Echtparen worden soms ernstig getroffen door covid19 en laten zien wat dit voor hen kan betekenen

Zelfs corona kon Silvana’s ouders niet scheiden, ze stierven binnen 48 uur, kopte RTL-Nieuws op de avond voor koningsdag 2020. En vervolgens rolde de redactie het verhaal uit van Jan (92) en Conny (91) uit Zoetermeer. Een echtpaar dat al 72 jaar met elkaar getrouwd was. Hun dochter deed het verhaal over haar ouders.

[BEGIN CITAAT]

“Ik moest er even over nadenken, over hoe mijn ouders elkaar hebben leren kennen, maar nu weet ik het weer. Mijn vader liep op een dag met vrienden over straat en zag mijn moeder lopen. Bam, op slag verliefd. Ze zijn samen een ijsje gaan eten bij de Italiaan in de Torenstraat in Den Haag en zo heeft hij haar voor het leven veroverd. Ik hoef niet uit te leggen hoe leuk ze elkaar vonden. Het feit dat ze 72 jaar met elkaar getrouwd waren, zegt genoeg.”

“Drie jaar geleden kreeg mijn moeder helaas een herseninfarct. Zij werd hulpbehoevend en moest daarom naar een verpleeghuis. Al snel besloot mijn vader dat hij toch echt samen met haar wilde blijven wonen, en zo zijn ze terechtgekomen in een tweepersoonskamer van een verpleeghuis in Zoetermeer. Op een afdeling voor dementerenden, ondanks het feit dat mijn vader nog hartstikke helder van geest was. Hij kon daar met niemand normale gesprekken voeren. Dat was zwaar voor hem, maar hij moest en zou voor mijn moeder zorgen. ‘Ik laat haar niet doodgaan’, zei hij steevast. Het werd het belangrijkste doel in zijn leven.”

“En toen, in maart, gingen de verzorgingstehuizen dicht in Nederland. Mijn vader zei: ‘Nu ga ík dood, want ik kan niet meer naar buiten.’ Geïsoleerd zijn op een kleine kamer, geen mensen meer zien, je kunt je niet voorstellen hoe zwaar dat moet zijn geweest. Mijn zus Marne en ik hebben toen een groot hart onder het raam gelegd en zijn naar mijn vader en moeder gaan zwaaien. Daar begreep mijn moeder al niets meer van. Ze lag in bed en het ging niet goed met haar. Ze werd uiteindelijk op het virus getest en wij kregen het definitieve telefoontje van de zuster: ze heeft corona. Ze was er al zo slecht aan toe, dat ze niet meer geholpen kon worden in het ziekenhuis.”

“Mijn zus en ik zijn de dag erna naar het verpleeghuis gegaan om het slechte nieuws aan mijn vader te vertellen. Hij heeft maar één keer in zijn leven gehuild: toen zijn eigen vader overleed. Dit was de tweede keer. Hij vond het verschrikkelijk en vroeg: ‘Ze gaat het niet redden hè?’ Het antwoord kwam hard aan. Hij brak, moest huilen, zei dat hij moe was en wilde gaan slapen. De volgende ochtend, op de 72ste trouwdag van mijn vader en moeder, werd ik gebeld door het verpleeghuis: ‘Uw vader heeft een hartstilstand gehad, hij is overleden.’ Ik ben er naartoe gegaan en daar lag mijn vader, dood in bed. Mijn moeder lag ernaast, dood aan het gaan.”

“Ik ben heel blij dat ik de mogelijkheid heb gekregen om daarna bij mijn moeder te blijven. Twee dagen zat ik aan haar bed, waarna ook zij is overleden. Zo ben je in 48 uur je beide ouders verloren, ben je wees. Het is allemaal veel te snel gegaan. Maar mijn vader zei het altijd al: ‘Als we gaan, gaan we samen.’ Wij antwoordden dan altijd: ‘Nee pap, dat kun je niet zelf regelen.’ Hij kreeg toch gelijk. Toen hij wist dat zijn vrouw het niet ging overleven – de vrouw voor wie hij jarenlang zo gevochten heeft – heeft hij het ook opgegeven. En nu zijn ze weer samen, daar zijn we van overtuigd.”

[EINDE CITAAT]

Waarom besteed ik in dit blog aandacht aan dit aangrijpende verhaal?

In 2016 en 2019 publiceerde ik onderstaand blog. Naar aanleiding van het overlijden van Debbie Reynolds aan het gebroken hart syndroom na de dood van haar dochter, Carrie Fisher, de dag ervoor, vond ik het toepasselijk om het blog nogmaals onder de aandacht te brengen naar aanleiding van het volgende bericht afgelopen vrijdag over de vader van de verongelukte voetballer Sala: Vader voetballer Sale ‘sterft van verdriet’ in Argentinië.

Enige tijd geleden publiceerde een Amerikaanse arts over het gebroken-hart-syndroom. Een situatie waarin iemand uit puur (liefdes-)verdriet komt te overlijden. Voorbeelden te over, maar zuiver wetenschappelijk bewijs ontbreekt nog steeds. En toch heb je soms zo’n verhaal. Zo woonden er in Noord-Groningen twee broers en hun zus, alledrie op een respectabele leeftijd, die hun leven lang samen op de boerderij van hun ouders bleven wonen en alledrie binnen 5 dagen na elkaar stierven. De eerste door een hartstilstand, de andere twee uit puur verdriet kort na elkaar.

En nu sterft Jan uit puur verdriet enkele uren na het afscheid nemen van zijn vrouw Conny aan de gevolgen van het gebroken-hart-syndroom, letterlijk doordat zijn hart ermee stopte. Zijn dochter verwoordde het met de typerende woorden over zijn verdriet: hij huilde bij de dood van zijn vader en nu door de wetenschap dat zijn vrouw haar ziekte door het coronavirus niet zou gaan overleven.

Of het nu wel of niet wetenschappelijk is bewezen, dat maakt niets uit. Dat het zou kunnen voorkomen, wordt in vele voorbeelden beschreven. Romy Schneider, Maria Callas en Catharina Fredriks zouden tot de doden behoren die vanwege intens liefdesverdriet zijn overleden. En hoeveel mensen zijn er niet die geliefden-van-elkaar hebben gekend die zeer kort na elkaar zijn overleden?

Zo verscheen dus op zondag 26 april 2020 bovenstaand geciteerde bericht op de site van RTL-nieuws: een duidelijk voorbeeld van het gebroken-hart syndroom. Ik wilde het u niet onthouden.

Copyright©️oncies 2020

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen.

Over CONCIES | mediation | relatietherapie

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn innerlijke roots, mijn 'natuurlijk zijn’, naar het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en die geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij van belang is. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR > ARBEIDSMEDIATOR Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS Naast als mediator ben ik werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl
Dit bericht werd geplaatst in coronacrisis, coronamaatregelen, coronavirus, COVID19, Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s