De spanningen lopen op

De zogenaamde Intelligente Lockdown, het min of meer wijs gekozen thuisblijven, begint steeds meer negatieve greep te krijgen op relaties waar het al niet zo goed gaat. Het gevoel dat men 24/7 met elkaar onder één dak te moeten verblijven zorgt ervoor dat men de relatie als benauwender begint te ervaren. En er zijn nauwelijks mogelijkheden om even wat (eigen) ruimte te creëren. En dat leidt tot meer irritaties, ergernissen, frustraties, stress, maar ook geweld in huis.

In mijn praktijk zie ik een negatieve ontwikkeling in de relationele sfeer bij zo’n 60% van mijn cliënten. Het aantal crisissituaties in huis is dramatisch aan het stijgen en het heeft er alle schijn van dat dit ook bij stellen gebeurt die niet eerder met elkaar overhoop lagen. In dit blog een paar voorbeelden, waarin de positieve tendens door de coronacrisis is omgeslagen naar een negatief toekomstbeeld. Het perspectief op betere tijden wordt ondermijnd door aspecten als de gezondheid -worden wij ook ziek door het virus-, de economische gevolgen -heb ik straks nog wel een baan en daarmee voldoende inkomen- en de druk die thuiswerkenden ervaren -werkgevers die de reguliere werktijden niet respecteren en ’s avonds om half twaalf nog een email sturen met een vraag of werkopdracht waarop per omgaande nog even dient te worden gereageerd-. Het zijn maar een paar van de vele voorbeelden die mij de afgelopen twee weken zijn verteld.

Buiten deze slachtoffers van de coronacrisis staan de mensen die werken in de vitale sectoren. Werknemers die onder zware druk en met veel stress hun werk moeten doen. Sommigen in volkomen onveilige werkomstandigheden. En dan valt het moeten in hun werk doen dubbel zo zwaar. Over hun arbeidsomstandigheden heb ik al eerder een blog gepubliceerd (zie kolom aan rechterzijde van dit blog).

“Kees, we moeten onze afspraak voor het volgende gesprek naar voren schuiven”, hoor ik de vrouw aan de andere kant van de telefoonverbinding zeggen. “Het gaat hier helemaal mis.” Snikkend vertelt de vrouw over wat er zich de nacht ervoor in het gezin heeft afgespeeld. “We zijn over een grens gegaan. En daarvan zijn onze vier kinderen (in de leeftijd van 2-12 jaar) getuige geweest.” Er is sprake van fysiek geweld, het elkaar letterlijk aanvliegen en lichamelijk verwonden. Het is er zo tekeer gegaan dat de kinderen er wakker van zijn geworden. “Vier huilende kinderen. De oudste stond tegen ons te schreeuwen. Hij is helemaal klaar met ons. Wil het huis uit, maar dat mag en kan hij niet vanwege de lockdown. Hij wil weer naar school, maar dat duurt nog even, te lang voor hem. Hij heeft ook al gezegd dat we maar moeten gaan scheiden, want hij wil niet meer dat hij met ons samen moet wonen. Een brugpieper die zijn ouders wegstuurt. Hij is zo wijs voor zijn leeftijd en wij zo dom. Ik schaam mij er zo voor. Kunnen we niet eerder afspreken? Deze week? Morgen? Vandaag? Straks? Liefst nu meteen?”

Uiteraard wordt er een mouw aan gepast. De afspraak wordt verzet. Het gesprek over wat er is gebeurd en hoe, na dit heftige incident, nu verder gaat nu overdag plaatsvinden in plaats van in de avonduren. Het verhaal wordt verteld. Het schoppen, slaan, krabben, schreeuwen, gillen en het uiteindelijk naar de keel grijpen. De machteloosheid om er samen voor te zorgen dat de verbinding en het vertrouwen weer wordt hersteld, heeft hen uiteindelijk tot dit uiterste gedreven. Er wordt nagedacht, nagedacht over de haalbaarheid van wat zij samen wensen, maar waarvoor het vertrouwen volkomen ontbreekt.

In het tweede voorbeeld vraagt de vrouw van het stel, dat samenwoont en drie kinderen heeft, of zij, bij aanvang van de relatietherapiesessie, als eerste iets mag zeggen. “Ik heb het naar aanleiding van ons vorige gesprek de afgelopen twee weken heel zwaar gehad. Twee slechte en heel moeilijke weken, waarin ik mij ben gaan afvragen of het nog wel zinvol is om door te gaan met de relatie. We zijn zo verschillend en dat komt in deze dagen alleen nog maar meer naar voren. We kunnen niet eens samen televisie kijken. Hij interesseert mijn programma’s niet en ik hoef niet zo nodig naar zijn programma’s te kijken. Daarnaast zijn we het altijd, en met altijd bedoel ik echt in 100% van de gevallen, fundamenteel oneens met elkaar over hoe we de kinderen willen opvoeden. Ik merk ook dat ik mij terugtrek en liever niet met hem in één ruimte ben. Op koningsdag heb ik een fles wijn leeggedronken (het alcoholgebruik is een van de breekpunten in de relatie), puur om te laten zien dat ik ook recht heb op een pleziertje.” Een opmerkelijke situatie, omdat de man degene is geweest die mij aanvankelijk heeft benaderd voor relatietherapie. Zijn redenen zijn duidelijk: scheiden als de situatie niet verandert. En de man hoort dit verhaal nu voor het eerst en is daar niet blij mee. Zijn reactie: “Kees, ik hoor dit nu voor het eerst.” Ze draait zich naar haar man: “Waarom heb je mij dit eerder verteld? Ik heb Kees gevraagd om ons te komen helpen, omdat ik eerst alles wil hebben gedaan om onze relatie te redden, en dan kom jij hiermee? Waarom heb je niet met mij hierover gepraat?

Het spreekt voor zich dat deze situatie het uitgangspunt is geworden voor het gesprek dat hierop volgde. Niet zozeer de inhoud van de boodschap, maar de oorzaken van het niet met elkaar praten over deze gevoelens: het in de ring gooien van de handdoek. En dat leverde nieuwe inzichten op. Inzichten die openingen boden voor een gezamenlijke toekomst. Mede omdat ze al onderdeel waren van de relatieproblemen en nu, met de noodzaak om vooral thuis te blijven en vanuit huis te werken, verder zijn aangescherpt.

“Nu we dag in dag uit met elkaar in huis zijn, merk ik wel dat ik een steeds korter wordend lontje krijg. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat zit hij maar achter z’n spelcomputer. En dat terwijl hij ook geacht wordt nog iets voor zijn baas te doen. Ik erger mij er dood aan.” De man reageert tussendoor: “Ik werk toch ook?” De vrouw gaat door: “Ja, je werkt ook, ’s nachts nadat je eindelijk eens klaar bent met dat spelletje. Trouwens Kees, die computer heeft hij nodig voor zijn werk, maar het liefst slingerde ik hem het raam uit. Elke avond zit hij op zolder, achter dat ding, tot diep in de nacht. En nu we de hele dag thuis zitten, ook overdag. De irritaties hebben al tot heftige gesprekken geleid. Nou ja, gesprekken. Ik praat dan. En als hij al een keer iets zegt, dan lijkt het wel alsof hij een andere taal spreekt. Ik snap ‘m dan echt niet en kan hem niet volgen in wat hij zegt. Alles bij elkaar genomen voel ik mij er doodongelukkig door, maar ook dat ziet hij dan weer niet. Hij kijkt me dan aan met van die glazige ogen. Ik word daar dan nog verdrietiger van. Ook mijn beide dochter (uit een eerdere relatie) vinden hem steeds vreemder reageren. Wat hen opvalt is dat hij heel veel feiten kent, maar niet eens weet waar de pindakaas staat. En laatst zou hij koken, ik moest met een van de meiden naar haar school om een laptop op te halen voor de online-lessen, en toen heeft hij alleen voor hemzelf en mijn andere dochter gekookt. Daar ben ik zo boos over geworden. En hoe denk je dat hij reageerde? Nou, helemaal niet….

Ook hier heeft de coronacrisis kenmerken aan het licht gebracht die niet eerder waren opgevallen. De vrouw had zich eerder bij mij gemeld met de vraag of ik haar en haar man wilde helpen met het terugvinden van hun verbondenheid. De man was steeds minder vaak thuis of zat de hele avond op hun zolder achter de spelcomputer. En nu had de Intelligente Lockdown ervoor gezorgd dat ze verder van elkaar af waren komen te staan dan daarvoor. In overleg met het stel heb ik vervolgens voorgesteld een beknopte test af te nemen, welke een indicatie geeft voor de aanwezigheid van autisme. Op dit moment kan dit onderzoek nog niet plaatsvinden, dus is ervoor gekozen om de relatietherapie voort te zetten vanuit de aanname dat de man positief zou hebben getest. En de eerste resultaten zijn zichtbaar.

In het laatste voorbeeld van toenemende spanningen in relaties als gevolg van de Intelligente Lockdown en de noodzaak om thuis te blijven, de thuissituatie waarin angst voor verlating de overhand krijgt. “Hij is de laatste weken zo’n onbeschofte, respectloze lul geworden. Bijna constant loopt hij mij af te zeiken. Ik kan niets meer goed doen. Hij mag van alles, ik voel mij mezelf niet meer. Ik voel mij een gevangene in mijn eigen relatie. Ik mag niets. Ik moet van huis uit mijn werk doen. Hij werkt altijd hier. Ik weet het niet meer.” Dan reageert de man: “Daar doe je het weer. Je zet mij te kakken voor de man. Dat doe je altijd.” De vrouw kijkt hem verbaasd aan. Ze wijst hem erop dat ik Kees heet en dat hij niet zo stom moet doen. Ze heeft alleen maar verteld hoe zij zich is gaan voelen. Hoe zij het thuis-zijn ervaart. De man staat op: “Als je zo begint, WAT, als je zo doorgaat, met dat lieve mooie vrouwtje spelen, terwijl je in werkelijkheid een serpent bent, dan ben ik klaar met dit gesprek. Ik hen hier zó geen zin in.” Hij loopt eerst weg, draait zich om en gaat weer zitten. Een diepe zucht volgt. “Ik ben klaar. Praat maar gerust verder, maar ik doe niet meer mee.”

Ondanks alles gaat het gesprek met zijn drieën door. Het gedrag van beide partners wordt opnieuw besproken. Ze vallen van de ene herhaling in de andere. De verwijten vliegen over en weer. Boze reacties, opstaan en intimiderend elkaar kwetsend de waarheid verkondigen. De een wil de ander overtuigen van het eigen gelijk. Ze spreken wederzijds hun haatgevoelens uit. Niet één keer, meerdere keren en steeds heftiger en in kwetsender bewoordingen. De vonken vliegen er van af in deze relatie, maar allesbehalve in positieve zin. De voorbeelden getuigen niet van een gezonde relatie. Sterker nog: Je mag je in alle oprechtheid afvragen wat deze twee mensen überhaupt nog bij elkaar houdt? En met die vraag worstelen zij nu….

De Intelligente Lockdown laat een spoor van veranderingen in relaties achter. Het met elkaar in huis opgesloten zitten zorgt ervoor dat eerder (on-)opgemerkte gedragskenmerken en gedragsproblemen niet langer konden worden gesublimeerd of in de hand gehouden. Maar om hierover te praten is nog best moeilijk. De problemen worden meer gezien of gevoeld en leiden tot het gevoel dat de relatie wel eens op zijn einde kan gaan lopen. En dan is het maar wat prettig als er iemand bij zit die de communicatie in de gaten houdt en bij voorkeur ook nog eens verbetert. Iemand die analyseert en praktische handvatten aanreikt. Iemand die bij proces duidt dat naar elkaar te luisteren een vaardigheid is die weinigen is gegeven. En daarna is het een kwestie om elkaar positief te stimuleren (praten én luisteren) en elkaar ruimte te geven. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Een steuntje in de rug is dan welkom. Maar ook de ‘blik’ van iemand die enerzijds empatisch is en anderzijds voldoende afstand heeft tot de situatie, en daar geen oordeel over uitspreekt, en er de juiste -inzichtgevende- vragen bij stelt.

Copyright©️oncies 2020

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen.

Over CONCIES | mediation | relatietherapie

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn innerlijke roots, mijn 'natuurlijk zijn’, naar het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en die geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij van belang is. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR > ARBEIDSMEDIATOR Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS Naast als mediator ben ik werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl
Dit bericht werd geplaatst in A-sociaal, Aannames, ADHD, Affectieve relatie, Afscheid, Agressie, Alcoholgebruik, Alcoholmisbruik, Alcoholproblemen, Alledaags, Angst, Anti-sociaal, Asperger, ASS, Autisme, Balans, Bedreiging, Belangen, Bemiddeling, Bindingsangst, Boosheid, Christendom, Communicatie, Communicatiestoornis, conflict, coronacrisis, coronamaatregelen, coronavirus, COVID19, Depressief, Eenzaamheid, Ergernissen, Escalatie, escaleren, Expertise, Familieconflict, Familieleed, Frustraties, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, Geloofsovertuiging, Geweld, Gezin, Huiselijk geweld, Huwelijk, Inspanningsverplichting, Intimidatie, Intimiteit, Irritaties, kinderbelangen, Kinderen, Kwaliteit van leven, Kwaliteit van zorg, Lichamelijk lijden, Liefdesverdriet, lijfstraffen, maatwerk, Machtsmisbruik, megalomanie, Narcisme, Normen en waarden, Obsessief gedrag, Onverwerkt verdriet, Ouders, ouderschapsplan, overheidsbeleid, Overtuigingen, Passief geweld, PDD-NOS, Persoonlijkheidsstoornis, Pijn, Principieel onderhandelen, Pubers, quarantaine, Relatieprobleem, Relatieproblemen, Relatietherapie, Repressie, Respect, Respectloosheid, Rouwen, Samengesteld gezin, samenlevingsovereenkomst, samenwonen, Scheiden, Seks, Slapeloosheid, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, stress, Terreur, Therapie, Toekomst, Trouwen, Uncategorized, Verlatingsangst, verlies, Verslaving, Volwassenheid, Waarden en normen, Wraak, zorg, Zorgplicht, zorgzaam en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s