Is het nodig om een beeldenstorm te houden?

Momenteel giert er een beeldenstorm over de wereld. Overal worden beelden van hun sokkels getrokken, vernietigd of in het water gegooid. Helden uit de geschiedenis worden beklad. Hetvrespect voor de geschiedenis, hoe naar die ook mag zijn geweest, is omgeslagen in respectloosheid. Maar is dat nu nodig? Om een antwoord te kunnen geven op deze prangende vraag trek ik graag een vergelijking met mijn werk als mediator/relatietherapeut.

De eerste vraag die er vervolgens bij mij opkomt is of er wel een vergelijking is te maken tussen wat er in de samenleving gebeurt en wat er in een relatie gebeurt? En het antwoord op deze vraag is een volmondig JA. Want bij problemen binnen een relatie, die leiden tot een scheidingsmediation of relatietherapie, is er ook vaak schade ten aanzien van een periode, voorafgaand aan de relatieproblemen, waarin het gedrag van de partner als normaal wordt geaccepteerd en getolereerd. Pas vanaf het moment van de kentering blijkt dan plots dat dit niet langer het geval is (het accepteren en tolereren) en krijgt het verleden een negatieve lading. Vaak zo negatief dat men deze het liefste zou wissen of vergeten, maar in de praktijk blijkt dan vaak het tegenovergestelde. Het verleden, inclusief de mooie momenten, wordt ervaren als een molensteen om de nek die relatie heet. In de gesprekken die er vervolgens plaatsvinden gaat het er dan om om de ander vooral veel te verwijten. En dat gebeurt dan vaak over en weer.

En dat kan men nu ook waarnemen. Op dit moment ie er sprake van verwijtend gedrag in de samenleving, wereldwijd. Aanvankelijk gingen de verwijten over racisme naar aanleiding van de moord op George Floyd. En geleidelijk aan werd de huidige situatie gekoppeld aan wat er in het (verre) verleden is gebeurd. De verwijten worden herleid naar de oorsprong van de problematiek. Althans, dat wil men graag aannemen/geloven. Verwijten die zijn gebaseerd op een periode waarin de samenleving nog anders in elkaar zat en het gedrag van toen nog werd geaccepteerd en vooral gewaardeerd. Sterker nog, mensen leefden er van. En in de huidige tijd kaatsen de ballen van toen terug. Overal worden beelden van hun sokkels gerukt of worden de beelden beklad. Sommigen worden respectloos door de straten gesleept of in het water gegooid. En dat allemaal omdat ze worden beschouwd als tekenen van racisme en discriminatie.

Een ware hoos trekt over de wereld als een uiting van verontwaardiging en boosheid over de dood van George Floyd en het onrecht dat niet blanke (“zwarte”) mensen wordt aangedaan. Daarbij wordt vooral gekeken naar de blanke, niet gekleurde, mensen. En of dat terecht is of niet, stel ik hier niet aan de orde, maar er kunnen wel vraagtekens bij worden gezet.

Wat ik hier wel aan de orde stel is het gedrag dat zich hieruit heeft ontwikkeld. Een ontwikkeling die in Nederland al een paar jaar speelt in de Sinterklaastijd: de Zwarte Pieten-discussie en de niet zo vreedzame acties die daarmee gepaard gaan. De discussies zijn prima, het geweld er omheen niet. En dat geldt ook voor de discussies over racisme (rassenhaat) en discriminatie. Gesprekken die in twee richtingen zouden moeten gaan. Want blanken discrimineren niet alleen, ook mensen met een andere huidskleur, een andere religie, een andere levensovertuiging of andere normen en waarden ten aanzien van bijvoorbeeld de seksualiteit van anderen, discrimineren en kunnen racistisch zijn in de tegenovergestelde richting.

Als een Afro-Amerikaanse (ik kan zo snel niet een beter passende en meer neutrale term bedenken) verliefd wordt op een anders gekleurde man, dan zijn voor haar de rapen niet gaar. Ze loopt het risico om te worden verstoten, omdat ze niet op een man uit de eigen gemeenschap verliefd is geworden. Haar verliefdheid wordt bestempeld als een verraad aan het eigen ras. Alsof dat geen racisme is? Het is maar een voorbeeld. Net als de Marokkaanse of Turkse vrouw die zich niet aan de sociologische en religieuze leefregels houdt en met, bijvoorbeeld, een Nederlandse man gaat samenwonen of trouwen en kinderen krijgt. En dat in tegenstelling tot wat Marokkaanse en Turkse mannen wel mogen doen met Nederlandse vrouwen. Puur racisme en onbetwistbare discriminatie.

Terug naar de beeldenstorm en het willen wissen van de geschiedenis, het verleden. Een behoefte die ik vaak tegenkom tijdens mijn werk en waarin ik min of meer sturend optreed. Ik leg dan uit dat degenen die dat doen, met hun lichaam naar het verleden zijn gekeerd en gericht zijn op alles wat er aan negativiteit uit te halen is. Hun toekomst ligt achter hun rug. Vanuit de fysiologie leg ik dan uit, het klinkt wat kinderachtig maar het werkt wel, dat wij mensen geen uilen zijn en dus onze hoofden niet 180 graden kunnen omdraaien. De toekomst, waarin de behoefte ligt van een goede relatie, als gescheiden partners of als partners die samen verder gaan, is dan moeilijk te zien. Bovendien ligt het accent waarover gepraat wordt vooral op het verleden. Niks mis mee, als het gaat om over het verleden praten. Alles mis mee, als het gaat om over de toekomst praten. Het verleden ligt volledig binnen het gezichtsveld, de toekomst slechts ten dele. Sterker nog, de toekomst kan alleen grotendeels worden gezien als men met het hoofd steeds over de linker- en de rechterschouder blijft kijken. En dat kost ook nog eens veel energie.

Ik vraag mijn cliënten daarom om hun lichamen, en dus ook hun hoofden, naar de toekomst te draaien. Samen, zodat hun neuzen dezelfde kant op staan. En dan kunnen zij samen naar hun toekomst kijken. Samen bepalen hoe deze er uit dient te zien. Daarbij kunnen zij over hun schouders naar het verleden kijken. Wat nemen we mee uit het verleden en wat willen we absoluut niet meer (uit het verleden) in onze toekomst. En daar praat men dan over met elkaar. Soms met wat nemen, soms met wat geven. Maar één ding verandert niet: het verleden. Dat is er zoals het is gelopen. De toekomst wordt echter veranderd. Veranderd in datgene wat door beide partners wordt gewenst en wat voor beide partners haalbaar en ook mogelijk is. En ik kan u garanderen: deze aanpak is niet alleen een eye-opener, het is ook de eerste stap naar verzoening, vergeving, respect, waardering, betrokkenheid, verbroedering, gelijkwaardigheid en vooral verbinding. En, zoals gezegd, het verleden blijft zoals het verleden is. De toekomst wordt datgene wat men zich (met elkaar) wenst. Zonder de pijnpunten uit het verleden.

Vechten voor de relatie vraagt om een overwinning, vechten voor je rechten idem dito. Maar praten over een toekomst waarin gezamenlijk wordt gekeken naar de mogelijkheden en naar wat er niet gewenst wordt uit het verleden, levert geen winnaars op maar gelijkgestemden, gelijkwaardigheid, respect en een vreedzame samenleving, waarin verbinding bestaat in plaats van bitterheid en polarisatie.

Ik nodig u graag uit om aan deze toekomst te gaan werken. Laten we niet vechten, strijden, maar samen de toekomst die inhoud geven waarin al wat leeft tot bloei kan en vooral mág komen.

Copyright©️oncies 2020

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen.

Over CONCIES | mediation | relatietherapie

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn innerlijke roots, mijn 'natuurlijk zijn’, naar het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en die geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij van belang is. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR > ARBEIDSMEDIATOR Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS Naast als mediator ben ik werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl
Dit bericht werd geplaatst in Aanslag, Aanslagen, Agressie, Alledaags, Angst, Balans, Bedreiging, Belangen, Christendom, Communicatie, Communicatiestoornis, conflict, coronacrisis, coronamaatregelen, coronavirus, COVID19, Discriminatie, Ergernissen, Escalatie, escaleren, Extremisme, Feedback, Frustraties, Fundamentalisme, Gedragsproblemen, Geestelijk lijden, Geloofsovertuiging, gemeentebeleid, Geweld, Geweldloos, Godsdienstoorlog, Godsdienstwaan, Godsdienstwaanzin, grootheidswaan, Herstel, Homofoob, Homoseksualiteit, Homoseksueel, Informatief, Integriteit, Intimidatie, Intimiteit, Irritaties, Islam, Jodendom, Kwaliteit van leven, Legalisatie, Lichamelijk lijden, lijfstraffen, Machtsmisbruik, Marokkanen, Mensenhandel, Mensenhandelaars, Mensensmokkel, Moord, Moslim, Moslims, Nationaal Monument, Nationale Gesprek, Normen en waarden, Obsessief gedrag, Onderhandelingen, Onverwerkt verdriet, Oorlog, Oorlogsgeweld, overheidsbeleid, Pacifisme, Participatiesamenleving, Passief geweld, pesten, Pijn, Politie, politiek, Principieel onderhandelen, publicaties, Racisme, Radicalisering, Rechtsstaat, Relatieherstel, Relatieprobleem, Relatieproblemen, Relatietherapie, Religie, Repressie, Respect, Respectloosheid, Rooms Katholieke Kerk, Rouwen, Rouwverwerking, Scheiden, scheiding, Schrikbewind, Shari'a, Slavenarbeid, Sociaal lijden, Sociale media, Spanningen, Spraakmakend, Standpunten, Sterven, stress, Teleurstelling, Terreur, Terrorisme, Terroristen, Therapie, Toekomst, Turken, Tweet, Twitter, Uncategorized, vechtscheiding, verleden, verlies, Verzoening, Volwassenheid, Vrede, Vreemdelingen, Vrijheid, Vrijheid van godsdienst, Vrijheid van meningsuiting, Vrouwenrechten, Waanzin, Waarden en normen, Wanbeleid, Wanprestatie, Wraak, zorg en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s