Het probleem van de coronacrisis zit ‘m in het beleid (+ update)

Sinds medio maart is Nederland verwikkeld in een zinloze strijd tegen het SARS-virus covid19. Een virus dat zich aanvankelijk alleen in China verspreidde. De snelheid waarmee mensen werden geïnfecteerd werd ‘hoog’ genoemd. En dus ging men er meteen van uit dat ook in andere landen het virus op korte termijn zou opduiken. En zo werd de pandemie al uitgeroepen nog voordat het een pandemie was. Ondertussen is China een half jaar verder en heeft Nederland, na drie maanden, nog steeds de boel behoorlijk ‘op slot’. Maar is het gekozen beleid in Nederland wel het juiste en meest wenselijke?

Er wordt al gevraagd om een Parlementaire Enquête of ten minste een terdege onderzoek naar de handelswijze van het kabinet vanwege de, door het kabinet uitgeroepen, coronacrisis en alle gevolgen van dien. En het is ook zeer waarschijnlijk dat de enquête er gaat komen, want, hoe mooi het allemaal ook heeft geklonken, was het wel zo verstandig en vooral noodzakelijk dat de zogenaamde Intelligente Lockdown werd afgeroepen? Moest Nederland nu echt op deze manier op slot. En zijn de maatregelen, die nu nog steeds van kracht zijn, wel nodig? Vragen die weer andere vragen oproepen, die wéér andere vragen oproepen. Maar die maar niet beantwoord worden.

Hoe dan ook, ik ben van mening, en dat heb ik al vanaf het begin gezegd, dat het gekozen beleid het verkeerde beleid is. En daarvan beginnen we nu de wrange vruchten te plukken. Want het gekozen beleid is een beleid van isolatie. Niet alleen in de vorm van (zelf-)quarantaine, maar ook die van het isoleren van het virus SARS cov-2/covid19. En dat terwijl het zogenaamde coronavirus niet valt te isoleren. Dat geldt overigens voor elk micro-organisme. Micro-organismen zijn overal. Een deel is onschadelijk voor de mens, als ziekteverwekker, en een klein deel is dat wel. En daaronder bevinden zich zelfs micro-organismen die voor ons voortbestaan van levensbelang zijn, maar dodelijk voor ons kunnen zijn als ze ons ziek maken. Covid19 is een dodelijk virus voor een deel van de bevolking, let op: voor een deel! Niet voor iedereen en dat is ook wel gebleken. En voor de slachtoffers van deze eerste ziekteuitbraak is het ook niet anders geweest. Het vervelende daaraan is de manier waarop de slachtoffers zijn gestorven. Covid19 is wat dat betreft een brute moordenaar. Daar kunnen we niet omheen.

Als het coronabeleid niet het juiste beleid is geweest, welk beleid zou er dan beter voor in de plaats hebben moeten worden gevoerd? Een hele mond vol en daar heb ik hier ook bewust voor gekozen. Want het is een keuze voor een beleid waarvan op voorhand kan worden gezegd dat het veel ingewikkelder is en uitermate moeilijk is om voor elkaar te krijgen. Bovendien vraagt het om draconische veranderingen in de randvoorwaardelijke, sociale en maatschappelijke zin.

Welk basisbeleid had er kunnen worden gevoerd, in plaats van het gekozen beleid van dit kabinet, al meteen vanaf medio maart? De overheid had meteen moeten inzetten op een mentaliteitsverandering. Een verandering waarin mensen zich meer bewust worden van hun rol ten aanzien van de eigen gezondheid en die van hun medemens. Hierin spelen persoonlijke hygiëne en het verantwoordelijkheidsgevoel jegens anderen de belangrijkste rollen.

Persoonlijke hygiëne voor wat betreft de verzorging van de handen en het gezicht. Mensen wassen te weinig hun handen. Voor en nadat we handelingen verrichten dienen we onze handen te wassen. Die komen voortdurend met materialen in aanraking en daarop zitten altijd micro-organismen. Daarnaast vesteden we te weinig aandacht aan de effecten van het aanraken van ons gezicht (en haar, voor zover we dit hebben). Doordat we constant besmet zijn aan onze handen, brengen we de micro-organismen gemakkelijk over naar ons gezicht. Daarnaast is het haar een weelderige bron van micro-organismen en ook aan ons kunnen we niet afblijven. En dan die nieuwe tendensen. Het gebruik van middeltjes als Dettol. Dit is uit den boze. Deze middelen reinigen dan wel op micro-organismen, maar verstoren ook het natuurlijke evenwicht. Hierdoor kunnen we juist eerder ziek worden. Water en zeep is voldoende, maar alleen als er een eenduidig handenwassen-protocol wordt gehanteerd. Mensen die in de gezondheidszorg werken leren dit protocol en dienen dit strikt uit te voeren om onder meer kruisbesmetting te voorkomen. Dit protocol zou gemeengoed moeten worden.

En dan het tweede aspect in de mentaliteitsverandering. De mentaliteit bij het ziek zijn. We moeten stoppen met het bewust besmetten van anderen als we ziek zijn of zelfs maar verschijnselen vertonen van ziekten die besmettelijk zijn.

En wat bedoel ik daarmee? Om te beginnen dienen we thuis te blijven als we ziekteverschijnselen hebben. Ook de andere huisgenoten, want die kunnen al besmet zijn en dus de ziekte overdragen aan anderen, die ondertussen nog geen verschijnselen van de ziekte hebben. Zij zitten dan vaak in de zogenaamde incubatietijd. Dat is de periode tussen besmetting en het uitbreken van de ziekte. Hiermee voorkomen we het risico van besmetting van anderen.

Maar ja, blijf maar eens thuis van je werk, school of avondje stappen met vrienden of vriendinnen. Dat vraagt om discipline en zelfopoffering en dat is iets waartoe wij mensen niet snel genegen zijn. Thuisblijven van je werk, wie neemt het dan van je over? Het percentage zorgmedewerkers dat ziek gaat werken, teveel om op te noemen. Het percentage winkelpersoneel? Het percentage docenten en studenten? Het percentage buschauffeurs, treinconducteurs, piloten en stewardessen? Het is maar een wilde greep, maar bedenk bij deze professionals eens hoe groot het aantal besmettingen wel niet kan zijn als ze na hun dienst of shift weer naar huis gaan; om zich alsnog ziek te melden omdat het echt niet meer gaat?

Thuisblijven bij ziekteverschijnselen of de mogelijke kans op besmetting binnen de eigen kring zou het nieuwe normaal moeten worden!

Maar ja, dan begint pas de ellende. Want in veel gevallen worden de eerste paar, vaak 2, dagen van het ziek-zijn niet uitbetaald of draait de werkgever voor de kosten op. Nu heb ik niet zo’n medelijden met die werkgevers, want die zijn juist gebaat bij het nieuwe normaal en dus de thuisblijvers. De werkgevers lopen immers minder risico van een verhoogde uitval van personeel als die idiote zieke werknemer gewoon thuis zou zijn gebleven. Ik zou er bijna voor gaan pleiten om de zieke thuisblijvende werknemer daarvoor te belonen (misschien is de herinvoering van de fruitmand een ludiek idee?).

Ik maak er dan wel een klein grapje over, maar in het thuisblijven bij ziekte, bevestigd door de huisarts met een artsenverklaring, zit natuurlijk wel het probleem. Want de mentaliteitsverandering zal dus ook vragen om een verandering in het sociale en economische (zorg-)systeem. In het financieringsplaatje, hoewel die valt te dichten met de baten die het thuisblijven, en dus een minder groot personeelsuitval op de werkvloer, met zich meebrengt. CAO’s zullen moeten worden aangepast, ziektekostenverzekeringen en arbeidskostenverzekeringen, de risicodragende polissen van werknemers en werkgevers, en ga zo maar door. ARBO-organisaties krijgen het weer drukker (thuisbezoek, zoals we die vroeger kenden, zitten er echt niet in hoor). Het vraagt een grote maatschappelijk aanpassing. En dan met name ten aanzien van het accepteren van dat we thuis, en dan echt IN HUIS, moeten blijven bij ziekte of een ziek iemand in huis. En u en ik kennen genoeg mensen om ons heen die schoolziek zijn, ook al zijn ze al jaren van school. Het risico van misbruik maken van dit nieuwe sociale en economische systeem verkleinen zit ‘m dan in de dan noodzakelijk geworden artsenverklaring. Beetje kinderachtig, maar dat is dan maar zo. Artsen hoeven niet te verkondigen dat ze daar geen tijd voor hebben. Stagiaires (artsen in opleiding, verpleegkundigen niveau 5, doktersassistenten, triage-medewerkers) of zelfs afgestudeerden kunnen dit werk voor hen doen, zolang ze daartoe maar BIG-geautoriseerd zijn of te zijner tijd worden; dus bevoegd en bekwaam zijn. Thuisblijven vanwege andere, niet besmettelijke ziekten of omstandigheden, vallen buiten deze voorzieningen en maatregelen. Hoe vervelend dat ook voor de zieke mag zijn.

Update, of eigenlijk meer een aanvulling:

Naar aanleiding van een zwaar snotterende man, wil ik toch een stukje voorzorgsmaatregelen toevoegen aan dit blog en het nieuwe normaal, omdat het iets is dat we -volgens onze huidige normen en waarden- niet worden geacht te doen. De betreffende man haalde een verfrommelde zakdoek tevoorschijn en snoot zijn neus in het vodje. Dat lijkt netjes, maar het is absoluut onverstandig. Sowieso is de neus snuiten onverstandig. Bij covid19 zou het zelfs kunnen bijdragen tot een ernstiger situatie. De neus ophalen is, ook bij een gewone verkoudheid véél beter.

Bij het snuiten van de neus blazen we het snot (wat bij verkoudheid ontstaat en ook de ziekmakende micro-organismen en ontstekingsresten bevat) uit de neus. Het wordt van boven in de neus naar buiten geblazen. En dan komt het probleem. Door de richting waarin het geblazen wordt, komt er ook snot in de bijholten van de neus terecht. Hier kan het ontstekingsmateriaal (dus ook covid19 en de resten daarvan) zich verder ontwikkelen, met alle gevolgen van dien.

Het gezondere alternatief, dat ik de ogen van ons waarden en normensysteem als niet netjes wordt gezien, is het ophalen van de neus. Naast dat de ademweg weer wat vrij wordt gemaakt, want dat willen we ook bereiken met het snuiten van de neus, zuigen we de bijholten als het ware ook leeg/schoon. We voorkomen dat de bijholten ook ontstoken raken en daarmee een broedplaats voor het virus wordt.

Het zal even wennen zijn. Onze neus ophalen in plaats van snuiten hoort dan bij het nieuwe normaal.

Al met al kan worden gesteld dat een mentaliteitsverandering van deze omvang een hels karwei is, sterker nog: Een operatie die met uiterste precisie dient te worden uitgevoerd. Het zal veel vragen van alle betrokkenen en dat is in dit geval van iedereen, omdat het ook daadwerkelijk om iedereen gaat. Daarnaast zal het een veranderingsproces zijn dat jaren in beslag zal gaan nemen. Bovendien valt weerstand tegen dit proces niet uit te sluiten. Zeker in de beginfase zullen economische motieven op een negatieve manier worden ingebracht. Op de langere termijn zullen deze vervagen en zullen meer mensen nodig zijn om de fluctuaties in de personele bezettingen op te vangen. Mogelijk dienen hiervoor eerst (Europese) subsidies te worden verstrekt. Het gaat immers om de bescherming van onze gezondheid in het algemeen, een ontlasting van het gezondheidszorgsysteem en het blijven functioneren van de economie.

Copyright©️oncies 2020

Concies’ Blogs is een produktie onder redactie van CONCIES mediation | relatietherapie | onderwijsdiensten.

Hulp nodig? Kijk op http://www.concies.nl of ik iets voor u kan betekenen.

Over CONCIES | mediation | relatietherapie

Toen ik de overstap maakte van het onderwijs (MBO/HBO/Master) naar mediation, keerde ik terug naar mijn innerlijke roots, mijn 'natuurlijk zijn’, naar het werk dat bij mij hoort. Ik ben een mens die mediation van nature in zich heeft en die geen gebruik maakt van aangeleerde trucjes of gedragingen. En als ik terugkijk op mijn leven, dan heb ik ook altijd wel die rol vervuld. Natuurlijk kan ook ik goed ruzie maken. En ook daarbij ben ik altijd op zoek naar een oplossing die voor de ander en mij van belang is. Vanuit mijn psychologie- (HBO) en psychiatrie-achtergrond (werkervaring en langdurig les geven), ben ik breed inzetbaar en deskundig op het gebied van de DSM-5 (o.a. autisme, ADHD, ADD, PDD-NOS, persoonlijkheidsstoornissen). Ik heb de Master Mediation afgerond en ben in de volgende werkvelden van mediation werkzaam/gespecialiseerd: > FAMILIEMEDIATOR > ARBEIDSMEDIATOR Kortom, u kunt mij benaderen voor de volgende mediations: - FAMILIE/SCHEIDING - ARBEIDGERELATEERDE ZAKEN - GEZONDHEIDGERELATEERDE ZAKEN - JEUGDZORG - ONDERWIJS Naast als mediator ben ik werkzaam als relatietherapeut. Als relatietherapeut help ik stellen hun relatie te herstellen of helder te krijgen hoe de toekomst van hun relatie er uit ziet. Daarbij maak ik gebruik van onder meer Transactionele Analyse, systeemtherapie, gedragstherapie en mijn deskundigheid op het gebied van de DSM-5, de anatomie/fysiologie, pathologie, psychiatrie, psychologie en sociologie. Ik heb er niet voor niets jarenlang les in gegeven. Met enige regelmaat draag ik, als deskundige op het gebied van mediation en relatietherapie, bij aan radioprogramma's van BNR-nieuwsradio en (sinds 2016) RTVNH. Erg leuk om te doen. Goede voorlichting kan nooit kwaad. Nieuwsgierig naar meer informatie? Ga dan naar mijn website: www.concies.nl
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s