp’ delen aan vooraf. En niet zelden krijg ik aan het begin van het traject al te horen dat de man niet zo’n prater is. En de meeste mannen vinden het fijn dat ik dat dan weet. En voordat zij het zich goed en wel beseffen praten ze honderd uit, tot grote verbazing van hun vrouwen. Oké, praten over seks valt dan nog niet mee, maar daar ben ik dan weer voor. Ik prast vrijuit over seks, noem alles bij zijn ‘Hollandse’ naam en draai nergens omheen. Soms is dat even schrikken voor met name de mannen, uiteindelijk brengt dat ze wel in beweging en kan er over dit hete hangijzer worden gesproken. Niet in de vorm van verwijten, want wat kan de ander met verwijten. Nee, dat pak ik anders aan en dat opent juist mogelijkheden en een toekomst waarin beide partners hun gevoelens weer gaan delen. En dan staat de seks vaker op de achtergrond en voelen zij zich weer verbonden.

*

Hein heeft hetzelfde trucje herhaalt bij zijn nieuwe liefde. En hij zal er uiteindelijk voor kiezen om het niet te vertellen. “Wat niet weet, wat niet deert”, want hoe zou zijn vrouw er anders achter kunnen komen (of zij moet het verslag van Corine lezen en verbanden herkennen die haar naar Hein doen leiden; ook een manier om het je vrouw te vertellen). In verreweg de meeste relaties worden de partners achterdochtig wanneer de andere partner plotseling actiever worden op hun mobieltje. En een groot deel van die partners kunnen het dan ook niet laten om dan maar een keer op die telefoon te gaan kijken….BINGO!

*

Copyright©️oncies 2019

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatiebemiddeling | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen. Ik kom naar u toe, waar u ook woont in Nederland.

Over CONCIES | mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn roots, mijn persoonlijke ‘zijn’, in het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij het beste is. Tijdens mijn werk als mediator ben ik, als vanzelf, steeds vaker ook relatietherapieën gaan doen. Dat doe ik de laatste jaren zelfs meer dan mediation (gemiddeld 35 per jaar). En alle mensen, nou ja alle, laat ik zeggen: ruim 99,5% van mijn cliënten is enthousiast en 97,5% is zeer tevreden over mijn werk voor hen. En daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben een MfN-Registermediator, was een rechtbankmediator, en werkte op basis van toevoeging (vaak op verzoek van het Juridisch Loket). Maar de baten dekten niet langer de kosten. Tja, en ook mijn brood smaakt beter met een laagje boter en beleg. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Bovendien heb ik post-HBO neurologie gestudeerd. Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR (MfN) > ARBEIDSMEDIATOR (MfN) Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS - EXPAT Naast als mediator ben ik ook werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl Mijn levensmotto: Wat niet gezegd wordt, bestaat niet.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s